บทที่ 677 เควน จอยซ์ – อวดความรักของพวกเขา

คืนนั้นยานินอนหลับสนิท บางทีอาจเป็นเพราะอารมณ์แปรปรวนที่เขาเผชิญเมื่อคืนนี้ทำให้เขาเหนื่อยมาก เขามีไข้เล็กน้อยในตอนกลางดึกเนื่องจากตากฝน ดังนั้นเมื่อคืนนี้เขาจึงนอนหลับได้ค่อนข้างง่าย เขาอยู่ในสภาพมึนงงอย่างรุนแรงตอนที่ตื่นขึ้นในเช้าวันนี้ เนื่องจากเขาไม่รู้ด้วยซ้ำว่าลูซี่ตื่นแล้ว

ตอนที่ยานิตื่นขึ้นมาเขาหาลูซี่ไม่เจอ เธอไม่ได้อยู่ข้างเขา และก็ไม่ได้อยู่ในหอพักด้วย ทันใดนั้นเขาก็นึกถึงคืนที่เขาหมดสติเพราะเมามากเกินไป เมื่อตื่นขึ้นมาลูซี่ก็หายตัวไป ความคิดนี้ทำให้ยานิกังวลมาก

“ลูซี่? ลูซี่!”

ยานิดึงผ้าห่มออกทันที ลุกขึ้นจากเตียง ใส่รองเท้าสลิปเปอร์แล้วเดินออกไปตามหาลูซี่ในขณะที่สวมใส่ชุดคลุมอาบน้ำของลูซี่

…

ลูซี่ออกไปยืมเสื้อผ้าจากริเวอร์เพื่อให้ยานิใส่

เนื่องจากเมื่อคืนนี้ยานิเปียกโชกตั้งแต่ศีรษะจรดปลายเท้าท่ามกลางสายฝน เสื้อผ้าทั้งหมดของเขาจึงเปียก เนื่องจากทั้งแดนกับยานิรีบเดินทางมาที่นี่ พวกเขาจึงลืมนำเสื้อผ้าสำรองมาเปลี่ยน

เมื่อลูซี่ตื่นขึ้นมาก่อนหน้านี้ เธอซักเสื้อผ้าของยานิแล้วเอามันไปตากให้แห้ง เนื่องจากไม่มีเครื่องซักผ้า หรือเครื่องอบผ้า เธอจึงต้องทำทุกอย่างด้วยมือ และปล่อยให้มันแห้งตามธรรมชาติ แต่วันนี้ไม่ค่อยมีแดด และดูเหมือนว่าเสื้อผ้าจะแห้งในเช้าวันพรุ่งนี้

ลูซี่สังเกตเห็นใบหน้าที่ช้ำ และบวมของริเวอร์ทันทีที่เขาเปิดประตู เขาดูยุ่งเหยิง และท่าทางบาดเจ็บของเขาค่อนข้างดูตลกเล็กน้อย ลูซี่กลั้นหัวเราะ และเริ่มขอโทษเขาอย่างจริงใจ “คุณเบิร์ค ฉันขอโทษจริง ๆ ยานิไม่ควรทำร้ายคุณเมื่อคืนนี้”

ริเวอร์ดูงุนงงเล็กน้อย เขาจึงถามว่า “คุณกับประธานเควนเป็นอะไรกัน?”

ลูซี่ไม่มีเหตุผลที่จะต้องปิดบังเขาอีกต่อไปเนื่องจากสถานการณ์มาถึงขนาดนั้นแล้ว ดังนั้นเธอจึงตอบอย่างตรงไปตรงมาว่า “ฉันปิดบังเรื่องนี้จากคุณมาโดยตลอด เพราะยานิเป็นพ่อของลูกในท้องของฉัน”

ริเวอร์ยังคงนิ่งเงียบในขณะที่เขารู้สึกหงุดหงิดเล็กน้อย เขาขมวดคิ้วอย่างหนัก และพูดว่า “ลูซี่ คุณน่าจะบอกผมให้เร็วกว่านี้”

“ฉันขอโทษ ฉันไม่คิดว่ามันจะสร้างปัญหาให้คุณขนาดนี้”

ทันทีที่เธอพูดจบ จู่ ๆ เธอก็ได้ยินเสียงผู้ชาย ที่เย็นชา และดูน่ากลัวพูดว่า “คุณจะขอโทษทำไม?”

ทั้งริเวอร์และลูซี่มองไปยังทิศทางของเสียงนั้น และพวกเขาก็เห็นยานิ ที่สวมชุดคลุมอาบน้ำสีชมพูอ่อน และกำลังเดินมาหาพวกเขาด้วยรองเท้าสลิปเปอร์

ขายาวของยานิถูกเปิดออกจนหมดภายใต้เสื้อคลุมอาบน้ำ เนื่องจากผ้าคลุมอาบน้ำปิดมันไว้ได้แค่เล็กน้อย

นี่เป็นครั้งแรกที่ลูซี่เคยเห็นยานิในชุดที่ตลกขนาดนี้

ปกติยานิเป็นคนที่ท่าทางดุ และแต่งตัวดีมาโดยตลอด แม้แต่ตอนที่เขาอยู่ที่บ้าน เขาก็ดูน่ากลัวแม้จะแต่งตัวสบาย ๆ เขาพยายามจะทำตัวให้น่ากลัวน้อยลงทุกครั้งที่อยู่ต่อหน้าเธอ แต่ลูซี่ก็ไม่เคยเห็นยานิดูสบาย ๆ ขนาดนี้มาก่อน

ลูซี่อดไม่ได้ที่จะหัวเราะออกมาดัง ๆ

เมื่อยานิเดินเข้ามาหาเธอ เขาเลิกคิ้วขึ้นเล็กน้อยในขณะที่ถามว่า "คุณหัวเราะอะไร?"

ในขณะที่ลูซี่กำลังจะบอกเขา เธอก็นึกขึ้นได้ว่าริเวอร์ยังอยู่ตรงนี้ด้วย เธอเก็บคำพูดของเธอ จากนั้นเธอก็พูดว่า “ไม่มีอะไรหรอก เดี๋ยวฉันค่อยบอกคุณทีหลัง”

ยานิคว้าแขนของลูซี่ทันที และจ้องไปที่ริเวอร์ด้วยสายตาคุกคามในขณะที่เขาพูดว่า “คุณเบิร์ค เหตุการณ์เมื่อวานนี้เป็นเรื่องเข้าใจผิด เนื่องจากคุณดูแลลูซี่ของผมมาโดยตลอด ผมควรจะขอบคุณคุณจริง ๆ ในฐานะเพื่อนของเธอที่แจ้งหน่วยกู้ภัยในทันทีเพื่อขึ้นไปช่วยเธอบนภูเขาเมื่อเธอประสบปัญหา”

ริเวอร์หน้าแดงหลังจากที่เขาถูกหักหน้า

แม้ว่าจะดูเหมือนยานิกำลังขอบคุณเขาอยู่ แต่ดูเหมือนจะมีความหมายที่แตกต่างออกไปในเบื้องหลังคำพูดของเขา

อย่างแรกคือเน้นว่าเขาเป็นเพียงเพื่อนของลูซี่ อย่างที่สองคือเขาเป็นคนขี้ขลาดตอนที่ลูซี่ประสบปัญหา

การตราหน้าว่าเขาเป็นเพียงเพื่อนของเธอจะดีกว่าเพราะไม่มีใครอยากเสี่ยงชีวิตของตนเองในสถานการณ์เสี่ยงเป็นเสี่ยงตาย แต่ริเวอร์มักจะพูดพล่ามอยู่เสมอว่าเขารักเธอมากแค่ไหน และดูเหมือนว่าความรักที่เขามีให้เธอแทบจะไม่ได้แสดงออกมาในการทดสอบครั้งนี้

แม้ว่ายานิจะไม่ได้พูดออกมาอย่างชัดเจน แต่ลูซี่ก็ยังรู้ว่าริเวอร์เป็นคนสิ้นหวังเพียงใด แต่หากริเวอร์ขึ้นไปบนภูเขาเพื่อช่วยเธอจริง ๆ เธอจะรู้สึกผิดอย่างมาก และไม่รู้ว่าจะตอบแทนเขาได้อย่างไร

ลูซี่แอบเอื้อมมือไปหยิกนิ้วมือของยานิ เพื่อบอกให้เขาหยุดพูด

ยานิรู้สึกถึงกัปกิริยาของเธอ ความรังเกียจ และความไม่อดทนต่อริเวอร์ทั้งหมดก็หายไปจากดวงตาของเขา

ลูซี่พูดด้วยรอยยิ้มว่า “ฉันขอยืมเสื้อผ้าคุณ 2 ชุดหน่อยได้ไหม คุณเบิร์ค? เสื้อผ้าที่เปียกเมื่อคืนของยานิยังไม่แห้ง”

บางทีริเวอร์อาจจะสูงกว่าบรรดาครูผู้ชาย เนื่องจากเขาดูเหมือนเขาจะสูงประมาณ 1.78 เมตร แต่ถึงกระนั้น ลูซี่ก็ยังไม่แน่ใจว่ายานิกับแดนจะใส่เสื้อผ้าของริเวอร์ได้หรือไม่ เพราะพวกเขาทั้งคู่ค่อนข้างสูงเช่นกัน ยานิน่าสูงประมาณ 1.85 เมตร

ริเวอร์พยักหน้า และนำเสื้อผ้าสองชุดออกมาจากบ้านของเขา เขาพูดว่า “เสื้อผ้าพวกนี้ค่อนข้างใหญ่ไปหน่อยตอนที่ผมซื้อมา แต่ประธานเควนน่าจะใส่มันได้”