บทที่ 733 ข้อตกลง 100 วันของพวกเขาเริ่มต้นขึ้นอย่างเป็นทางการในสิบปีต่อมา

ย้อนเวลากลับมาสิบปีต่อมา ณ ปัจจุบัน

เบลนมองไปที่หญิงสาวที่หันหลังให้เขา ในขณะที่เธอนอนอยู่บนเตียง

มีเพียงผ้าห่มสีขาวคลุมอยู่รอบเอวของหญิงสาว ผิวเปลือยเปล่าขาวนวลของเธอปกคลุมด้วยผ้าห่มสีขาวเพียงผืนเดียว ช่างเป็นภาพที่ดูยั่วยวนอารมณ์ยิ่งนัก

เบลนกำลังยืนอยู่ข้างหน้าต่าง ในขณะที่สูบบุหรี่อย่างเงียบ ๆ ขณะที่เขามองไปที่เธอ

หลังจากที่อำนาจและอิทธิพลของสตีเฟ่นถูกถอดถอนออกไปจนหมดสิ้น วิลสันก็ลาออก และมอบองค์กรไลท์กลับคืนให้กับประธานาธิบดีของประเทศแซด หลังจากทำงานอย่างหนักในองค์กรไลท์สองสามวัน หลังจากนั้น ตอนนี้เขาก็ใช้ชีวิตที่เหลือของเขากับเซรีนอย่างมีความสุข

ในทางกลับกัน รูบี้ก็ถูกปลดออกจากรายชื่อนักฆ่าตอนที่วิลสันยังคงเป็นผู้บัญชาการขององค์กรไลท์

ในเวลานี้เองที่ข้อตกลงร้อยวันของเบลนกับรูบี้เริ่มต้นขึ้นอย่างเป็นทางการ...

เบลนนึกถึงค่ำคืนที่ปราสาทอีส วู้ด ที่เธอถูกใครบางคนหลอกให้ดื่มยาพิษก่อนที่จะบุกเข้าไปในห้องส่วนตัวที่ปราสาทอีส วู้ด

เขาไม่เคยหยุดสนใจเธอเลยหลังจากที่รู้ว่าเธอตกลงไปในทะเล เขามีความสุขอย่างเหลือเชื่อหลังจากพบว่าเธอยังมีชีวิตอยู่ แม้ว่าเบลนจะมีปฏิสัมพันธ์กับรูบี้น้อยมาก ตั้งแต่นั้นมาเขาก็ให้ความสนใจเรื่องของเธออย่างใกล้ชิดเสมอมา

เธอเติบโตขึ้นอย่างงดงามในช่วงสิบปีที่ผ่านมา และแม้กระทั่งได้รับฉายาว่าปีศาจตอนที่เธอออกไปปฏิบัติภารกิจ ชื่อรหัสของเธอคือแบล็คโรส เพราะเธอเป็นกุหลาบสีดำที่ปกคลุมไปด้วยหนาม สิ่งนี้ทำให้เบลนตกหลุมรักเธอมากขึ้นไปอีก

ค่ำคืนที่ปราสาทอีส วู้ด เป็นการพบกันอีกครั้งอย่างเป็นทางการของพวกเขาหลังจากผ่านไปสิบปี

แต่เบลนไม่คิดว่าเธอจะลืมเขาไปหมดแล้ว

เธอสูญเสียสติสัมปชัญญะหลังจากที่เธอถูกวางยาพิษ และวิธีที่เธอคว้าตัวเขาดูราวกับว่าเธอกำลังไขว้คว้าเส้นช่วยชีวิตเดียวของเธอ เธอดูเหมือนจิ้งจอกน้อยตัวเดียวกับที่เข้ามาในหัวใจของเขาเมื่อสิบปีก่อน เธอเป็นคนป่าเถื่อนคนเดียวกับที่นอนอยู่ในอ้อมแขนของเขา ในขณะที่เธอพยายามจะถอดเสื้อผ้าของเขา และนอนกับเขา

แต่ดูเหมือนว่าหลังจากค่ำคืนอันยาวนาน คนที่เขาเจอคือคนที่จำเขาไม่ได้

หลังจากนั้น เนื่องจากปัญหาภายในบางอย่างกับองค์กรไลท์ วิลสัน, ทอมป์สัน และเธอจึงถูกตราหน้าว่าเป็นคนทรยศ ดังนั้นเธอจึงตัดสินใจตามหาเขา และต้องการให้เขาช่วยพวกเขาทำลายแผนของสตีเฟ่นด้วยความช่วยเหลือจากองค์กรดาร์กของเขา

ข้อตกลงที่เขาทำกับเธอคือขอให้เธอใช้เวลาหนึ่งร้อยวันกับเขา เพื่อแลกกับความช่วยเหลือของเขา

เบลนไม่เคยเสียใจกับการเสียสละที่เขาทำ เนื่องจากในที่สุด ผู้หญิงคนนี้ก็ยังคงกลับมาอยู่เคียงข้างเขา

หญิงสาวที่กำลังนอนอยู่บนเตียงขยับตัว ในขณะที่เธอดึงผ้าคลุมจากเอวของเธอขึ้นไปที่ท่อนบนของร่างกายของเธอ

เบลนดับบุหรี่ของเขา แล้วโยนมันออกไปนอกหน้าต่างก่อนจะปิดมัน

หลังจากชายหนุ่มกลับไปที่เตียง เขาก็กอดเธอจากด้านหลัง แล้วดึงผ้าห่มออกจากเธอก่อนจะห่มมันบนตัวของพวกเขาทั้งสองคน จากนั้นเบลนก็ก้มศีรษะลงและจูบลงบนไหล่ของหญิงสาวอย่างอ่อนโยน

คืนนี้เขาช่างเป็นคนเกเรจริง ๆ เนื่องจากเขาทิ้งรอยไว้ทั่วร่างของเธอ

เขาต้องยับยั้งและพยายามอย่างเต็มที่ที่จะไม่ทำร้ายเธอ แต่ในไม่ช้าเขาก็ตระหนักว่าการยั้งไว้ไร้ความหมาย เมื่อในที่สุดเขาได้พบกับเธอ

'...ซอฟตี้ ผมจะทำให้คุณตกหลุมรักผมอีกครั้ง'

…

เมื่อรูบี้ตื่นขึ้นในเช้าวันรุ่งขึ้น เธอตระหนักว่าทุกส่วนในร่างกายของเธอรู้สึกเจ็บปวด ในขณะที่เธอสาปแช่งเบลนอย่างแรงว่าเป็นผู้ชายบ้ากามโรคจิต

รูบี้รู้สึกดีขึ้นหลังจากแช่ตัวในอ่างน้ำอุ่น หลังจากนั้นเธอก็เดินลงมาที่ชั้นล่างเพื่อทานอาหารเช้า

ป้าเฮเธอร์เตรียมอาหารเช้าเต็มโต๊ะไว้รอแล้ว ในขณะที่เธอทักทายรูบี้ว่า “อรุณสวัสดิ์ คุณลูน่า”

รูบี้เหลือบไปมองอย่างรวดเร็ว และสังเกตเห็นว่ามีขนมปังฝรั่งเศษ อาหารเช้าสไตล์อังกฤษเต็มรูปแบบ และอาหารที่เธอโปรดปรานอีกมากมาย

“โอ้ ป้าเฮเธอร์ คุณรู้ใจฉันดีจริง ๆ ทั้งหมดนี้เป็นอาหารโปรดของฉัน”

ป้าเฮเธอร์หัวเราะเบา ๆ ในขณะที่เธอพูดว่า “แน่นอนว่าฉันรู้ นอกจากนี้ คุณยัง…”

นอกจากนี้ ก่อนหน้านี้คุณซอฟตี้เคยมาอยู่ในคฤหาสน์คิงส์วู้ดสองสามเดือน ดังนั้นป้าเฮเธอร์จะเข้าใจรสนิยมของเธออย่างดี

ป้าเฮเธอร์หยุดพูดตอนที่เธอจะพูดคำนั้น เนื่องจากนายท่านเบลนสั่งห้ามไม่ให้เธอพูดถึงอดีตของรูบี้ ดังนั้นป้าเฮเธอร์จึงไม่กล้าที่จะพูดถึงอดีตของเธอ

เช้านี้ไม่เห็นเบลน

“ป้าเฮเธอร์ เบลนอยู่ที่ไหนเหรอคะ?”