ตอนที่ 645
บทที่ 645 ภรรยาที่กำลังคลั่งไคล้ ผู้ซึ่งไม่สามารถล้อเล่นด้วยได้
October 22, 2026
หลังจากที่วิลสันมาถึงโรงพยาบาล เขาก็โทรหาเซรีนสองสามสายแต่ไม่มีใครรับสาย เขาจึงรีบวิ่งขึ้นไปที่แผนกของเธอทันที และถามว่าเซรีนอยู่ที่ไหน
อย่างไรก็ตาม แพทย์ที่แผนกบอกว่าเซรีนออกไปแล้วเมื่อครึ่งชั่วโมงก่อน
วิลสันสังหรณ์ใจไม่ดีเกี่ยวกับเรื่องนี้ จากนั้นเขาก็นึกถึงป้ายทะเบียนรถที่คุ้นเคยตอนที่เขาอยู่ชั้นล่างเมื่อกี้ เขาจำได้ว่าเขาเคยเห็นป้ายทะเบียนรถนั้นครั้งหนึ่ง ดูเหมือนมันจะเป็นรถของเชนเนอร์!
หลังจากจับสถานการณ์ได้ วิลสันก็ก้าวออกจากโรงพยาบาล ในขณะที่พยายามค้นหาตำแหน่งปัจจุบันของเซรีน
นับตั้งแต่ครั้งก่อนที่เซรีนถูกสตีเฟ่นลักพาตัว วิลสันก็ระมัดระวังเกี่ยวกับความปลอดภัยของเซรีนมากขึ้น และด้วยเหตุนี้เขาจึงใส่เครื่องติดตามจีพีเอสในโทรศัพท์ของเซรีน อย่างไรก็ตาม เซรีนไม่รู้เรื่องนี้
ตำแหน่งของเซรีนเคลื่อนที่ตลอดเวลาบนทางหลวง ดูเหมือนว่าเชนเนอร์ลักพาตัวเซรีนไป และตอนนี้เธออยู่ในรถของเขา!
วิลสันเริ่มขับรถไปยังตำแหน่งของเธอในขณะที่เร่งไล่ตามพวกเขา ในระยะเวลาอันสั้น เขาไล่ตามรถเบนซ์สีเทาทัน
เมื่อเชนเนอร์สังเกตเห็นว่ามีรถวิ่งตามเขามาจากทางด้านหลัง เขาจึงรีบขับรถหนี แต่ทักษะการขับรถของเขาจะดีไปกว่าทักษะของวิลสันที่เคยเป็นทหารรับจ้างได้อย่างไร? สัญญาณไฟจราจรถัดไปวิลสันขับรถผ่านรถของเชนเนอร์ และหมุนพวงมาลัยเพื่อขวางทางของเชนเนอร์!
รถเบนซ์หยุดอย่างกะทันหัน ร่างของเซรีนพุ่งไปข้างหน้าในขณะที่รถหยุดอย่างกะทันหัน
เมื่อเธอเงยหน้าขึ้น เธอก็เห็นวิลสันลงมาจากรถเอสยูวีสีดำของเขา และกำลังก้าวเข้ามาหาเธอ!
ดวงตาของเซรีนเปร่งประกายขึ้นทันทีเมื่อเห็นเขา เธอร้องเรียกเขาอย่างลิงโลดแม้ว่าเธอจะหวาดกลัวอยู่ “วิลสัน!”
วิลสันถือกระบองเหล็กสีทองอยู่ในมือ และดวงตาที่แดงก่ำของเขาเต็มไปด้วยเจตนาฆ่า!
เชนเนอร์ยังไม่ฟื้นจากการกระแทกเนื่องจากการหยุดอย่างกะทันหัน ในความงุนงง เขาเห็นวิลสันเดินเข้ามาหาพวกเขาอย่างโกรธเกรี้ยวราวกับว่าเขาออกมาจากนรก!
ปัง!
เขาทุบกระจกข้างคนขับด้วยกระบอง!
กระจกโดนทุบทันที กระจกก็แตกเป็นชิ้นเล็กชิ้นน้อยทันที ในขณะที่เชนเนอร์นั่งอยู่ฝั่งที่นั่งคนขับ เศษกระจกบางชิ้นบาดไปที่ใบหน้าของเชนเนอร์เนื่องจากแรงกระแทก
วิลสันโยนกระบองลงบนพื้นแล้วดึงเชนเนอร์ออกมาทางหน้าต่างรถด้วยแขนที่แข็งแรงของเขา
ในขณะที่เชนเนอร์ถูกลากออกมาจากรถผ่านหน้าต่างที่ถูกทุบ ก็มีบาดแผลมากมายบนร่างกายของเชนเนอร์ที่เกิดจากเศษกระจก ใบหน้าของเขาบูดบึ้งด้วยความเจ็บปวด
โดยไม่สนใจอีกต่อไป วิลสันต่อยไปที่หน้า และตัวของเชนเนอร์ซ้ำแล้วซ้ำเล่าอย่างไม่สนใจ เขาใช้พลังทุกหยดของเขาในทุกหมัดราวกับว่าชีวิตของเขาขึ้นอยู่กับพวกมัน!
วิลสันเป็นนักฆ่าชั้นยอด ดังนั้นเขาจึงมีทักษะการต่อสู้ที่ยอดเยี่ยม เชนเนอร์ที่เป็นคนธรรมดาไม่อาจต้านทานได้แม้แต่หมัดเดียว เขาป้องกันศีรษะของเขาด้วยมือทั้งสองของเขา ในขณะที่รับแรงกระแทกจากทุกหมัดหนัก!
เซรีนกลัวว่าเชนเนอร์อาจจะตายจากการชกของวิลสัน เธอจึงเปิดล็อครถแล้วรีบวิ่งไปหาพวกเขา จากนั้นเธอก็จับแขนของวิลสันเพื่อหยุดไม่ให้เขาชกเชนเนอร์!
“วิลสัน หยุดชกเขา! คุณจะฆ่าเขาถ้าคุณยังชกเขาต่อ!”
ดวงตาที่โกรธเกรี้ยวของวิลสันยังคงลุกช่วงด้วยความโกรธ “คุณพยายามจะปกป้องเขางั้นหรือ?”
เซรีนอุทานภายใน “ไม่แน่นอน!”
"ไม่ ไม่ใช่แบบนั้น ตอนนี้เราอยู่ในที่สาธารณะ และถ้าคุณฆ่าเขาจริง ๆ คุณอาจจะมีปัญหาในภายหลัง!”
ดวงตาของวิลสันยังคงประกายไปด้วยความโกรธ เขาจ้องอย่างเย็นชาไปที่เชนเนอร์ที่เต็มไปด้วยบาดแผลทั่วทั้งตัว เขาคว้าปลอกคอเชนเนอร์ และเตือนเขาว่า “ถ้าแกกล้ามาลวนลามเซรีนอีก ฉันจะตัดแขนตัดขาแกออกแน่นอน! ถ้าเกิดเรื่องแบบนี้ขึ้นอีก ฉันจะทำร้ายแกในแบบที่แกจะไม่สามารถเป็นผู้ชายได้อีก!”
วิลสันโยนเชนเนอร์ลงบนพื้นอย่างไม่ใส่ใจเหมือนกับขยะ จากนั้นเขาก็หยิบผ้าเช็ดหน้าออกมาเช็ดมือก่อนที่จะโยนมันใส่เชนเนอร์!
วิลสันดึงเซรีนเข้ามาหาเขา และตรวจสอบเธออย่างละเอียดเพื่อดูว่าเธอได้รับบาดเจ็บที่ไหนหรือเปล่า เขาถามอย่างกังวลว่า “เขาทำอะไรคุณหรือเปล่า?”
“ไม่ เขาไม่ได้ทำ”
เซรีนตกตะลึงไปชั่วขณะเมื่อเห็นด้านที่เย็นชา และไร้ความปรานีของวิลสัน เธอไม่เคยเห็นวิลสันระเบิดอารมณ์ของเขา