บทที่ 741 คุณจะเชื่อไหม ถ้าผมบอกว่า ผมรักคุณ

ซินดี้ขมวดคิ้วเล็กน้อยเมื่อเธอเห็นเบลนหัวเราะ “นายท่านเบลน… คุณหัวเราะอะไร?”

เบลนส่ายหัว "ไม่มีอะไร คุณออกไปได้แล้ว”

ซินดี้กำหมัดแน่น นายท่านเบลนไม่สนใจที่รูบี้วิดีโอคอลกับผู้ชายคนอื่นงั้นเหรอ หรือว่าเขาเชื่อในตัวของผู้หญิงคนนั้นมากเกินไปหรือเปล่า?

ในขณะที่ซินดี้กำลังจะเดินออกจากห้อง รูบี้ก็ขึ้นมาชั้นบนพร้อมกับสุนัขของเบลน เจ้าฮาฮ่าห์

ทันทีที่รูบี้เข้ามาในห้อง เธอก็เห็นจานผลไม้ที่หั่นไว้บนโต๊ะ มีแก้วมังกร, สตรอเบอร์รี่, กีวี และส้ม สำหรับเธอ การจัดจานทำให้ผลไม้ดูน่ารับประทาน และน่าดึงดูดมาก

เบลนสังเกตเห็นประกายในดวงตาของเธอ สายตาซุกซนประกายไปทั่วดวงตาของเขา ในขณะที่เขาพูด “คุณอยากทานไหม?”

“ใช่ มันน่าเสียดายที่คุณทิ้งผลไม้สดและชุ่มฉ่ำไป ให้ฉันจัดการมันให้คุณดีไหม?”

“เอาสิ”

รูบี้เดินเข้าไปหาเบลนและหยิบจานผลไม้ ในขณะที่เธอหันหลังกลับ และกำลังจะเดินจากไป เบลนก็หยุดเธอ “ใครอนุญาตให้คุณออกไป?”

รูบี้รู้สึกงงเล็กน้อย “ฉันจะกระทบกับงานของคุณถ้าฉันกินที่นี่ ไม่ใช่เหรอ?”

เบลนชี้ไปที่โซฟาในห้องทำงานด้วยคางของเขา แล้วพูดว่า “ไปนั่งกินตรงนั้น มันจะไม่รบกวนผม”

ซินดี้ที่อยู่ที่ประตูกำหมัดของเธอ ในขณะที่เธอเห็นรูบี้นั่งไขว่ห้างบนโซฟาอย่างสบาย ๆ ในขณะที่เธอกินผลไม้ที่เธอเตรียมมาให้เบลน

ผลไม้ที่เธอหั่นด้วยหัวใจถูกรูบี้กินแทน

รูบี้จงใจทำแบบนั้น!

ในห้องทำงานรูบี้กำลังกินผลไม้ในขณะที่คุยกับเบลน "บางทีตอนนี้คุณซินดี้เกลียดฉันจนตายแล้ว แม้แต่ส้มก็ถูกตัดเป็นรูปหัวใจ เธอเตรียมมันด้วยความรัก คุณไม่อยากลองชิมดูสักคำเหรอ?”

เบลนวางเอกสารลงบนโต๊ะทำงาน และมองไปที่รูบี้ที่กำลังบีบส้มรูปหัวใจด้วยนิ้วเรียวยาวของเธอ เขาลุกขึ้น และเดินเข้าไปหาเธอ และนั่งลงข้างเธอ ทันใดนั้นเขาก็คว้าข้อมือเธอ ดึงมือของเธอเข้ามาหาเขา และกินส้มที่เธอกำลังถืออยู่

ริมฝีปากของชายหนุ่มแตะโดนปลายนิ้วของเธออย่างหลีกเลี่ยงไม่ได้

รูบี้ต้องการจะดึงมือของเธอออก แต่เบลนกัดที่นิ้วของเธอเบา ๆ

รูบี้รู้สึกพูดไม่ออก

เขาพยายามยั่วเธอ หรือเขาแค่อยากจะกินส้มเท่านั้น?

เบลนมองไปที่เธออย่างตั้งใจ ในขณะที่แก้มของเธอค่อย ๆ แดงขึ้นเนื่องจากความเขินอาย เขาจึงปล่อยมือเธอ

รูบี้รีบวางมือไว้ด้านหลังของเธออย่างรวดเร็ว และบีบปลายนิ้วมือที่ความอบอุ่นของเขายังคงเหลืออยู่ เธอรู้สึกได้เพียงว่าหูของเธอกำลังไหม้

"มันหวาน"

เบลนมองไปที่ดูเธออย่างซุกซน และให้ความเห็นสองคำกับเธอ