บทที่ 756 ผมกลัวว่าคุณจะหนีไป

รูบี้ถูกส่งตัวเข้าไปในฐาน เธอถูกมัดแขนทั้งสองข้าง

ทุกคนในฐานตื่นขึ้นมา เมื่อมีเครื่องบินทหารที่ไม่สามารถระบุได้ มาลงจอดในฐานของพวกเขา พวกเขาตื่นตัวและเดาว่าสายลับของศัตรูถูกจับแล้ว

รูบี้ถูกนำตัวไปที่ห้องทำงานของเบลน เบลนใส่ชุดลำลอง เขามองหญิงสาวที่ถูกควบคุมตัวด้วยท่าทางที่ไร้ความรู้สึก

โดยที่ไม่ต้องพูดอะไรมาก เบลนบอกกับการ์ดทั้งสองคน "พวกนายออกไปก่อน"

ทหารคนหนึ่งมองรูบี้และรู้สึกไม่ไว้ใจรูบี้ เขาเตือนด้วยน้ำเสียงที่เป็นกังวล "ผู้บัญชาการ ผู้หญิงคนนี้อาจเป็นสายลับ คุณต้องระวังตัวนะครับ"

เบลนเงยหน้าขึ้นแล้วตอบ "ฉันรู้ว่ากำลังทำอะไรอยู่"

รูบี้รีบพูดทันที หลังจากที่การ์ดทั้งสองคนออกไปแล้ว "แก้มัดฉันสิ"

เบลนที่มองเธออยู่ มีประกายในแววตาของเขา แต่มันก็หายไปในทันที

"คุณมาที่ชายแดนเวสเทิร์นทำไม?"

รูบี้หัวเราะ เธอเงยหน้าขึ้นมองเขาแล้วตอบ "ทำไมถึงถามแบบนั้นล่ะ เบลน?"

ถ้าเขาไม่ได้บังคับให้เธอมา ทำไมเขาต้องให้โอลเคบอกเรื่องทุกอย่ากับเธอเมื่อสิบปีก่อน หลังจากที่เบลนไปแล้วล่ะ?

เบลนเดินเข้ามาแล้วมองเธอ "เพราะคุณคิดถึงผม เลยอยากมาหาผมที่ชายแดนเวสเทิร์นหรือเปล่า?"

เป็นความจริงที่เธอฟื้นความทรงจำที่เธอมีกับเขาเมื่อสิบปีก่อน มาได้เพียงเล็กน้อย แต่ตอนนี้เธอมาอยู่ตรงหน้าเขา เธอไม่อยากยอมรับว่าคิดถึงเขา

รูบี้มองไปทางอื่นแล้วตอบ "ไม่ใช่"

"แล้วคุณมาทำไม?"

รูบี้สูดลมหายใจเข้า เธอกำลังจะเงยหน้าขึ้นมาถามเขา ชายหนุ่มก็จับคางเธอก่อนจะก้มลงจูบเธอ