ตอนที่ 3

ผับ ZC

23:30น.

เจแปน เจติมา….

พรึบ

“ฉันมาสมัครงาน!” ฉัยเอ่ยขึ้นหลังจากที่โดนการ์ดชุดดำร่างใหญ่ขวางทางไม่ให้ฉันเดินเข้าไปยังด้านในของผับแห่งนี้ ที่มีแหล่งข่าวรายงานว่ามีที่มั่วสุมยาเสพติดด้วย

“สมัครงานอะไร? ” การ์ดมองฉันตั้งแต่หัวจรดเท้าเท้าจรดหัวด้วยแววตาดุดัน ฉันก็กรีดยิ้มหวานขึ้นและสะบัดผมยาวที่ถูกดัดเป็นลอนใหญ่ไปข้างหลังเพื่อโชว์ของดี การ์ดสองคนมองฉันพร้อมกับพากันกลืนน้ำลายดังอึกใหญ่ ฉันก็นึกยิ้มเยาะในใจ นี่พวกมันไม่เคยดูหนังที่ฉันเล่นเหรอไง ภาพนู้ดอีกไม่มีกันบ้างหรือไง!!แต่จะว่าไปหุ่นที่โชว์ตามทั่วท้องตลาดก็ไม่ใช่หุ่นของฉันหรอกเป็นหุ่นของสแตนด์อินทั้งนั้น

“จำเจแปนไม่ได้เหรอคะ? ” ฉันทำหน้าออดอ้อนใส่พวกมันไป พวกมันก็พากันหันไปมองหน้ากันและทำท่าสงสัย

“น้องเจแปนดาวโป๊ไงไอ้โง่!!” เสียงของใครอีกคนดังขึ้นมาทำให้ฉันและการ์ดอีกสองคนหันไปมองทางต้นเสียงก็พบกับการ์ดชุดดำอีกหนึ่งคนที่เดินเอามือล้วงกระเป๋ากางเกงเข้ามาหาฉันพร้อมกับรอยยิ้มเจ้าเล่ห์ที่เชื้อเชิญฉันอย่างออกนอกหน้า

“เจแปนดีใจจังคะที่มีคนจำเจแปนได้ด้วย^_^” ฉันว่าอย่างดีใจพลางรีบวิ่งเข้าไปกอดแขนของการ์ดคนที่สามอย่างออดอ้อนออเซาะเพราะฉันมั่นใจว่าเขาจะสามารถพาฉันไปพบคนที่ฉันอยากเจอมากที่สุดในตอนนี้ได้แน่นอน

“กะก็น้องเจแปนสวยหวานเอ็กซ์ขนาดนี้ใครที่ไหนจะจำไม่ได้ล่ะครับ”

“ดูเจเสร็จไปกี่น้ำละคะ? ” ฉันกระซิบข้างหูของเขาด้วยน้ำเสียงกระเส่า ทำให้ชายคนนี้ดูอ่อนปวกเปียกไปเลย เหอะเจอมารยาของอีเจเข้าให้แล้วไง

“แฮะๆๆ” เขาหัวเราะแห้งๆ ฉันก็ยิ้มมองเขาอย่างเอ็นดูทำให้ชายคนนี้ถึงกับเขินไปไม่ถูกเลยกันเลยทีเดียว

“คือเจมาสมัครงานนะคะเพราะอีกแค่สองวันเจก็หมดสัญญากับทางค่ายแล้ว....เจกลัวตกงานนะคะ”

“พี่สุดหล่อช่วยเจหน่อยได้ไหมคะ” ฉันออดอ้อนเขาไปพลางขยับใบหน้าเข้าไปคลอเคลียแก้มของเขาให้มากที่สุดและใช้น๊มนมของฉันเบียดเสียดต้นแขนของเขาให้แนบแน่นขึ้นไปอีกฉันแอบเห็นด้วยว่าเขาแอบชำเลืองสายตามองหน้าอกฉันที่โผล่พ้นชุดเกาะอกสีขาวของฉันออกมา วันนี้ฉันอยู่ในชุดเกาะอกสีขาวสั้นโชว์เอวคอดและหน้าท้องที่แบนราบของฉันพร้อมกับกระโปรงสั้นสีแดงที่ปกปิดแค่แก้มก้นของฉันแค่นั้นเลยทำให้ไอ้การ์ดสามคนนี้นำ้ลายไหลไปตามๆ กัน

“ดะได้ครับตอนนี้มีคนแคสอยู่แค่สองคนเชิญคุณเจได้เลยครับ”

“พาไปหน่อยได้ไหมคะ? ”

“ดะได้สิครับโอ้วววว”

ฟอดดดด

“ขอบคุณค่ะ^_^” ฉันว่าพลางเขย่งปลายเท้าขึ้นไปหอมแก้มของหมอนี่ ไม่อยากจะหอมแก้มมันหรอกน่ะแต่มันจำเป็นจริงๆ เพื่องาน ฉันต้องทำ

“อื้อชื่นใจ^_^”