ตอนที่ 4
บทที่ 4
November 4, 2026
บทที่ 4
เขาระบายยิ้ม
“ผมรู้แล้ว เพราะตั้งแต่คุณทำงานกับผมมา ผมเห็นคุณใส่แต่เสื้อผ้าป้าๆ ตัวใหญ่ๆ อย่างเดียว”
“แก้ว...”
“แต่ก็สวยไปอีกแบบครับ”
หล่อนรู้ว่าเขาเอ่ยชมไปอย่างนั้นแหละ เพื่อรักษาน้ำใจของหล่อน
“งั้นเราไปกันเถอะค่ะบอส งานเลี้ยงใกล้จะเริ่มแล้ว”
“ครับ”
ภาคหันไปยกมือไหว้มารดาของหล่อน และกล่าวลา หล่อนเองก็ลาแม่อีกครั้ง ก่อนจะเดินตามเขาไปที่รถ
ผู้ชายตัวสูงใหญ่ ในชุดสูทหล่อล่ำ เขาดูดีทุกกระเบียดนิ้วจริงๆ
หล่อนก้มลงมองสารรูปของตนเองอีกครั้ง และก็ถอนใจออกมากับสภาพหญิงสาวแสนเฉิ่มที่เห็น
เมื่องานเลี้ยงเริ่มต้นขึ้น ภาคก็แยกตัวไปสังสรรค์กับผู้บริหารระดับสูง โดยที่หล่อนทำหน้าที่ประสานงานทุกอย่างให้กับเขา
เรื่องผู้หญิง...
ใช่ คือนี้หล่อนต้องนัดเจสสิกา นางแบบสาวดาวรุ่งที่กำลังดังเป็นพลุแตกให้มาขึ้นเตียงกับภาค
หล่อนติดต่อเอาไว้หมดแล้ว ค่าตัวของเจสสิกาสูงลิบถึงห้าล้านบาทต่อระยะเวลาสองคืนที่ต้องรองรับอารมณ์ดิบของภาค
หล่อนยืนกุมโทรศัพท์มือถือเอาไว้แน่น เฝ้ารอการติดต่อมาของผู้จัดการส่วนตัวของเจสสิกา แต่ก็อดที่จะปรายตามองไปยังโต๊ะดินเนอร์หรูหราของภาคกับผู้บริหารคนอื่นๆ ไม่ได้
หล่อนก็ทำได้แค่เฝ้ามอง แอบมองเขาราวหมาแหงนคอดูเครื่องบินที่ลอยผ่านไปวันแล้ววันเล่า แต่ไม่มีวันไหนเลยที่จะได้ขึ้นไปขี่มัน
หญิงสาวยิ้มเศร้าหมองกับตนเอง ก่อนจะสะดุ้งเล็กน้อยเมื่อสายตาของภาคหันมาสบประสานกับสายตาที่เต็มไปด้วยความโหยหาของหล่อน และหล่อนแทบซ่อนความลับเอาไว้ไม่ทันเลยทีเดียว
“บอส... มีอะไรเหรอคะ”
หล่อนรีบปรับเปลี่ยนสีหน้า และเดินเข้าไปหาภาคที่กวักมือเรียก
“คุณกินอะไรหรือยัง มานั่งกินด้วยกันก่อนไหม”
“เอ่อ... แก้วยังไม่หิวน่ะค่ะ”
“กลัวอ้วนหรือ”
“ปละ เปล่าหรอกค่ะบอส แก้วแค่... แค่ยังไม่หิวจริงๆ น่ะค่ะ”
สายตาคมกริบของภาคตวัดมองหล่อนตั้งแต่หัวจรดปลายเท้าและอมยิ้ม
“คุณไม่อ้วนหรอก กินเข้าไปเถอะ”
“เอ่อ...”
“มานั่งด้วยกันสิ”
แล้วมือใหญ่อบอุ่นก็คว้าแขนของหล่อนเอาไว้ ไม่ให้หล่อนเดินห่างออกไป
กายสาวร้อนวาบไปทั้งตัว หล่อนรู้สึกอ่อนไหว แต่คนจับแขนของหล่อนคงไม่ได้รู้สึกอะไร เขาก็คงแค่แสดงบทบาทของเจ้านายที่ดีเท่านั้น
“ค่ะ บอส”
หล่อนหย่อนกายลงนั่งบนเก้าอี้ข้างๆ กับเขา และก้มหน้ามองอาหารในจานที่เขามีน้ำใจตักมาให้