บทที่ 742 เบลนหึงหวง

เบลนถามอย่างเฉยเมย “เมื่อเช้านี้คุณโทรหาใคร?”

“ไม่ใช่ใครเป็นพิเศษหรอก ก็แค่… เพื่อน"

เบลนพูดอย่างเย็นชา “เพื่อนงั้นเหรอ? ผมไม่อยากจะเชื่อเลยว่าคุณมีเพื่อน”

รูบี้ไม่เห็นด้วย “คุณหมายความว่ายังไง? ฉันเป็นคนดี และเป็นคนซื่อตรง ทำไมฉันจะมีเพื่อนไม่ได้ล่ะ?”

เบลนเดินไปที่โต๊ะ และเคาะโต๊ะเบา ๆ เขาถามว่า “งั้น คุณไม่ได้ติดต่อกับสามีเก่าของคุณใช่ไหม?”

รูบี้ตกใจและคิดในใจว่า ‘สามีเก่างั้นเหรอ?’

เธอหวนคิดถึงว่าสามีเก่าของเธอเป็นใคร และเบลนพูดต่อพร้อมกับเพ่งมองไปที่เธอ “คุณไม่ตอบผม นั่นหมายความว่าคุณกำลังติดต่อกับสามีเก่าของคุณ ใช่ไหม? ตอนนี้ไวท์วูล์ฟมีครอบครัวแล้ว แต่คุณก็ยังติดต่อเขาไปอีก คุณไม่รู้สึกละอายใจบ้างเลยหรือไง?”

รูบี้ลุกขึ้นจากโซฟาและมองไปที่เบลน ในขณะที่ใบหน้าของมืดลง เธอถามด้วยน้ำเสียงต่ำ “นายท่านเบลน คุณคิดว่าคุณเป็นใคร? คุณคิดว่าคุณสามารถวิพากษ์วิจารณ์คนที่ฉันพูดด้วยได้งั้นเหรอ? นอกจากนี้ คุณบอกว่าไวท์วูล์ฟเป็นสามีเก่าของฉัน แล้วมันน่าอายยังไงที่จะติดต่อกับสามีเก่า?”

บ้าเอ้ย เบลน ทำไมจู่ ๆ เขาถึงพูดคำที่น่าเกลียดขนาดนั้น? รูบี้โกรธมาก หลังจากที่เธอระบายความโกรธใส่เขา เธอก็หันหลัง และสาวเท้าเดินออกไปจากห้อง

เบลนทุบโต๊ะด้วยกำปั้นของเธอ

เบลนคำรามภายในใจ “สามีเก่า สามีเก่า สามีเก่าบ้านั้น”

…

ณ โรงน้ำชาส่วนตัว

"คุณรี้ด มีผู้หญิงคนหนึ่งชื่อว่ารูบี้ ลูน่า อยู่กับนายท่านเบลน ผู้หญิงคนนั้นดูเหมือนจะเป็นสมาชิกขององค์กรไลท์ ทำไมนายท่านเบลนถึงยังเก็บเธอไว้ข้าง ๆ เขา?”

พอลขมวดคิ้วของเขา "เธอพูดว่าอะไรนะ? เบลนติดต่อกับสมาชิกขององค์กรไลท์งั้นเหรอ?”

ซินดี้พยักหน้า แล้วส่งรูปถ่ายให้พอลตามลำดับ “นี่คือรูปถ่ายของรูบี้ ลูน่า คุณรู้จักเธอไหม?”

พอลพิจารณารูปภาพและหรี่ตาของเขา เขาคิดว่าเธอหน้าคุ้น ๆ แต่เขาจำไม่ได้ว่าเขาเคยเห็นเธอที่ไหน หลังจากไตร่ตรองอยู่ครู่หนึ่ง ผู้หญิงคนหนึ่งก็เข้ามาในความคิดของเขา