บทที่ 860 แฟนเก่าหรือเพื่อนที่มหาวิทยาลัย

ไม่แน่ใจว่าเป็นสื่อไหน ที่ให้ข้อมูลว่าเชอรีชกลับมาที่บ้าน

มันเผยแพร่ในอีกหลายวันต่อมา

"นักเปียโนระดับโลก โมโม่ กลับประเทศโดยปิดข่าวเงียบ"

เมื่อเธอกดเข้าไปอ่าน กลายเป็นว่าคนโพสต์ได้ลงวีดีโอเอาไว้

ในวีดีโอเป็นภาพที่เชอรีชใส่หมวกเบสบอลสีดำ กำลังเดินก้มหน้าออกมาจากสนามบิน ก่อนจะขึ้นรถบายบัคสีดำไปกับผู้ชายอีกสองคน

"พระเจ้า นางฟ้าโมโม่กลับมาแล้ว"

"ฉันก็เรียนเปียโนเหมือนกัน โมโม่เป็นต้นแบบของฉันเลย"

"มีนักเปียโนไม่กี่คนที่ได้ไประดับนานาชาติ โมโม่เป็นหนึ่งในคนที่ประสบความสำเร็จ เธอยังอายุน้อยอีกด้วย เธอมีพรสวรรค์จริง ๆ"

"แต่ทำไมฉันเห็นโพสต์ที่โมโม่เล่นผิดคีย์ ตอนที่หาวีพีเอ็นของเธอล่ะ?"

"มีการเดาหลายเรื่องเกี่ยวกับโมโม่ และยาที่เธอใช้ก็ทำให้เล่นผิดคีย์"

"ไม่มีทาง? เธอเป็นนักเปียโนอายุน้อยที่มีพรสวรรค์ น่าเสียดายถ้าเธอเป็นโรคซึมเศร้า"

ดวงตาของบอยล์เป็ยประกาย เมื่อเขาอ่านโพสต์ที่คอนโดกรีนทาวน์

เธอกลับมาที่ นอร์ท ซิตี้แล้ว

บอยล์ลูบเจ้าโบนี่ที่กำลังกินอาหารด้วยมือข้างเดียว เขาหยิบโทรศัพท์มาโทรข้ามประเทศ

"คาลัม แจ้งทีมต่างประเทศให้ย้ายสาขามาที่เมืองนอร์ท ซิตี้ ด้วย"

ดูเหมือนว่าตอนนี้ เอ็มโอ กรุ๊ป จะเข้ามาสู่ตลาดท้องถิ่นแล้ว ส่วนใหญ่พวกเขามีแผนจะตั้งสาขาในเมืองหลวง เมืองนอร์ท ซิตี้ หรือเมืองอื่น แค่รอเวลาที่พวกเขาจะตั้งสาขาทั้งทางเหนือและทางใต้ เพื่อเป็นศูนย์กลางเศรษฐกิจ แค่รอให้ถึงเวลา ก่อนที่ทีมฝ่ายการตลาดจะเข้ามาตั้งสาขาที่เมืองนอร์ท ซิตี้

เรื่องของเรื่องก็คือ เจ้านายของเขาเป็นคนฉลาดและระวังตัว เขาแค่ดูโหดเหี้ยมแต่เป็นคนทำงานละเอียดทุกอย่าง ทำไมตอนนี้เขาถึงได้รีบร้อนนัก?

คาลัมไม่กล้าออกความเห็นเกี่ยวกับคำสั่งของเจ้านาย และการวางแผนขยายธุรกิจนั้นเสี่ยง แต่เขาก็ตอบไป "ครับ เจ้านาย ผมจะไปจัดการให้เสร็จ"

หลังจากวางสาย เขาก็ลูบแมวที่อยู่ข้างเขาแล้วพูด "แกจะได้เจอเธอเร็ว ๆ นี้แล้ว ดีใจหรือเปล่า?"

โบนี่ตอบคำว่าเมี้ยวให้เขา

วิทนีย์ชวนเชอรีชออกมาในวันที่สองที่เธอกลับมา

วิทนีย์พูดโวยวายเหมือนคนบ้า ในทันทีที่พวกเธอเจอกัน

"เชอรีช ฟัดด์! เธอไม่เคยโทรหาฉันเลยสักครั้ง! ทำไมใจร้ายได้ขนาดนี้! รู้หรือเปล่าว่าฉันคิดถึงเธอมากแค่ไหน? เธอมีเพื่อนสนิทที่อเมริกา เลยไม่ต้องการฉันแล้วล่ะสิ?"

เชอรีชน้ำตาคลอ เมื่อเห็นว่าเพื่อนเก่าของเธอตื่นเต้นมากแค่ไหน "ฉันไม่ได้ตั้งใจนะ ฉันรู้สึกว่าไม่รู้จะพูดยังไงถ้าฉันโทรหาเธอ อีกอย่างตอนนี้เธอก็มีคู่หมั้นแล้ว มันจะดูไม่เหมาะสมหรอก ถ้าฉันจะโทรไปรบกวนเธอทั้งวัน ใช่ไหมล่ะ?"

วิทนีย์มองเธอแล้วถาม "หมายความว่ายังไงที่ว่ารบกวน? นี่ฉันเป็นเพื่อนเธอหรือเปล่า? ถึงฉันจะแต่งงานกับฮันท์ลีย์ เธอก็ควรโทรหาฉันสิ! ผู้ชายแทนที่ได้ แต่เพื่อนสนิทนั้นแทนที่ไม่ได้!"

เชอรีชหัวเราะ "ถ้าฮันท์ลีย์รู้ว่าเธอพูดแบบนี้ เขาจะยังอยากแต่งงานกับเธออยู่หรือเปล่าเนี่ย?"

วิทนีย์เลิกคิ้วแล้วพูดด้วยน้ำเสียงโมโห "เขาไม่กล้าหรอก! ถ้าเขาไม่แต่งงานกับฉัน ฉันก็จะไปหาผู้ชายคนอื่น!"

เมื่อเห็นว่าวิทนีย์มีท่าทีสบายใจ เชอรีชก็รู้ว่าเธอต้องมีความสัมพันธ์ที่ดีกับฮันท์ลีย์ ตลอดปีที่ผ่านมานี้

แค่นั้นก็เพียงพอสำหรับเธอแล้ว

ในตอนสุดท้ายที่พวกเขาทั้งสองคน จะอยู่ด้วยกันอย่างมีความสุข