บทที่ 96 ความเจ็บปวด มันช่างเจ็บปวดเหลือเกิน

สิบนาทีต่อมาดอกไม้สองช่อก็มาถึงกองถ่าย

หนึ่งในนั้นคือช่อดอกกุหลาบสีแดงที่คุชซื้อที่ร้านดอกไม้ใต้อาคาร ฟัดด์ กรุ๊ป อีกช่อหนึ่งคือดอกกุหลาบสีขาวที่ยังคงมีเม็ดน้ำค้างอยู่จากคนส่งของ

“คุณจอยดอกไม้ของคุณ โปรดเซ็นรับด้วยครับ"

บรรดาผู้ที่อยู่ในกองถ่ายเริ่มส่งเสียงเชียร์ “จอย ดาราใหญ่ของเรามีช่อดอกไม้มาส่งให้สองช่อ! คุณจะเลือกกุหลาบแดง หรือกุหลาบขาวกันนะ?"

คุชเอามือจมูกด้วยความลำบากใจ เขายิ้มและพูดว่า “คุณจอย เจ้านายของเราบอกว่า เมื่อคืนนี้มีความสุขกับคุณมาก ดอกไม้ช่อนี้จึงเป็นการแสดงความขอบคุณ”

ด้านข้าง นิ้วของเวอเรียน แข็งทื่อขึ้นทันที ในขณะที่เธอกำลังใช้แป้นพิมพ์

เมื่อวานนี้ฮีลตัน ได้ใช้เวลาทั้งคืนอยู่กับยานนี่จริง ๆ และมันก็น่าจะดูเป็นคืนที่มีความสุขสำหรับเขา

ไอ้ฮีลตันบ้า! ไอ้เสือผู้หญิง!

มันไม่สำคัญว่าเขาชอบแนนซี่หรือไม่ ตอนนี้เขาตกหลุมรัก ยานนี่ จอย สรุปเขารักใครกันแน่?

ไม่รู้ว่าเธอกำลังรู้สึกโกรธหรือเศร้าในใจ มันอาจจะปวดใจกับตัวเองด้วยซ้ำที่รักผู้ชายครึ่ง ๆ กลางๆ หน้าอกของเธอรู้สึกร้าวอบอ้าว และเธอต้องการจากกองถ่ายนี้อย่างรวดเร็วที่สุด

ในตอนหลังยานนี่ เหลือบมองไปที่เวอเรียน ครั้งหนึ่งก่อนที่จะยิ้มอย่างมีเล่ห์เหลี่ยม เธออ้าปากและพูดอย่างชัดเจนว่า “แหม ประธานฟัดด์ มีจิตใจที่ดีขนาดนี้ แน่นอนว่าฉันต้องเลือกกุหลาบแดงช่อนี้อยู่แล้ว”

สําหรับช่อกุหลาบขาว...

ยานนี่ ยกริมฝีปากสีแดงของเธอและยิ้ม "ฉันมอบช่อกุหลาบขาวนี้ให้กับประธานฟัดด์ของคุณเป็นของขวัญตอบแทน"

ยานนี่เอาช่อกุหลาบขาวจากมือของคนส่งของ แล้วยัดเข้าไปในอ้อมแขนของคุช

คนส่งของพูดอย่างรวดเร็วว่า "คุณจอย คุณเชนฝากบอกมาว่า ช่อดอกไม้นี้เหมาะสําหรับคุณ และคุณไม่สามารถมอบมันให้คนอื่นได้"

"ดอกไม้ที่เขาให้ฉันเป็นของฉัน ฉันจําเป็นต้องได้รับความยินยอมจากเขา ก่อนที่ฮันจะให้คนอื่นอย่างนั้นเหรอ?”

"นี่..."

ในที่สุด คุขก็เข้าใจว่าช่อกุหลาบขาวนี้ถูกส่งโดย จิน เชน ดอกไม้ทั้งสองช่อนี้ถูกส่งมาในเวลาเดียวกันกับที่ฮีลตันส่งมา ดูเหมือนว่าตอนนี้ ยานนี่ จะยินดีที่จะรับช่อดอกกุหลาบสีแดง และเธอยังคงโกรธเจ้าของดอกกุหลาบช่อนี้อยู่ใช่ไหมนะ?

อีกด้านหนึ่งของเวอเรียน เธอเสร็จสิ้นการวาดของเธออย่างรวดเร็ว เธอถือแล็ปท็อปของเธอ และกําลังจะออกจากกองถ่าย

อย่างไรก็ตาม ในขณะนั้นมีผู้หญิงวัยกลางคนในหมู่นักแสดงเบื้องหลัง เธอกำลังใช้มีดแกว่งไปในทิศทางของพวกเขา ดวงตาของเวอเรียนเบิกกว้าง เธอผลักยานนี่ออกไปโดยสัญชาติญาณ เธอกำลังหันหลังให้กับผู้หญิงคนนั้น "ระวัง!"

"ยานนี่ จอย ฉันจะทําลายใบหน้าของแก! ถ้าไม่ใช่เพราะแก สามีของฉันจะไม่หย่ากับฉัน!"

ผู้หญิงคนนั้นแสดงอาการราวกับบ้าคลั่ง เธอโบกมีดไปทุกที่ ที่กองถ่ายตอนนี้นั้นวุ่นวายมาก เวอเรียนใช้แล็ปท็อปในมือของเธอ เพื่อป้องกันตัวเองจากการแกว่งมีดไปมาไม่กี่ครั้ง อย่างไรซะมีดมันก็ไม่มีตา และฟันลึกลงไปที่แขนของเธอ เลือกสีแดงสดไหลทะลักออกมาทันที!

“คุณมอนท์!”

คุชยกขาขึ้น และเตะมีดออกจากมือของผู้หญิงคนนั้น ยามที่อยู่ในเหตุการณ์ก็พุ่งเข้ามาจัดการผู้หญิงคนนั้นจนล้มฟุบลงกับพื้น!

แผลที่แขนของเวอเรียนนั้นลึกมาก เลือดไหลออกมาเต็มมือ มันดูน่ากลัวมาก คุชได้กดโทรศัพท์ไปหาฮีลตันทันที

"เจ้านาย คุณมอนท์ได้รับบาดเจ็บ คุณควรรีบมานะครับ"

ยานนี่ หรือเอากระดาษทิชชู่จากที่เกิดเหตุ ช่วยเวอเรียนห้ามเลือด "แผลลึกมากเราต้องไปโรงพยาบาล ผู้ช่วยคุช คุณควรรีบพาคุณมอนท์ไปโรงพยาบาล!"

คุชเข้าไปพยุงเวอเรียน "คุณมอนท์ คุณเป็นอย่างไรบ้าง?"

"ฉันสบายดี"

เวอเรียนไม่รู้ว่าเพราะอะไร เมื่อเธอเห็นมีดมา เธอผลักยานนี่ออกไปโดยที่ไม่รู้ตัว

เธอสามารถหลีกเลี่ยงได้ อย่างไรก็ตาม หากเธอหลีกเลี่ยง มีดก็จะไม่ฟันถูกเธอ ในทางกลับกันคงจะเป็นเอวหรือหลังของยานนี่ ในสถานการณ์ที่เลวร้ายยิ่งกว่านั้น หากมันแทงอวัยวะอย่างหนึ่งของยานนี่ ผลที่ตามมาคงเป็นเรื่องที่คาดไม่ถึง