บทที่ 799 ราตรีสวัสดิ์ จุฟ

บอยล์อธิบาย “ผมไม่ได้สนิทกับเลล่า และผมก็ไม่ได้คบกับเธอด้วย”

“…แต่คุณจูบเธอ”

บอยล์อธิบายเพิ่มเติม “ผมไม่รู้ว่าจู่ ๆ เธอจะจูบผม”

ด้วยความรู้สึกแย่ เชอรีชเงยหน้าขึ้น และมองไปที่เขา “คุณผลักเธอออกไปก็ได้ แต่ทำไมคุณถึงไม่ทำล่ะ?”

“แม้ว่าผมจะผลักเธอออกไป เธอก็จูบผมไปแล้วตอนนั้น”

เชอรีชพูดไม่ออก

นั่นเป็นความจริง เธอไม่สามารถเถียงเหตุผลของบอยล์ได้

แต่เธอก็ยังรู้สึกเสียใจเกี่ยวกับเรื่องนั้น!

ในขณะที่มองไปที่ท่าทางลังเล และครุ่นคิดของเธอ ทันใดนั้นเขาก็โอบแขนรอบเอวของเธอ และดึงเธอเข้ามาหาเขา มือข้างหนึ่งล็อกที่ด้านหลังศรีษะของเธอ เขาก้มศีรษะลง และจูบเธอ

จุมพิตที่เอาแต่ใจ และปลอบโยนอย่างอบอุ่น ทำให้เธอหน้าแดงในขณะที่หัวใจของเธอเต้นรัว เธอหายใจหอบหลังจากจูบอย่างกะทันหัน

ชายหนุ่มไล่นิ้วของเขาไปตามเส้นผมของเธอ และก้มลงมองเธอ จากนั้นเขาก็ถามด้วยน้ำเสียงที่ต่ำ และแหบแห้ง “ตอนนี้คุณพักเรื่องกับเลล่าไว้ได้ไหม?”

เชอรีชพูดไม่ออก

เชอรีชกัดริมฝีปากแดง และบวมของเธอ มองไปที่เขาด้วยสายตากวางน้อยของเธอ “บอยล์ หมายความว่าคุณอยากจะเป็นแฟนฉันใช่ไหม?”

บอยล์ขยี้ผมของเธอเบา ๆ “ผมจะให้คำตอบคุณหลังจากการพิจารณาคดีครั้งที่สองสิ้นสุดลง”

'หลังจากการพิจารณาคดีครั้งที่สองสิ้นสุดลง ... มันพรุ่งนี้ไม่ใช่หรือ?' เชอรีชคิด

เขากอดเธอ จูบเธอ และทำเรื่องลึกซึ้งกับเธอมากมาย เขาชอบเธอแน่นอน ใช่ไหม?

เธอรู้สึกมั่นใจขึ้นเล็กน้อยเกี่ยวกับความสัมพันธ์ของพวกเขา และยิ้มบาง ๆ “ก็ได้ คุณสัญญากับฉันแล้วนะ”

เมื่อบอยล์เห็นว่าเธอไม่โกรธเขาแล้ว เขาก็รู้สึกโล่งอก และอารมณ์ของเขาก็ผ่อนคลายลงเช่นกัน "ไปกันเถอะ ผมจะไปส่งคุณที่โรงเรียน”

เชอรีชสวมกระเป๋าเป้ใบเล็กของเธออย่างมีความสุข และเดินตามบอยล์ออกไป

…

เรื่องต่าง ๆ มักจะเกิดขึ้นในเวลากลางคืนทุกครั้งที่เธอนั่งบนจักรยานของบอยล์

ด้วยเหตุนี้คนอื่นจึงมักจะไม่สังเกตเห็นพวกเขา

แต่ตอนนี้พวกเขาอยู่ภายใต้แสงแดดจ้าและร้อนจัด ในขณะที่อยู่บนจักรยานของเขาที่กำลังเดินทางกลับไปที่โรงเรียน พวกเขาดึงดูดความสนใจจากคนที่ผ่านไปมามากมายโดยไม่ได้ตั้งใจ

เขาเป็นผู้ชายที่หล่อและเธอก็สวย รูปลักษณ์ภายนอกของทั้งคู่ดูสะดุดตาเป็นพิเศษไม่ว่าจะไปที่ไหน

เมื่อพวกเขาเกือบจะถึงทางเข้าโรงเรียน เชอรีชก็พูดออกมาอย่างลนลานว่า “ฉันจะลงตรงนี้! ฉันจะเดินกลับไปที่หอพักของฉันเอง”

บริเวณโรงเรียนค่อนข้างใหญ่ เธอจะต้องใช้เวลาอย่างน้อยสิบห้านาทีในการเดินจากทางเข้าทิศเหนือไปยังหอพักของเธอ แต่เธอรู้สึกว่าเธอยอมใช้เวลาเดินกลับมากกว่าถูกสายตาที่อยากรู้อยากเห็นของนักเรียนมอง ถ้าพวกเขาเข้าไปในบริเวณโรงเรียนด้วยกันกับจักรยานของเขา

บอยล์หยุดจักรยานของเขาไม่นานหลังจากนั้น เขายกเท้าขึ้นจากแป้นเหยียบ และเอียงจักรยานไปด้านข้าง เพื่อให้เชอรีชกระโดดลงจากรถได้ง่าย ๆ

บอยล์ถอดกระเป๋าของเธอออกจากไหล่ของเขา แล้วส่งมันกลับไปให้เธอ "คุณอายเหรอ?"

เชอรีชดูไม่ค่อยขี้อายเมื่อเปรียบเทียบกับผู้หญิงคนอื่นที่อายุเท่าเธอ เธอทำเสียงขึ้นจมูก "ไม่อย่างแน่นอน อย่าลืมนะ ทนายบอยล์ ว่าคุณดังมากในโรงเรียนของเรา ถ้าคุณเข้าไปส่งฉัน มันอาจจะมีการกรีดร้อง และอกหักเต็มไปทั่วมหาวิทยาลัยในวันนี้”

เมื่อจู่ ๆ บอยล์ก็ถูกเธอล้อ บอยล์ก็อึ้งไปชั่วขณะ

เชอรีชสะพายกระเป๋าของเธอบนหลังของเธออีกครั้ง และโบกมือลาเขา “ฉันไปก่อนนะ”

บอยล์มองดูร่างที่เดินจากไปของเธอ ในขณะที่ใบหน้าหล่อของเขาสดใสขึ้นภายใต้แสงพระอาทิตย์ตกดิน หลังจากเดินไปที่โรงเรียนได้ไม่กี่ก้าว เธอก็หันกลับมาและพุ่งเข้าหาเขา

ก่อนที่บอยล์จะเข้าใจความตั้งใจของเธอ เชอรีชก็โอบแขนของเธอไว้รอบคอของเขา ดึงเขาเข้าไปใกล้เธอ จากนั้นเธอก็เขย่ง และจูบเบา ๆ บนริมฝีปากของเขา

ทุกอย่างเกิดขึ้นในพริบตา ก่อนที่เขาจะทันรู้ตัว เธอก็หันหลังและวิ่งหนีไป

…

ทันทีที่เธอกลับมาที่หอพัก เธอก็ถูกรูมเมทของเธอซักไซ้

“เธอมีกลิ่นแอลกอฮอล์ และมีกลิ่นน้ำหอมผู้ชายแรงมาก!”

“เมื่อวานเธอไม่ได้กลับมาทั้งคืน!”

“เชอ! เมื่อคืนนี้เธอไปทำอะไรมา!"

เชอต้องการหนีจากการซักไซ้ไม่รู้จบของพวกเธอ “รูมเมทที่น่ารักของฉัน ทำไมพวกเธอไม่ให้ฉันไปอาบน้ำก่อนล่ะ?”

ในขณะที่เธอกำลังจะพุ่งเข้าไปในห้องน้ำ รูมเมทของเธอก็คว้าตัวเธอ และดึงเธอกลับไปหาพวกเธอ

"โอ้ ไม่เอาน่า! บอกเราเถอะ! เมื่อคืนเธออยู่กับผู้ชายใช่ไหม?