บทที่ 934 มันไม่ง่ายเลยที่จะเป็นลูกเขยของครอบครัวฟัดด์

เชอรีชกำลังนอนอยู่บนโซฟา ขณะที่ซุกผ้าห่ม และโบนี่ก็กำลังนอนอยู่บนตัวเธอ

บอยล์นำกองเอกสารกองหนึ่งมา วางหมอนบนตักของเขา แล้ววางศีรษะของเธอลงบนหมอน

เธอกำลังนอนอยู่บนตักของเขา โดยมีหมอนขั้นอยู่ระหว่างพวกเขา

บอยล์เอนหลังและเริ่มอ่านเอกสาร เขาจะก้มศีรษะลง และมองดูหญิงสาวที่กำลังนอนหลับเป็นครั้งคราว

โบนี่ซุกตัวอยู่ใต้แขนของเชอรีช และบางครั้งมันก็จะคลอเลียไปที่ขาของบอยล์

เมื่อใดก็ตามที่โบนี่เรียกร้องความสนใจ บอยล์จะให้มันเงียบโดยการวางนิ้วของเขาไว้ที่ริมฝีปากของเขา และชี้ไปที่มันเพื่อให้มันเงียบลง

โบนี่จะฝังตัวเองในโซฟาทันที หลังจากที่บอยล์ทำแบบนั้น ขณะที่มันจ้องไปที่ใบหน้าเล็ก ๆ ที่สวยงามของนายหญิงของมัน ขณะที่เธอนอนหลับ

เมื่อใดก็ตามที่บอยล์หันไปสนใจที่เอกสารของเขา โบนี่ก็จะแอบเอนหัวพิงหน้าอกนุ่ม ๆ ของนายหญิงของมัน

คฤหาสน์เลค สตรีท ของเขาได้รับการออกแบบให้มีการไหลเวียนของอากาศค่อนข้างดี เนื่องจากทั้งด้านหน้า และด้านหลังบ้านกว้างขวางมาก ประตูด้านหน้าและด้านหลังถูกเปิดออกในขณะนั้น ทำให้ลมฤดูร้อนที่สดชื่นพัดเข้ามาในบ้าน มันรู้สึกสงบอย่างมาก

เชอรีชงีบหลับไปนานมาก

พระอาทิตย์เริ่มตกดินแล้วตอนที่เธอตื่นขึ้น

บอยล์กำลังทำอาหารเย็นอยู่ในครัวแบบเปิด

เชอรีชลุกขึ้น เช็ดน้ำลายที่มุมปากของเธอ เธออุ้มโบนี่ลง แล้วเดินไปรินน้ำให้ตัวเอง

เนื่องจากบอยล์เอาผ้าห่มคลุมให้เธอ เธอจึงชุ่มไปด้วยเหงื่อเมื่อเธอตื่นขึ้น เธอรู้สึกเหนียวตัว

เธอรู้สึกหงุดหงิดง่าย ตอนที่เธอเพิ่งตื่น

เชอรีชรินน้ำเย็น และขณะที่เธอกำลังจะดื่ม แก้วนั้นก็ถูกมือยาว และใหญ่แย่งไป

แก้วน้ำอุ่นถูกยัดเข้ามาในมือของเธอแทน

“คุณไม่ควรดื่มน้ำเย็น มันไม่ดีต่อกระเพาะของคุณ”

เชอรีชจ้องไปที่เขา และบ่น "แต่ฉันรู้สึกร้อน!"

"ยิ่งคุณรู้สึกร้อน คุณก็ยิ่งไม่ควรดื่มน้ำเย็น อุณหภูมิมันต่างกันมากเกินไป ทำให้ท้องของคุณจะรู้สึกแย่"

เชอรีชพูดไม่ออก

หลังจากดื่มน้ำอุ่นไปเพียงสองสามจิบ เธอกระแทกแก้วลงบนโต๊ะอย่างแรง และใส่อารมณ์ ขณะที่เธอพูด “ฉันจะเป็นลมแดดแล้ว!”

บอยล์มองไปที่แก้วที่เธอดื่ม และดื่มมันสองสามจิบอย่างใจเย็น เขาพูด "งั้นผมจะดื่มมัน"

เชอรีชพูดไม่ออก

จากนั้นเชอรีชก็วิ่งออกไปด้วยเท้าเปล่า

บอยล์เหลือบไปมองเธอ และเลื่อนสายตาลงไปที่เท้าเล็ก ๆ ที่งดงาม และอ่อนโยนของเธอ

บอยล์วางแขนไว้ที่เอวก่อนจะสั่งเธอจากด้านหลังด้วยเสียงทุ้ม "สวมรองเท้าก่อน"

เชอรีชเดินไปที่โซฟา ใส่รองเท้าสลิปเปอร์ข้างหนึ่งก่อนจะเตะอีกข้างออกไป

บอยล์จับมัน

"ใส่มันเอง!"

เขาจะไม่ยอมให้เธอดื่มน้ำเย็น และไม่ยอมให้เธอเดินรอบ ๆ บ้านด้วยเท้าเปล่า เธอสงสัยว่าบ้านนี้เปิดเครื่องปรับอากาศหรือเปล่า

เธอสงสัยว่าทำไมเธอถึงรู้สึกร้อน

บอยล์เดินเข้าไปพร้อมกับรองเท้าสลิปเปอร์สีชมพู เขามองไปที่เธอ และสังเกตเห็นเม็ดเหงื่อที่ปลายจมูกของเธอ

เขานั่งลงข้างเธอ จับข้อเท้าของเธอ และวางขาของเธอไว้บนตักของเขา ก่อนจะสวมรองเท้าสลิปเปอร์สีชมพูบนเท้าของเธอ

“ไปอาบน้ำเถอะ อาหารเย็นจะพร้อมหลังจากที่คุณอาบน้ำเสร็จแล้ว”

เชอรีชเตะเขาก่อนที่จะเดินเตาะแตะเข้าไปในห้องน้ำ

บอยล์อุ้มโบนี่ขึ้นมาบนตักของเขา ลูบตัวมันเบา ๆ แล้วพึมพำด้วยเสียงทุ้ม "ทำไมในนี้มันร้อนจัง? แกรู้สึกร้อนไหม?"

โบนี่ตอบ "เหมียว"

โบนี่ตั้งใจจะพูดว่า "ฉันร้อน แต่ฉันไม่กล้าพูดอะไรเกี่ยวกับมัน!"

ตอนที่บอยล์กำลังทำอาหารเย็นอยู่ในครัว เขาได้ยินเสียงโทรศัพท์ และมันแสดงว่าเป็นสายมาจากฮีลตัน