บทที่ 706 เธอต้องกลับไปทางอาหารเย็นกับเบลนที่บ้าน

รูบี้เดินออกจากตู้โทรศัพท์หลังจากที่เธอทำภารกิจของเธอเสร็จ เธอสังเกตเห็นใครบางคนกำลังตามเธอมา ในขณะที่เธอกำลังเดินอยู่บนถนนสายหลัก เธอคิดว่าน่าจะเป็นคนที่เบลนส่งมา

ตอนแรกเธอตั้งใจจะกลับไปที่คฤหาสน์คิงส์วู้ด หลังจากที่เธอเสร็จภารกิจของเธอ แต่เพื่อทำให้มันดูแนบเนียน รูบี้จึงตัดสินใจไปที่ห้างสรรพสินค้าที่ใหญ่ที่สุด และหรูหราที่สุดในเมืองกลาเซียร์

รูบี้ใช้บัตรสำรองที่เบลนมอบให้เธอ เพื่อซื้อของฟุ่มเฟือยมากมายหลังจากเดินไปทั่วห้าง

อย่างไรก็ตาม รูบี้รู้สึกผิดและรังเกียจตัวเองหลังจากใช้เงินของเบลนไปมากมาย รวมทั้งหักหลังเขา เนื่องจากพวกเขาใช้เวลาร่วมกันมานาน

แต่วิธีที่เธอใช้ในการชดเชยความผิดของเธอคือ ซื้อของขวัญให้เบลนด้วยเงินของเขา

รูบี้เลือกเนคไทเพื่อเป็นของขวัญให้เบลนจากเคาน์เตอร์ในร้านหรู

“ฉันจะเอาเนคไทนี้ คุณช่วยห่อให้หน่อยได้ไหม?”

“แน่นอนค่ะ คุณผู้หญิง”

ในขณะที่พนักงานกำลังจะหยิบเนคไทจากหุ่นลอง ก็มีเสียงผู้ของหญิงดังมาจากด้านหลัง

"เดี๋ยว"

รูบี้กับพนักงานหันไปพร้อมกัน พวกเขาเห็นฮอลลี่ที่สวมกระโปรงสั้นดีไซน์ล่าสุด ในขณะถือกระเป๋า Hermes รุ่นลิมิเต็ดอิดิชั่นราคาแพง เธอกำลังยืนอยู่ข้างหลังพวกเขา

ตระกูลรี้ดเป็นหนึ่งในผู้ถือหุ้นของห้างสรรพสินค้าระดับไฮเอนด์แห่งนี้

ในทางกลับกัน ฮอลลี่เป็นเจ้าหญิงที่มีชื่อเสียง และเป็นที่เคารพนับถือมากที่สุดของประเทศอาร์

เป็นธรรมดาที่พนักงานเหล่านี้จะจำฮอลลี่ได้ในทันที เมื่อพวกเขาคุ้นเคยกับการรวมตัวในวงสังคมของคนรวย และชนชั้นสูง

ไม่ต้องพูดถึง ฮอลลี่เป็นคนที่มีชื่อเสียงอย่างมาก ตอนที่เธอออกมาชอปปิ้ง ดังนั้นแม้ว่าเธอจะไม่ถูกจำได้ในทันที ผู้ติดตามบอดี้การ์ดในชุดดำมากกว่าสิบคนก็จะเรียกความสนใจจากผู้คนเป็นอย่างมาก

พนักงานเดินเข้าไปหาเธอด้วยรอยยิ้มกว้าง ในขณะที่เธอพูดว่า “โปรดนั่งลงก่อนนะคะ เจ้าหญิงฮอลลี่ ร้านของเราเพิ่งได้รับชุดจากเทรนด์แฟชั่นล่าสุด และมันเหมาะกับคุณอย่างมาก ฉันจะนำมันมาให้คุณดูนะคะ?”

พนักงานสั่งให้พนักงานอีกคนเสิร์ฟน้ำ ในขณะที่ดูแลความต้องการของฮอลลี่

ฮอลลี่โบกมือให้พวกเขา และไม่ได้นั่งลงบนโซฟาหนังบริสุทธิ์ ในขณะที่สายตาของเธอจับจ้องไปที่รูบี้ที่นิ่งเงียบมาโดยตลอด

ฮอลลี่ชี้ไปที่เนคไทผู้ชายที่อยู่ในมือของรูบี้ในขณะที่เธอสั่งว่า “ฉันต้องการเนคไทที่เธอกำลังถืออยู่ตอนนี้”

พนักงานอึ้งในขณะที่เธอพูดตะกุกตะกัก “ต แต่…”

ฮอลลี่มองไปที่เธออย่างเย็นชาในทันทีที่พนักงานพึมพำคำว่า 'แต่' เธอก็พูดขึ้นมาว่า “แต่อะไร? เธอสามารถเลือกแบบอื่นได้เนื่องจากมีเนคไทมากมายที่นี่”

พนักงานตอบตกลงทันทีในขณะที่เธอพูดว่า “ใช่ ใช่ จริงด้วย คุณพูดถูกเจ้าหญิง”

เธอไม่สามารถที่จะขัดใจเจ้าหญิงแห่งประเทศอาร์ได้ และนอกจากนี้ลูกค้าธรรมดาอย่างรูบี้ ก็ดูเหมือนคนไม่สำคัญอะไรอีกด้วย

ท่าทางของพนักงานเปลี่ยนไปทันที ในขณะที่เธอพูดกับรูบี้ด้วยน้ำเสียงที่เย็นชาแต่สุภาพว่า “คุณคะ โปรดดูเนคไทแบบอื่นของเรา เจ้าหญิงต้องการเนคไทอันนี้โดยเฉพาะ”

รูบี้เหลือบไปมองฮอลลี่ในขณะที่กำลังถือเนคไท เธอเย้ยหยันก่อนจะพูดว่า “แม้ว่าคุณจะเป็นเจ้าหญิง แต่ฉันเห็นเนคไทนี้ก่อน แล้วทำไมฉันต้องให้คุณด้วยล่ะ?”

ฮอลลี่อุทานออกมาอย่างโกรธจัดว่า “ฉันจะซื้อเนคไทนี้จากคุณ สิบเท่าของราคาเดิม”

ทันทีที่พนักงานได้ยินเจ้าหญิงจ่ายเงินจำนวนมากอย่างไม่เต็มใจ เธอก็รีบบอกรูบี้ด้วยน้ำเสียงเชิงออกคำสั่งทันทีว่า “ขอเนคไทให้ฉันด้วยค่ะคุณ เจ้าหญิงเป็นคนเห็นเนคไทนี้ก่อน”

รูบี้เย้ยหยัน ในขณะที่เธอมองพวกเขาด้วยสายตาที่ตัดสินก่อนจะพูดด้วยรอยยิ้มว่า “คนรวยสามารถทำได้ทุกอย่างที่พวกเขาต้องการ แม้แต่เหตุผลจริง ๆ ก็สามารถบิดเบือนได้ คุณรู้ไหม ตอนแรก ฉันจะยอมให้เนคไทนี้คุณไป แต่ทัศนคติของคุณมัน...แย่เกินไป เจ้าหญิงหากคุณยอมที่จะอ่อนน้อมถ่อมตนและขอร้องฉัน บางทีฉันอาจจะยอมให้คุณก็ได้”

คำพูดของเธอทำให้เจ้าหญิงโกรธจัดอย่างมาก ฮอลลี่ไม่เคยอ้อนวอนใครในฐานะเจ้าหญิงผู้สูงศักดิ์ ดังนั้นจึงเป็นไปไม่ได้ที่จะขอเนคไทจากรูบี้ คู่แข่งทางความรักของเธอ

ฮอลลี่กำหมัดแน่น และจ้องไปที่รูบี้อย่างโกรธจัด ในขณะที่เธอพูดออกมาว่า “อวดดี!”