บทที่ 713 เบลนจะส่งพวกนายไปนรก

ณ คุกใต้ดิน

ร่างของรูบี้ถูกแขวนไว้กลางอากาศในขณะที่แขนของเธอถูกมัดด้วยเชือก หากวันนี้พวกเขาไม่ได้จับสายลับมา การถูกแขวนคนไว้กลางอากาศเช่นนี้จะทำให้ร่างกายของคนปกติอ่อนล้า โดยที่ไม่จำเป็นต้องทรมานเลย

พอลเดินลงบันไดเข้ามาในคุกมืด ๆ ใต้ดิน ในขณะที่เขามองไปที่รูบี้ที่ถูกแขวนอยู่ สีหน้าของเขาบ่งบอกว่า เขากำลังมองไปที่คนที่ชะตากรรมถูกกำหนดไว้แล้ว

แต่พอลพูดกับเธอด้วยท่าทางที่ค่อนข้างมีเมตตาว่า “ใครอนุญาตให้พวกนายทำกับคุณซอฟตี้แบบนี้? เธอเป็นแขกคนสำคัญของฉัน ถ้าเบลนรู้ว่าพวกนายทำกับคุณซอฟตี้แบบนี้ พวกนายคิดว่าเขาจะทำอย่างไรกับแก?”

รูบี้คิดว่าคำพูดเสแสร้งของพอลน่าขำ

แม้ว่าตาของเธอจะถูกปิด แต่เธอก็ยังเยาะเย้ย และพูดว่า “นี่เป็นวิธีที่คุณเชิญคนอื่นมาดื่มน้ำชางั้นเหรอ ท่านประธานาธิบดี? มันดูไม่เหมาะสมเลยสักนิด”

พอลชี้นิ้วไปที่ลูกน้องของเขา ที่อยู่ข้าง ๆ เขา และพูดว่า “ปล่อยคุณซอฟตี้ลงมา”

เชือกค่อย ๆ ลดระดับลงมา และแม้ว่าเท้าของเธอจะแตะพื้น แต่แขนของเธอยังคงถูกมัดไว้อยู่ แต่มันรู้สึกดีขึ้นกว่าเมื่อกี้นี้มาก การ์ดถอดผ้าปิดตาของเธอออก เธอหรี่ตาของเธอเล็กน้อย ทันทีที่ส่องมากระทบดวงตาของเธอ เนื่องจากเธอถูกปิดตามาเป็นเวลานาน

รูบี้จ้องมองไปที่พอลอย่างเย็นชา และดูไม่เกรงกลัวต่อออร่าของชนชั้นสูงที่ส่งออกมาจากชายวัยกลางคนที่อยู่ตรงหน้าเธอ เธอถามว่า “ฉันขอถามหน่อยเถอะ ท่านประธานาธิบดี คุณมีเหตุผลอะไรมาลักพาตัวฉัน?”

พอลนั่งลงบนเก้าอี้ตรงหน้าของเธอ ในขณะที่เขาชงชาที่มีไว้สำหรับคนชนชั้นสูงเท่านั้น ที่โต๊ะไม้ เขาพูดพร้อมกับยิ้มเบา ๆ “โอ้ คุณซอฟตี้ คุณหมายถึงอะไร ที่บอกว่าผมลักพาตัวคุณ? ผมแค่ชวนคุณมาดื่มชาเท่านั้น”

“ถ้านี่คือวิธีที่คุณจะชวนฉันมาดื่มชา ใครจะรู้บางทีในออฟฟิศของคุณก็อาจจะแตกเป็นเสี่ยง ๆ ถ้าคุณไม่อยากให้ออฟฟิศของคุณกลายเป็นกองเศษหิน ฉันคิดว่าคุณควรจะปล่อยฉันให้เร็วดีกว่านะ คุณรู้ไหม ฉันยังคงแสร้งทำเป็นว่าเรื่องทั้งหมดนี้ไม่เคยเกิดขึ้นได้”

พอลดูแปลกใจเล็กน้อย ในขณะที่เขามองไปที่หญิงสาวที่หยิ่งผยองตรงหน้าของเขา ผู้หญิงคนนี้กำลังถูกจับเป็นเชลย แต่เธอก็ใจกล้าพอที่จะพูดวางมาดใส่เขาอย่างนั้นเหรอ? แม้ว่าเธอจะไม่ใช่สายลับระหว่างประเทศหรือเป็นส่วนหนึ่งของทหารรับจ้าง แต่เธอก็ไม่ใช่ผู้หญิงธรรมดาทั่วไป

“ผู้หญิงที่เบลนหมายตานั้นช่างมีเอกลักษณ์จริง ๆ เธอกล้าที่จะข่มขู่ฉัน แม้ว่าเธอจะอยู่ในสถานการณ์ที่ลำบากขนาดนี้ก็ตาม”

รูบี้ตอบอย่างไม่ใส่ใจว่า “ชีวิตของลูกปลาตัวเล็ก ๆ อย่างฉันไม่มีค่าอะไรเลย แม้ว่าเบลนจะเก็บฉันมา แต่ฉันก็ยังเป็นของเขาแม้ในวันสุดท้าย ท่านประธานาธิบดี คุณลักพาตัวคนที่เป็นของเบลนในอาณาเขตของเขาอย่างโจ่งแจ้ง คุณรู้ไหม มันจะไม่ดีสำหรับคุณเลย ถ้าเขาพุ่งเป้ามาที่คุณนะคะ ท่าน”

"เธอพูดถูก เธอเป็นคนของเบลน แต่ฉันให้คนไปขุดค้นข้อมูลเกี่ยวกับเธอ และปรากฎว่าเธอไม่ใช่คนทั่วไปอย่างที่คิด ฉันมีเหตุผลที่จะสงสัยว่าเธอว่าเป็นสายลับจากประเทศศัตรู ดังนั้นการจับกุมเธอจึงสมเหตุสมผลอย่างมาก”

รูบี้ฉีกยิ้มอย่างชั่วร้ายในขณะที่เธอพูดว่า “ท่านประธานาธิบดี ถ้าคุณมีเหตุผลจริง ๆ ทำไมคุณไม่มาจับกุมฉันตอนที่เบลนยังอยู่ในประเทศอาร์กันล่ะ? หรือทำไมคุณไม่ทำตามกฎหมาย? แต่คุณกลับให้ลูกน้องส่งฉันตรงมาที่คุกใต้ดินส่วนตัวของคุณแทน”

พอลเริ่มสนใจเธอมากขึ้น ในขณะที่เขามองไปที่เธอ เขาพูดว่า “เธอสามารถบอกได้ว่านี่เป็นคุกใต้ดินส่วนตัว ดูเหมือนว่าเธอเป็นคนของทหารรับจ้าง ใช่ไหม?”

“ถ้าการที่ฉันรู้ว่าที่แห่งนี้เป็นคุกใต้ดินส่วนตัว นั่นหมายความว่าฉันเป็นคนของทหารรับจ้าง คุณคงจะไม่มีความผิดในการใช้อำนาจของคุณในทางที่ผิดใช่ไหม ท่านประธานาธิบดี?”

แม้ว่าพอลจะยังคงใจเย็น แต่เขาก็รู้สึกโกรธเมื่อได้ฟังสิ่งที่ยัยเด็กเหลือขอพูด “ทำไมเธอถึงทำตัวเป็นศัตรูได้ขนาดนี้ ในเมื่อคุณอายุน้อยกว่าฮอลลี่ถึงสองปี?”

เลขาของพอลที่กำลังยืนอยู่ข้าง ๆ เขาได้เสนอแนะว่า “ท่านประธานาธิบดีครับ ในเมื่อยัยเด็กเหลือขอคนนี้เป็นศัตรูขนาดนี้ ทำไมเราไม่หยาบคายกับเธอสักหน่อยเพื่อที่เธอจะเงียบลงสักนิด”

เมื่อพอลมองไปที่รูบี้ด้วยสีหน้าไร้อารมณ์ เขาก็ออกคำสั่งกับลูกน้องของเขาว่า “ฉันจะให้เวลาพวกนายสามวันเพื่อเค้นเอาข้อมูลเกี่ยวกับตัวตนของเธอ ถ้าพวกนายไม่สามารถให้อะไรกับฉันได้ภายในสามวัน ฉันจะให้พวกนายกระโดดไปในแม่น้ำกลาเซียร์เพื่อเป็นอาหารปลา”

“อย่ากังวลไปเลยครับ ท่านประธานาธิบดี เธอไม่ได้เป็นอะไรมากไปกว่าเด็กเหลือขอ เราจะทำให้เธอพูด”

พอลหันหลังกลับ และเดินออกไปจากคุกใต้ดินทันที

เลขาของประธานาธิบดีนั่งลงบนเก้าอี้ ชาถูกชงในกาน้ำชาเรียบร้อยแล้ว เขาออกคำสั่งการ์ดอีกคนในขณะที่เทชาลงในถ้วยน้ำชาอย่างประณีต “พวกแกจะยังยืนนิ่งกันอยู่ทำไม? เนื่องจากคุณซอฟตี้ไม่สนใจชา งั้นเราจะเสิร์ฟวิปปิ้งให้เธอแทน”

เพี๊ยะ… เพี๊ยะ… เพี๊ยะ…

การหนักเฆี่ยนตีอย่างหนักถูกฟาดเข้าไปที่ร่างที่ผอมบางของรูบี้อย่างรุนแรง