บทที่ 705 หนึ่มหมื่นแต้มในการโจมตี

เบลนยังคงไม่สนใจเธอ ในขณะที่เขาเพียงแค่ตอบเธออย่างเย็นชาว่า “ตามใจคุณ”

รูบี้พูดไม่ออก ในขณะที่คำพูดของเขาทำลายเธอจนหมดสิ้น

เนื่องจากเขาต้องการจะตั้งใจไม่สนใจเธอ งั้นเขาก็ควรเลิกคิดที่จะได้ทำงานอย่างสงบสุขเลย

รูบี้กัดฟันของเธอในขณะที่เธอมองไปที่ใบหน้าที่เย็นชา และกำลังขมวดคิ้วของเธาก่อนจะเดินไปหาเบลน และนั่งลงบนตักของเขาทันที

เธอยังกอดคอของเบลนแน่นด้วยแขนทั้งสองข้างอีกด้วย

เบลนขมวดคิ้วหนักขึ้น ในขณะที่เขาจ้องมองไปที่เธออย่างเย็นชา และดวงตาของเขาก็ประกายไปด้วยความโกรธเล็กน้อย เขาพูดว่า “ผมไม่เคยบอกคุณหรือว่าคุณไม่ได้รับอนุญาตให้เข้ามาในห้องทำงานของผมตอนที่ผมกำลังทำงานอยู่?”

“โอ้ ไม่เอาน่า คุณมีกฎยาวเหยียด และนอกจากนี้ นี่ไม่ใช่กฎอันเดียวที่ฉันลืมไปแล้ว อีกอย่าง ทำไมฉันต้องทำตามที่คุณพูดด้วย ในเมื่อคุณไม่สนใจฉันตอนที่คุณทำงานอยู่แล้ว? คุณไม่สนใจที่จะตอบคำถามของฉันเลยสักนิดก่อนหน้านี้ใช่ไหม? ดังนั้นมันไม่ยุติธรรมไปหน่อยเหรอที่กฎของคุณเท่านั้นที่เป็นกฎ และกฎของฉันไม่มีค่าอะไรเลย?”

เบลนมองไปที่หญิงสาวในอ้อมแขนของเขา และดูเหมือนว่าเธอจะใจกล้าจริง ๆ เธอเป็นแค่แมวจรจัดที่เขาเก็บมา แต่เธอก็ยังทำท่าทางอาจหาญมากขนาดนี้ แต่ดูเหมือนว่าเรื่องที่เธอพูดถึงนั้นฟังดูน่าสนใจสำหรับเบลน

นั่นเป็นเพราะเธอตั้งใจแน่วแน่ที่จะอธิบายเหตุผลที่โอนเอียงของเธอ

เบลนจ้องเขม็งไปที่ใบหน้าเล็ก ๆ ที่งดงามของเธอ เขาหมดอารมณ์ที่จะทำงานต่อ ดังนั้นเขาจึงตัดสินใจโยนงานของเขาทิ้งไปข้าง ๆ และอุ้มหญิงสาวขึ้นไปบนโต๊ะของเขา

เบลนลุกขึ้นและกอดหญิงสาว ในขณะที่เธอนั่งอยู่บนโต๊ะทำงานของเขา เขาโอบแขนเรียวยาวของเขารอบเอวของเธอแน่น เขาย่อตัวลง และมองตรงไปที่เธอ

“คุณไม่กลัวผมโยนคุณออกไปเหรอ?”

หญิงสาวจ้องตรงไปที่เขาด้วยท่าทางที่อาจหาญมากในขณะที่เธอพูดว่า “ถ้าคุณจะโยนฉันออกไปจริง ๆ คุณคงทำไปนานแล้วก่อนหน้านี้ ทำไมคุณยังรอจนถึงตอนนี้อีกล่ะ ใช่ไหม?”

“คุณมั่นใจในตัวเองขนาดนั้นเลยเหรอ?” เบลนหรี่ตาของเขาเล็กน้อย

หญิงสาวกอดคอเขา และพูดแซวว่า “ฉันรู้แค่ว่าคุณรักฉันมากที่สุด”

ร่างกายของหญิงสาวส่งกลิ่นหอมจาง ๆ ของดอกมะลิ มันมีเสน่ห์อย่างมาก เบลนอดไม่ได้ที่จะก้มศีรษะลงและสูดดมผิวที่อ่อนนุ่ม กลิ่นละมุนละไมที่ต้นคอของเธอ เขายังจูบมันด้วยริมฝีปากบางของเขาอีกด้วย เขาพูดด้วยน้ำเสียงทุ้มและเย็นชาว่า “แต่นี่ไม่ได้หมายความว่าคุณได้รับอนุญาตให้เข้ามาขัดจังหวะผมได้ตลอดตอนที่ผมกำลังทำงานนะ”

ทันทีที่เบลนพูดจบ รูบี้ก็เอื้อมมือไปปิดริมฝีปากบางของเบลนทันที

เบลนมองไปที่เธอด้วยสายตาที่ดูอันตราย ในขณะที่เขาถามว่า “คุณกำลังทำอะไร?”

รูบี้ตอบด้วยน้ำเสียงมั่นใจ “ในเมื่อคุณไม่อนุญาตให้ฉันเข้ามาขัดจังหวะคุณตอนที่ฉันต้องการ คุณก็ไม่ได้รับอนุญาตให้สัมผัสหรือจูบฉันตอนที่คุณต้องการ ฉันคิดว่าแบบนี้มันยุติธรรม”

ทันทีที่เธอพูดจบ รูบี้ก็กระโดดลงจากโต๊ะ หันหลังและกำลังจะเดินออกไป

เบลนยิ้ม ในขณะที่เขาคว้าข้อมือเธอก่อนจะดึงเธอกลับเข้าไปในอ้อมแขนของเขาจากด้านหลัง จากนั้นเขาก็กอดเอวบางของหญิงสาวไว้แน่น

“คุณจงใจยั่วผม แล้วตอนนี้คุณจะเดินจากไปโดยไม่รับผิดชอบอะไรเลยงั้นเหรอ?”

รูบี้เม้มปากของเธอ และตอบด้วยหน้าตาไร้เดียงสา “ฉันคิดว่าคุณอยากจะให้ฉันออกไป ไม่ใช่เหรอ? ฉันไม่อยากไปหรอก แต่คุณเอาแต่พูดว่าไม่อนุญาตให้ฉันมากวนคุณเวลาคุณทำงาน ตอนนี้ฉันเข้าใจความผิดของฉันแล้ว และฉันก็ไม่อยากจะกวนคุณตอนที่คุณทำงานอีกแล้ว แต่… คุณกำลังกอดฉัน และไม่ต้องการให้ฉันเดินออกไป ฉันไม่รู้ว่าคุณต้องการอะไรกันแน่”

เบลนลดสายตาของเขาลง และมองไปที่ด้านข้างใบหน้าที่มีเสน่ห์ของหญิงสาว และดวงตาบ๊องแบ๊วราวกับสุนัขจิ้งจอกเจ้าเล่ห์ของเธอ แต่เบลนคิดว่าผู้หญิงตัวเล็กเจ้าเล่ห์คนนี้ช่างน่ารักเหลือเกิน

“คุณช่างมีพรสวรรค์ในการเจ้าเล่ห์จริง ๆ ซอฟตี้”

รูบี้สูดหายใจเข้าลึก ๆ หันกลับมา และกอดคอของเบลนด้วยท่าทางปกติในขณะที่เธอพูดว่า “ดูสิว่าผู้หญิงที่อายุเท่า ๆ ฉันออกไปเที่ยวข้างนอกด้วยตัวคนเดียวกันทั้งนั้น แม้ว่าคุณจะเก็บฉันมา แต่ฉันก็ยังอยากมีสิทธิขั้นพื้นฐานบางอย่างเหมือนกัน ฉันคลุกตัวอยู่ในคฤหาสน์หลังนี้มานานมากแล้ว คุณช่วยปล่อยให้ฉันออกไปสนุกข้างนอกบ้างได้ไหม? ปล่อยให้ฉันออกไปเที่ยวเต็มวันสัปดาห์ละครั้งก็ยอดเยี่ยมเหมือนกัน”

“คุณอยากออกไปเที่ยวข้างนอกจริง ๆ เหรอ?” ชายหนุ่มถามด้วยน้ำเสียงธรรมดา ในขณะที่มือใหญ่ของเขาวางลงบนเอวที่อ่อนนุ่มของหญิงสาวก่อนจะนวดคลึงเบา ๆ ในท่าทางที่สบาย ๆ

รูบี้พยักหน้าในขณะที่เธอพูดว่า “แน่นอน ฉันอยากไป ฉันไม่เคยออกไปสำรวจเมืองกลาเซียร์เลย ฉันได้ยินมาว่าที่นี่มีคาสิโนขนาดใหญ่มาก และมีที่เที่ยวหรูหรามากมายในเมืองนี้ ฉันอยากจะไปทุกที่เลย”