บทที่ 908 วิดิโอในโทรศัพท์ของเธอ

เทนไมลส์ ฮอลล์จัดงานเต้นรำสวมหน้ากากในช่วงสุดสัปดาห์

ท่ามกลางแสงไฟ มีคนสวมหน้ากาก พวกเขาต่างกำลังมองหาคู่เต้น

แทนที่จะเรียกมันว่างานเต้นรำสวมหน้ากาก เรียกมันว่างานสังคมที่ยิ่งใหญ่ที่มีการเต้นรำดูจะเหมาะสมกว่า

เมื่อเชอรีชเข้าไปในฮอลล์ขณะที่กอดแขนของแฮริสัน พวกเขาได้รับความสนใจจากผู้คนมากมาย แม้ว่าพี่น้องจะสวมหน้ากากครึ่งหนึ่งก็ตาม รูปลักษณ์ของพวกเขายังคงดูน่าทึ่งอย่างมาก พวกเขาโดดเด่นอย่างมากแม้จะเพียงแค่เดินผ่านฝูงชน

เชอรีชสวมชุดสีแดง เสื้อคอวีแขนกุด เฉพาะคนที่มีร่างกายที่น่าทึ่งเท่านั้นที่จะสามารถใส่มันได้

ชุดนี้ทำด้วยผ้าไหมคุณภาพสูง และย้อมด้วยสีแดงราคาแพง มันถูกเย็บอย่างแน่นหนา เผยให้เห็นเรือนร่างที่เพรียวบาง และน่าทึ่งของหญิงสาว

หน้าอกที่ปราดเปรียวของเธอ กระดูกไหปลาร้าที่ดูสลับซับซ้อนอย่างเย้ายวน แผ่นหลังสีขาวราวกับหิมะ และเอวที่ผอมเพรียวของเธอก็ถูกเผยออกมา

ปลายกระโปรงยาวถึงข้อเท้าของเธอ และเมื่อใดก็ตามที่เธอเดิน ข้อเท้าผอมเพรียวของเธอก็ปรากฏขึ้นมาผ่านชายกระโปรงของชุดเดรสของเธอ

เธอดูมีเสน่ห์อย่างน่าเหลือเชื่อ

บอยล์สังเกตเห็นเงาที่ดูคุ้นเคย ขณะที่เขายืนอยู่ที่มุมหนึ่ง ดวงตาของเขาสั่นภายใต้หน้ากากครึ่งหน้าสีน้ำเงินของเขา

หญิงสาวกำลังยืนอยู่ใต้แสงไฟใกล้ ๆ ผมยาวสยายของเธอตกลงมาที่ไหล่ของเธอ เธอสวมหน้ากากผีเสื้อสีดำบนใบหน้าของเธอ มีเศษเพชรอยู่บนหน้ากาก ริมฝีปากสีแดงฉ่ำของเธอสามารถมองเห็นได้ภายใต้หน้ากากของเธอ เธอดูน่าทึ่งมาก เมื่อชุดสีแดงอวดผิวขาวราวหิมะของเธอ เกือบจะดูเหมือนเธอกำลังเปล่งประกาย

เชอรีชของเขาดูน่าดึงดูดอย่างมาก

ผู้ชายจำนวนหนึ่งรุมล้อมเธอ ขณะที่พวกเขาพยายามชวนเธอไปเต้นรำ

แต่เธอแค่ยืนอยู่ที่นั่น อย่างเย็นชาและไม่ตอบสนอง เธอไม่สนใจพวกเขาทั้งหมด

คนพวกนั้นไม่สำคัญสำหรับเธอ

แฮร์ริสันพูดขณะกอดแขนของเชอรีชว่า "เฮ้ พี่ ในเมื่อเรามาที่นี่แล้ว เราไปเต้นกันดีไหม?"

เชอรีชจ้องไปที่เขา ขณะที่เธอถาม "นายรู้วิธีเต้นด้วยเหรอ?"

“โอ้ ได้โปรด ผมจะไม่รู้ได้อย่างไร? มันก็แค่แทงโก้ และผมเคยเห็นมันในกิจกรรมงานของมหาวิทยาลัยมาก่อน”

เชอรีชหันกลับมา และยิ้มให้เขาขณะที่เธอพูด "โอ้ นายอย่าร้องนะ ถ้าฉันเผลอเหยียบเท้านายทีหลัง ตกลงไหม?"

มุมปากของแฮร์ริสันกระตุก ขณะที่เขาเหลือบไปเห็นรองเท้าส้นสูงของเธอ ดูเหมือนว่าเขาจะสับสน

"ได้โปรดเมตตาด้วย พี่!"

"ฉันจะทำให้ดีที่สุด"

เพลงจังหวะเร็วของการเต้นแทงโก้เริ่มบรรเลงในฮอลล์

เมื่อแฮร์ริสันก้าวไปข้างหน้า เชอรีชก็ก้าวไปข้างหน้าด้วยรองเท้าส้นสูงของเธอด้วยเช่นกัน เสียงกระเทาะดังขึ้นมาเมื่อเธอเหยียบเท้าของแฮร์ริสัน

"ซีส…"

แฮร์ริสันกัดฟัน และร้องเสียงแหลมด้วยความเจ็บปวดภายใต้หน้ากากของเขา

“อ่อนโยนกว่านี้หน่อยได้ไหม พี่?!”

เชอรีชบ่นพลางขมวดคิ้ว “นายรู้วิธีเต้นด้วยเหรอ!”

“ผมจะเต้นไม่เป็นได้อย่างไร! พี่แค่พยายามหาข้ออ้างที่จะเหยียบเท้าผม!”

คู่รักอีกคู่สวมหน้ากากเดินมา และเต้นอยู่ข้าง ๆ พวกเขา

แฮร์ริสันไม่ได้สังเกตทั้งคู่ ขณะที่เขากำลังยุ่งอยู่กับการบ่น "ดูสิว่าคนอื่นเต้นเก่งแค่ไหน"

เชอรีชตอกกลับ “ใช่ นั่นเพราะคน ๆ นั้นเป็นผู้หญิง!”

ขณะที่พวกเขากำลังหมุนตัว ร่างกายของเวอเรียนก็ถูกเหวี่ยงออกไปด้านนอก แต่จู่ ๆ มือใหญ่ก็คว้าแขนของเธอ และดึงเธอกลับเข้าไปในอกของเขาทันที

เธอสะดุดเข้าไปในหน้าอกของผู้ชายคนหนึ่ง

ดวงตาทั้งสองคนสบกันภายใต้หน้ากาก

คนหนึ่งตกใจสุดขีด ขณะที่อีกคนดูอบอุ่นและห่วงใย

ชายหนุ่มกอดแผ่นหลังอันอ่อนนุ่มของเธอ โน้มตัวลง และกระซิบชื่นชมที่ข้างหูเธอว่า "วันนี้คุณดูสวยมาก"

มันเป็นเสียงของบอยล์

เชอรีชตกตะลึง เมื่อเธอเอื้อมมือออกไป และอยากจะผลักเขาออกไป แต่บอยล์จับเธอด้วยมือใหญ่ทั้งสองข้างของเขา ขณะที่เขากระซิบกับเธอด้วยเสียงทุ้มนุ่มนวลว่า "ถ้าคุณผลักผมออกในที่สาธารณะ มันจะทำให้ผมอับอายมาก"

เชอรีชพูดไม่ออก

“อย่างน้อยก็เต้นให้เสร็จก่อน โอเคไหม?”

เชอรีชพูดไม่ออก

บอยล์ดูเหมือนจะหยอกล้อเธอ โดยทำให้เธอหัวเสียตลอดการเต้นแทงโก้ เมื่อใดก็ตามที่เชอรีชดูเหมือนจะไม่ให้ความร่วมมือ เขาจะยกเธอขึ้น และหมุนตัวเธอ

ชายหนุ่มอุ้มเธอที่เอว ยกเธอขึ้นสูงเหนือศีรษะของเขา และหมุนตัวเธอในขณะที่เต้นแทงโก้

แต่การหมุนดูเหมือนจะเกิดขึ้นบ่อยเกินไป

เธอรู้สึกเวียนหัว

แทงโก้จบลงในที่สุด ขณะที่เชอรีชหลุดออกจากอ้อมแขนของบอยล์ทันที ก่อนที่จะรีบออกจากงานไป

บอยล์ยิ้ม และเดินตามเธอไป

เชอรีชถอดหน้ากากผีเสื้อของเธอออก เมื่อเธอออกมาจากฮอลล์

ใบหน้าเล็ก ๆ ที่สวยงามของเธอถูกเผยออกมา เมื่อเธอถอดหน้ากากออก เธอดูมีเสน่ห์มาก