บทที่ 743 ผลาญเงินของเบลนเพื่อระบายความเกลียดชังของฉันที่มีต่อเขา

ณ คาสิโนใต้ดินที่ใหญ่ที่สุดในเมืองกลาเซียร์

“หัวหน้าคาสิโนที่นี่ใหญ่กว่าคาสิโนที่ลาสเวกัสเสียอีก หากคุณต้องการล้มละลายในเวลาอันสั้น คาสิโนแห่งนี้ก็เป็นตัวเลือกที่ยอดเยี่ยมสำหรับคุณ”

สแตนลีย์ แยงแนะนำคาสิโนให้กับรูบี้ ในขณะที่พาเธอไปที่ทางเข้าคาสิโน

สแตนลีย์เป็นเด็กฝึกหัดที่รูบี้รับเข้ามาตอนที่เธออยู่ในประเทศอาร์เมื่อสองสามปีก่อน เขาเป็นเด็กหนุ่มที่หล่อ มีความสามารถ และมีประสิทธิภาพในการทำงาน นอกจากนี้เขายังฉลาด ด้วยเหตุนี้รูบี้จึงชอบเขา

“สแตนลีย์ ฉันไม่มีเงินสดติดตัวมาเลย พวกเขารับบัตรไหม?”

สแตนลีย์เลิกคิ้วของเขาขึ้น “แน่นอนพวกเขารับ หัวหน้า คุณออกจากองค์กรไลท์แล้ว และไม่ได้ทำภารกิจใด ๆ มาเกือบหนึ่งปีแล้ว หากคุณต้องหมดตัวในการพนันในภายหลัง โปรดอย่ามาขอเงินจากผมนะครับ คุณก็รู้ว่าผมยากจน”

รูบี้บีบคางของสแตนลีย์ แล้วพูดว่า “ดูสิว่านายขี้เหนียวแค่ไหน นายคิดว่าฉันอยากให้เด็กฝึกงานมาจ่ายเงินพนันให้ฉันงั้นหรือ?”

หลังจากนั้นรูบี้ก็เอื้อมมือไปหยิบบัตรเอ็กซ์คลูซีฟแบล็คการ์ด และโชว์มันต่อหน้าสแตนลีย์

สแตนลีย์อดไม่ได้ที่จะมองดูมันสองสามครั้ง “หัวหน้า บัตรใบนี้เป็นของคุณงั้นหรือ? ทั่วโลกมีบัตรแบบนี้เพียงแค่หนึ่งร้อยใบ พูดถึงเรื่องนี้ ผมก็อยากรู้ว่าเงินในบัตรนี้มีเท่าไหร่”

รูบี้เย้ยหยัน “ตาของนายเป็นประกายเฉพาะตอนที่พูดถึงเรื่องเงินงั้นเหรอ ห้ะ? สแตนลีย์ทำไมนายถึงเป็นพวกวัตถุนิยมขนาดนี้? ฉันควรจะสอนนายเกี่ยวกับการเป็นคนมีน้ำใจ”

“คนมีน้ำใจงั้นเหรอ? ผมรู้แต่ว่าคนเรายอมทำทุกอย่างให้รวยขึ้น! เจ้านายบอกผมหน่อย ในบัตรนั้นมันมีเงินอยู่เท่าไหร่?

รูบี้วางแขนที่ไหล่ของเขา และจิ้มคางของเธอด้วยแบล๊คการ์ด และครุ่นคิด “เกี่ยวกับเรื่องนี้… ฉันก็ไม่รู้เหมือนกัน ฉันขโมยมันมาน่ะ”

“บ้าจริง คุณเป็นโจรตั้งแต่เมื่อไหร่? คุณยังจะทำมันอีกเหรอ? ผมก็อยากมีส่วนร่วมด้วยเหมือนกัน!”

รูบี้สะกิดไหล่ของเขา “นายไม่มีแม้แต่จิตสำนึกเมื่อพูดถึงเรื่องเงินงั้นเหรอ? แบล๊คการ์ดใบนี้ไม่ใช่ของใครที่ไหน ฉันเจอมันในห้องทำงานของเบลน ฉันพนันได้เลยว่ามีเงินจำนวนมากในการ์ดใบนี้”

“เบลนงั้นเหรอ?” ดวงตาของสแตนลีย์เบิกกว้างด้วยความประหลาดใจพร้อมกับอ้าปากค้าง จากนั้นเขาก็ปิดปากของเขา “คุณกล้าขโมยเงินของเบลนงั้นเหรอ? นี่คืออาณาเขตของเขา เขาจะรู้ว่าเงินของเขาถูกใช้ไปที่ไหนทันทีที่คุณใช้บัตร คุณไม่กลัวว่าเขาจะรีบมาฆ่าคุณหลังจากนั้นเหรอ?”

รูบี้พูดอย่างไม่เห็นด้วย “กว่าเขาจะมาถึงที่นี่ฉันก็ใช้เงินของเขาหมดแล้ว”

“เจ้านาย คุณรุนแรงเกินไป ทำไมคุณถึงเกลียดเขาถึงขนาดที่คุณอยากจะเอาเงินเขาไปเล่นพนันจนหมด และทำให้เขาล้มละลายเลยเหรอ?!”