บทที่ 734 เบลนพาผู้หญิงกลับบ้าน

แม้ว่าเบลนจะไม่ใช่คนหยุมหยิม แต่เขาก็ไม่ใช่คนที่เปี่ยมไปด้วยความเมตตาเมื่อพูดถึงเรื่องความสัมพันธ์

รูบี้พยายามเริ่มพูดกับเบลนหลังจากอาหารเย็น แต่ก็ไม่เป็นผล เขาปิดปากเงียบด้วยสีหน้าเย็นชา และเขาดูเหมือนจะทำตัวห่างเหินมากขึ้น ดังนั้นรูบี้จึงตัดสินใจเงียบ

หลังจากที่เบลนออกไปและไปยังห้องทำงาน รูบี้จึงถามป้าเฮเธอร์ในขณะที่ระงับความโกรธของเธอ และมองไปที่แผ่นหลังของเขาว่า “ฉันทำให้เขาอะไรหรือเปล่า ป้าเฮเธอร์?”

“เออ… แม้ว่าอารมณ์ของนายท่านเบลนจะขึ้น ๆ ลง ๆ แต่คุณก็ไม่ควรเล่นกับความรู้สึกของเขาแบบนั้น คุณลูน่า”

รูบี้อุทานออกมาอย่างโกรธจัด ในขณะที่เคี้ยวข้าวโพดอยู่ในปาก “เล่นกับความรู้สึกของเขางั้นเหรอ? เขาเคยปฏิบัติกับฉันอย่างอ่อนโยนตั้งแต่เมื่อไหร่?”

ป้าเฮเธอร์อดไม่ได้ที่จะหัวเราะ ในขณะที่มองดูพวกเขาทะเลาะกัน เธอพูดว่า “คุณรู้ไหม นายท่านเบลนยังบอกให้ฉันทำซุปให้คุณ เพราะเขากังวลว่าคุณจะรู้สึกเหนื่อยจากเมื่อคืนก่อน”

รูบี้โยนข้าวโพดของเธอลงบนโต๊ะทันทีที่เธอได้ยินแบบนั้น เธออุทานว่า “เขาเป็นห่วงฉันยังไง? เห็นได้ชัดว่าเขาแค่พยายามจะอวดความช่ำชองของเขามากกว่า”

ป้าเฮเธอร์หน้าแดงอย่างพูดไม่ออก

เธอไม่คิดว่าอารมณ์ของคุณซอฟตี้จะยิ่งมีความมั่นใจอย่างดุเดือดมากขึ้นไปอีกในช่วงสิบปีนี้

แม้ว่าเมื่อสิบปีก่อนคุณซอฟตี้จะไม่มีเหตุผล และเธอมักจะทำให้นายท่านเบลนโกรธ แต่เธอไม่เคยพูดอะไรที่เป็นส่วนตัวอย่างโจ่งแจ้งขนาดนี้

ป้าเฮเธอร์รู้สึกปั่นป่วน

…

นี่เป็นวันที่สองของรูบี้ที่อยู่ที่คฤหาสน์คิงส์วู้ด และเธอยังคงไม่ค่อยคุ้นเคยกับคฤหาสน์แห่งนี้สักเท่าไหร่

แม้ว่าคฤหาสน์คิงส์วู้ดจะไม่ใช่คฤหาสน์ที่หรูหราที่สุดของเบลน แต่พื้นที่ทั้งหมดของคฤหาสน์นี้ประมาณ 700 เอเคอร์ มีลานหน้าบ้านขนาดใหญ่ และคฤหาสน์ก็ประดับด้วยสระว่ายน้ำ สนามหญ้า และสิ่งอำนวยความสะดวกทุกประเภท

รูบี้กินเยอะมากระหว่างทานอาหารเย็น และทั้งหมดนี้ต้องขอบคุณการทำอาหารที่น่าทึ่งของป้าเฮเธอร์ ดูเหมือนว่าถ้าเธอไม่ออกกำลังกายเพื่อเผาผลาญแคลอรีของเธอ เธอจะต้องอ้วนในอีก 98 วันข้างหน้า

ในขณะที่เธอกำลังเดินเล่นอยู่ในลานหน้าบ้าน จู่ ๆ สุนัขตัวใหญ่ก็พุ่งเข้ามาหาเธอ มันเห่าในขณะที่วิ่งเข้าไปหารูบี้อย่างตื่นเต้น

รูบี้ตกใจเนื่องจากสุนัขตัวนี้ตัวใหญ่มาก เธอตกใจตอนที่มันกระโจนเข้าหาเธอ

ในขณะที่รูบี้ปลุกปล้ำอยู่กับสุนัข เธอก็อุทานออกมาว่า “เฮ้! ออกไปจากฉันนะ! ฉันไม่อยากทำร้ายแก! ฉันจะเตะแกถ้าแกไม่ออกไปจากฉันนะ!”

แต่สุนัขตัวใหญ่นั้นดูเหมือนจะกอดรูบี้ด้วยอุ้งเท้าหน้าของมัน มันยังส่งเสียงครางเหมือนกับเด็ก ๆ กับเธออีกด้วย

เมื่อป้าเฮเธอร์สังเกตเห็นความวุ่นวายที่ลานหน้าบ้าน เธอก็เดินไปหาพวกเขาแล้วพูดว่า “โอ้ คุณลูน่า ดูเหมือนฮาฮ่าห์ แค่ต้องการความรักจากคุณ”

บางทีฮาฮ่าห์อาจจะแค่ตื่นเต้นเพราะมันจำคุณซอฟตี้ได้

ดูเหมือนนี่จะเป็นครั้งแรกที่รูบี้เคยได้ยินชื่อฮาฮ่าห์ เธอหัวเราะเบา ๆ และถามว่า “มันชื่อฮาฮ่าห์เหรอ? ทำไมไม่เรียกมันว่าฮีฮี่แทนล่ะ?”

ป้าเฮเธอร์ส่งเสียงออกทางจมูก และระเบิดเสียงหัวเราะออกมา

รูบี้ถาม ในขณะที่ลูบหัวสุนัขตัวใหญ่ “คุณหัวเราะอะไรป้าเฮเธอร์? ฉันพูดผิดเหรอ? ใครจะตั้งชื่อหมาตลก ๆ แบบนั้นให้มันกัน? ฉันคิดว่าสุนัขที่เบลนมีต่างจากคนทั่วไป”

ป้าเฮเธอร์ส่ายหัวอย่างช่วยไม่ได้ ในขณะที่เธอพึมพำในใจ ‘ฉันหัวเราะเพราะคุณพูดแบบเดียวกับที่คุณซอฟตี้พูด เมื่อได้ยินชื่อฮาฮ่าห์เป็นครั้งแรก’

หลังจากที่ป้าเฮเธอร์เข้ามาในบ้าน รูบี้ก็ลูบหัวของเธอในขณะที่มองไปที่ฮาฮ่าห์ มันรู้สึกคุ้นเคยกับเธอเหมือนกับเดจาวู

แต่นี่เป็นครั้งแรกที่เธอได้พบกับเจ้าฮาฮ่าห์ ทำไมเจ้าฮาฮ่าห์ดูคุ้นเคยกับเธอจัง?

'มันชื่อฮาฮ่าห์? ทำไมไม่เรียกว่าฮีฮี่แทนล่ะ?'

ดูเหมือนว่าเธอจะเคย...พูดแบบนั้นมาก่อน?

ภาพเงาสูงของชายหนุ่มกำลังยืนอยู่ข้างหน้าต่างที่ชั้นสองในห้องทำงาน

เบลนยิ้ม ในขณะที่มองดูรูบี้เล่นกับสุนัขที่ลานหน้าบ้านที่ชั้นล่าง

'ยอดเยี่ยม วิธีนี้จะช่วยให้เธอค่อย ๆ ฟื้นความทรงจำจากรูปแบบความคุ้นเคย ซึ่งรวมถึงความรู้สึกที่เธอมีต่อผมด้วย!’

…

นี่เป็นคืนที่สองที่รูบี้ใช้เวลาอยู่กับเบลน

รูบี้แช่ตัวในอ่างอาบน้ำมาเกือบสองชั่วโมงแล้ว เธอไม่มีความตั้งใจที่จะออกมาแม้ว่านิ้วของเธอจะเปื่อยแล้วก็ตาม

เธอประสบกับลีลาของเบลนครั้งแรกเมื่อคืนนี้ มันทำให้เธอขาอ่อน แค่คิดถึงมันในตอนนี้

รูบี้กำหมัดของเธอแล้วทุบลงไปในน้ำร้อนในอ่าง น้ำกระเซ็นโดนแก้มขาวของเธอ ในขณะที่เธอดูเหมือนจะโกรธเล็กน้อย ตอนที่เธอจ้องมองเข้าไปในกระจก

เธอเป็นองค์กรลับขั้นสุดยอดมือเปื้อนเลือด เธอต่อสู้และดิ้นรนกับความตายมานับครั้งไม่ถ้วน แต่เธอก็พบว่าตัวเองกลัวที่จะมีอะไรกับผู้ชาย!

ปัง ปัง ปัง!

เสียงเคาะประตูรัว ๆ ดังมาจากนอกประตู