บทที่ 94 อีเมลล์

หลังจากที่รับ เจลลี่ บีน จากโรงเรียนอนุบาล และกลับไปที่คฤหาสน์ครอบครัวฟัดด์แล้ว ฮีลตันได้รับอีเมลที่ไม่ระบุชื่อในกล่องจดหมายของเขา

เมื่อเขาคลิกมันเปิดดู มันมีวิดีโอนักแสดงนำชาย และนักแสดงหญิงในวิดีโอไม่ใช่คนแปลกหน้าสําหรับเขา พวกเขาคือเจนเซ่น และเวอเรียน

ดวงตาสีดําของฮีลตันนั้นคมกริบ และเย็นชา ขณะที่พวกเขาจ้องมองชายหญิงที่เปียกโชกในวิดีโอ เขาขมวดคิ้วเล็กน้อย

หลังเลิกงาน เวอเรียนจากไปอย่างกระวนกระวายใจเพื่อตามหาเจนเซ่น?

เธอไม่คํานึงถึงความปลอดภัยตัวเอง เธอก็กระโดดลงไปในทะเลสาบเพื่อช่วยชายที่เคยทอดทิ้งเธอ?

ขณะที่ฮีลตันคิดเกี่ยวกับเรื่องนี้ความรู้สึกเดือดดาลที่เกิดในหัวใจของเขาโดยไม่มีเหตุผล

หลังจากวางกระเป๋านักเรียนของเจ้าตัวน้อย เจลลี่ บีน รีบวิ่งขึ้นไปเกาะที่ขาของฮีลตัน และถามเขาว่า "พ่อคะ มอนตี้จะกลับมาเมื่อไหร่คะ?"

ฮีลตันขอให้คนรับใช้พา เจลลี่ บีน ออกไปเล่นก่อน ทันทีที่ เจลลี่ บีน ออกไป เวออรียนก็กลับมาเข้ามาทันที

ตัวเธอเปียกโชกผมยาวของเธอแนบติดกับใบหน้าเล็ก ๆ ของเธอ ขณะที่เธอรู้สึกอายมาก

ขณะที่เธอเข้าไปในบ้าน เธอเห็นฮีลตันนั่งอยู่บนโซฟา ขายาวของเขาไขว่ห้างอย่างสบาย ๆ ใบหน้าของเขาดูเยือกเย็นราวกับน้ําแข็งและเคร่งขรึม เขาจ้องมองเธออย่างกลัว

"คุณทำอะไรลงไป?"

"ฉัน... ฉันบังเอิญตกลงไปในน้ํา"

หากเธอรู้ก่อนหน้านี้เธอควรกลับไปที่คฤหาสน์ครอบครัวมอนท์ เพื่ออาบน้ําและเปลี่ยนเสื้อผ้าของเธอ อย่างไรก็ตาม มันจะไม่แปลกหรอกเหรอที่จะกลับมาพร้อมกับเสื้อผ้าชุดอื่นหรือไม่?

ฮีลตันตรวจสอบจ้องมองเธอด้วยดวงตาที่แหลมคมของเขา เธอรู้สึกว่าเธอไม่มีที่หลบซ่อนและพูดอย่างตะกุกตะกัก "ฉันรู้สึกไม่ค่อยสบายตัว ฉันขอตัวไปอาบน้ําก่อน"

หลังจากที่พูดจบ เวอเรียนต้องการขึ้นไปอาบน้ําข้างบน แต่ฮีลตันที่อยู่ข้างหลังเธอนั้น พูดอย่างเย็นชาว่า "หยุดอยู่ตรงนั้น"

หลังของเวเรียแข็งทื่อ และเธอยืนอยู่กับที่จนกระทั่งฮีลตันเดินเข้ามาด้วยขายาวของเขา

"คุณมีอะไรจะอธิบายให้ผมฟังไหม"

"มะ ไม่..."

ทําไมเขาจ้องเธอแบบนั้น? เขารู้อะไรมารึเปล่า?

เธอคิดว่าฮีลตันจะไม่ปล่อยเธอไปง่าย ๆ ไม่คาดคิดเขาไม่ได้พูดอีกต่อไป เขาขึ้นไปข้างบนและเข้าไปที่ห้องทำงานด้วยใบหน้าที่เคร่งเครียด

เวอเรียนตกตะลึงทั้ง ๆ ที่เธอยืนอยู่ อาจเป็นได้ว่าเธอทําอะไรให้เขาโมโหอีกครั้ง?

...

เวอเรียนอาบน้ํา และออกมาจากห้องน้ํา ในขณะนี้ร่างกายของเธอสั่นสะท้านขณะที่เธอถูกกระชากด้วยกําลังมหาศาล

หัวใจของเธอสั่นไหว เมื่อเธอเงยหน้าขึ้นเธอก็เห็นดวงตาสีเข้มของฮีลตันมองเธอ ขณะที่เขาจ้องมองเธอราวกับแผดเผา ใบหน้าเล็ก ๆ ของเธอร้อนระอุ เธอไม่รู้ว่าอุณหภูมิของน้ําในห้องอาบน้ําอุ่นเกินไป หรือเป็นเพราะการจ้องมองที่รุนแรงของเขา ความร้อนบนใบหน้าของเธอแพร่กระจายไปยังทุกส่วนของร่างกายของเธอ

"คุณกําลังทําอะไร?"

เวอเรียนไม่สามารถทนให้ต้องมองเธออีกต่อไปได้ แม้ว่าเธอจะคอยเตือนตัวเองว่าอย่าไปหลงใหลรูปร่างหน้าตาของเขา แต่เธอก็ยังคงหลงเสน่ห์เขาซ้ำแล้วซ้ำเล่า

เขาบีบคางของเธอด้วยนิ้วที่ยาวของเขา และก้มศีรษะลงมาเพื่อจูบริมฝีปากที่นุ่มและชุ่มชื้นของเธอ เวอเรียนต่อสู้เล็กน้อย เมื่อกลิ่นผู้ชายที่คุ้นเคยของเขาล้อมรอบตัวเธอเธอถูกเขาอุ้มลงไปวางที่เตียง ถึงแม้ว่าเธอจะไม่ได้เต็มใจ

ฮีลตันผลักเธอไปที่ข้างเตียง และจ้องมองใบหน้าที่แดงก่ำของเธอ "คุณทําแบบนั้นกับเจนเซ่นกี่ครั้งแล้ว?"

"ฉันไม่ได้..."

ก่อนที่เธอจะพูดจบ เธอหมดสติเธอซุกตัวเองลงกับหน้าอกของฮีลตัน