บทที่ 739 เลิกกวนได้แล้วซอฟตี้

รูบี้นอนไม่หลับในช่วงกลางดึก ในขณะที่ร่างกายของเธอถูกแขนเรียวยาวของชายหนุ่มล็อกไว้

ตั้งแต่ที่เธอทำงานในฐานะสายลับ เธอก็เป็นคนนอนไม่ค่อยหลับ เพราะชีวิตของเธออาจตกอยู่ในอันตรายได้ทุกเมื่อ ดังนั้นเธอจึงไม่กล้าที่จะหลับลึกเกินไป ไม่ต้องพูดถึง เธอยิ่งนอนไม่หลับเมื่อมีคนอื่นกำลังนอนอยู่ข้าง ๆ เธอ

เหตุผลเดียวที่เธอสามารถนอนหลับอย่างสนิทในคืนแรกที่มาที่นี่ ก็เพราะว่าเธอมาถึงตอนกลางคืน

แต่ตอนนี้เบลนกำลังกอดเธออยู่ เธอพบว่ามันยากมากที่จะนอนหลับ

รูบี้ค่อย ๆ หันกลับมา และจ้องเขม็งไปที่ชายหนุ่มที่กำลังนอนหลับด้วยดวงตาที่บ๊องแบ๊วของเธอ

'ว้าว เขาหล่อจริง ๆ'

ขนตาของเขาหนาเหมือนกับเธอ

เธออดไม่ได้ที่จะยกแขนของเธอขึ้น และใช้นิ้วของเธอไล่ไปตามคิ้วของเขา แต่ชายหนุ่มตอบสนองต่อการสัมผัสของเธอ แม้ว่าชายหนุ่มจะไม่ได้ตื่นขึ้น แต่เขาก็คว้ามือเล็ก ๆ ที่ซุกซนของเธอไว้

ชายหนุ่มซุกไปที่คอของเธอ ในขณะที่เขาพึมพำ “เลิกกวนได้แล้วซอฟตี้”

ซอฟตี้งั้นเหรอ? ใครคือซอฟตี้?

ซินดี้มาที่นี่เมื่อคืนนี้ และยังมีซอฟตี้ปรากฏตัวมาอีกในคืนนี้?

โอ้ เบลนช่างมีชีวิตที่เต็มไปด้วยสีสันจริง ๆ เขามีทั้งซินดี้ และซอฟตี้

ก่อนหน้านี้ เธอคิดว่าเบลนไม่ใช่คนมากตัณหา

‘ฮึ่ม ผู้ชายทุกคนล้วนเป็นคนสารเลว พวกเขาเป็นคนขี้โกหก'

เช่นเดียวกับวิลสัน เขาสามารถปั้นหน้าบริสุทธิ์ และไร้เดียงสาไว้ได้ตลอด แต่ทันทีที่เขาเจอเซรีน ความสง่างามทั้งหมดของเขาก็สลายหายไปกับตา

รูบี้หันกลับไปและนอนหงาย ในขณะที่เธอมองไปที่เพดาน

'เฮ้อ ถ้านี้ไม่ใช่เพราะวิลสัน ฉันก็ไม่ต้องติดในข้อตกลงหนึ่งร้อยวันนี้หรอก'

ยิ่งเธอคิดถึงเรื่องนี้มากเท่าไหร่ เธอก็ยิ่งอยากให้วิลสันตายมากขึ้นเท่านั้น

รอให้เธอออกไปจากประเทศอาร์ และกลับไปที่นอร์ท ซิตี้ก่อนเถอะ เธอจะแก้แค้นวิลสัน!

เธอนึกถึงช่วงเวลาที่แสนวิเศษมากแค่ไหนที่วิลสันใช้กับเซรีน และเขานอนหลับสนิทได้อย่างไรในคืนที่ทิ้งเธอไว้ตามลำพังในประเทศอาร์ ไม่ต้องพูดถึง เธอต้องดูแลความต้องการของนายท่านเบลน ยิ่งเธอคิด เธอก็ยิ่งพุ่งพล่านด้วยความโกรธ

ชายหนุ่มที่อยู่ข้าง ๆ ดูเหมือนว่าเขาจะนอนละเมอ ในขณะที่เขาฝัน “ซอฟตี้ ซอฟตี้…”

ชายหนุ่มกอดเอวของเธอแน่นขึ้นด้วยมือใหญ่ของเขาก่อนจะล็อกเธอไว้ในอ้อมแขนของเขา ในขณะที่รูบี้เกือบจะหายใจไม่ออก

เดิมทีเธอตั้งใจจะตะโกนใส่หูของเบลน และพูดว่า “ฉันไม่ใช่ซอฟตี้อะไรของคุณ!”

แต่เธอรู้สึกว่าการปลุกเขาให้ตื่นขึ้นมาจะส่งผลเสียต่อเธอ ดังนั้น เธอจึงระงับความโกรธของเธอไว้ มองไปที่เขาก่อนจะพูดด้วยน้ำเสียงนุ่มนวลว่า “ฉันไม่ใช่ซอฟตี้”

จากนั้นรูบี้จึงยกขาขึ้น และเตะไปที่ต้นขาของเบลน

แต่เบลนดูเหมือนจะหลงอยู่ในความฝันของเขามากเกินไป เขาไม่ตื่นขึ้นหลังจากถูกเตะ

ดูเหมือนว่าเบลนจะฝันร้ายในคืนนั้น เนื่องจากเขาจับเอวเธอแน่นขึ้น และรู้สึกเหมือนว่าเขากำลังจะหักเอวของเธอ เขาซุกใบหน้าของเขาไปที่ต้นคอของเธอในขณะที่เหงื่อเย็น ๆ ไหลออกมา ในขณะที่เขาพึมพำชื่อซอฟตี้เบา ๆ

รูบี้รู้สึกถึงของเหลวอุ่น ๆ ไหลผ่านคอของเธอ ไม่แน่ใจว่านั่นเป็นเหงื่อหรือน้ำตาของเขากัน

เบลนฝันถึงอะไรที่จะทำให้เขากลัวขนาดนั้นเลยเหรอ?

…

รูบี้ผล็อยหลับไปตอนกลางดึก และเธอกลายเป็นคนที่หลับสนิทเมื่อถึงตอนเช้า

แสงแดดยามเช้าส่องผ่านหน้าต่าง และทำให้ห้องสว่างไสว

ทันทีที่เบลนลืมตาขึ้น เขาก็เห็นหญิงสาวที่ม้วนตัวเหมือนลูกแมวตัวน้อยในอ้อมแขนของเขา

ผมสีดำยาวของเธอพาดอย่างยุ่งเหยิงที่ไหล่ของเขา ในขณะที่เขาสังเกตเห็นผิวของเธอที่ดูขาวมาก เมื่อแสงแดดยามเช้าส่องเข้ามาในห้องผ่านหน้าต่าง มันก็สะท้อนไปที่แก้มของเธอ เขาเห็นปอยผมเล็ก ๆ อยู่บนใบหน้าเล็ก ๆ ขาวนวลของเธอได้อย่างชัดเจน ในขณะที่หัวใจของเขาเต้นแรง

ชายหนุ่มอดไม่ได้ที่จะยกมือขึ้นไปถัดผมที่ยุ่งเหยิงของเธอไว้ข้างหลังใบหูของเธอ และจูบที่หน้าผากของเธอ และที่สันจมูกของเธอ

รู้สึกอัศจรรย์จริง ๆ ที่เธอกลับมาอยู่เคียงข้างเขา ในขณะที่เธอนอนหลับสนิท