คำขอก่อนจาก 16

“…...” ฉันได้แต่เงียบตอนนี้แทบจะไม่หายใจเลยก็ว่าได้เมื่อคุณเขาเดินใกล้เข้ามาเรื่อย ๆ

หวังว่าเขาคงจะไม่ทำอะไรฉันตรงนี้ เพราะแฟนคุณเขา พี่พิมพ์ก็อยู่ที่นี่!

“มาทำอะไรที่นี่?”

น้ำเสียงราบเรียบแต่ทำเอาฉันสั่นสะท้านไปทั้งตัวด้วยความกลัว

พร้อมสายตาเยือกเย็นที่มองฉันอย่างพิจารณาตั้งแต่หัวจรดเท้า

“พี่รู้จักกับน้องแนนด้วย?” เป็นผู้ชายที่ชื่อบอลพูดแทรกขึ้น พร้อมมือสากที่เอื้อมมาแตะไหล่ฉัน

“......” ฉันรีบถอยห่างเขาทันที

“...ฉันถามว่ามาทำอะไรที่นี่!” คุณเขาปรายตามองหน้าไอ้คนชอบฉวยโอกาสแล้วหันมาพูดกับฉันด้วยโทนเสียงต่ำ

“นะ!! หนูมากับแม่!” ฉันได้แต่ก้มหน้า

“มากับแม่?”

คุณเขาเดินเข้ามาใกล้ ๆ ใกล้จนลมหายใจอุ่นพ่นรดหน้าผากฉัน

“นะ...หนูกำลังจะกลับ!”

“ขอตัวนะคะ!”

ฟิ้ว ~~

ฉันกลั้นใจเดินผ่านหน้าคุณเขาออกมาจากตรงนี้ทันทีโดยไม่หันกลับไปมอง ไม่ว่าคุณเขาจะลงโทษยังไงแต่ขอออกจากตรงนี้ก่อน

“เฮ้อ! เกือบไปแล้วไหมล่ะแนนนี่!” ฉันย่อตัวนั่งยอง ๆ ลงกับพื้นอย่างหมดแรง เมื่อกี้ฉันแทบจะลืมหายใจเลยก็ว่าได้

แล้วถ้าคุณเขาเอาเรื่องฉัน ฉันจะทำยังไง จะแก้ตัวยังไงมันก็คงฟังไม่ขึ้นเพราะคุณเขาเห็นกับตาขนาดนั้น

แค่คิดน้ำตาก็จะไหลแล้ว ทำไมฉันต้องเจอแต่เรื่องแบบนี้ด้วย

เฮ้อ...ฉันลุกขึ้นเดินเหม่อไปเรื่อย ๆ

“ถ้าตายตอนนี้จะเป็นยังไงนะ” ตอนนี้ฉันยืนอยู่บนสะพานแล้วมองลงไปที่แม่น้ำที่ไหลเชี่ยว

แต่ไม่ได้ฉันยังตายตอนนี้ไม่ได้ ฉันต้องอยู่เพื่อน้องพาร์ท! ฉันยิ้มให้กับตัวเองแล้วเดินกินลมชมวิวไปเรื่อย

นานแล้วนะที่ฉันไม่ได้มาเดินเล่นแบบนี้

ฉันจำได้ตอนเด็ก ๆ ฉันเคยแอบหนีพ่อไปเล่นกับพี่ไรอัน ที่สวนสาธารณะใกล้บ้าน

เราเล่นรถไฟต่อแถวกันเดินตามเส้นที่เขียนไว้ตามพื้น ตอนนั้นฉันจำได้ว่าฉันมีความสุขมาก ได้ยิ้มได้หัวเราะออกมาเต็มที่ แต่ตอนนี้ทุกอย่าง ทุกอย่างมันเปลี่ยนไปแล้ว

ถ้าเลือกได้ฉันไม่อยากโตเลย เป็นเด็กเจ็บสุดแค่โดนพ่อตีเพราะถูกจับได้ว่าแอบหนีไปเล่น จนเกือบจมน้ำตายแต่มันก็แค่โดนตีทายาก็หาย

แต่ตอนนี้ทุกอย่างมันดูโหดร้ายสำหรับฉันมากเกินไปไหม

ฉันเพิ่งจะอายุ 17 ย่าง 18 กลับต้องเจอเรื่องแย่ ๆ มากมายเสียตัวให้คนที่ไม่เคยรู้จักตั้งแต่เรียนยังไม่จบ ม. ต้น ด้วยซ้ำ ถึงจะไม่ใช่การข่มขืนแต่มันก็ไม่ได้มาจากความรัก

มันก็แค่ความสัมพันธ์แบบข้ามคืนไม่สิ มันไม่ใช่ความสัมพันธ์แต่มันเป็นการซื้อขายมากกว่า

2 ปี สองปีแล้วที่ฉันยังคงต้องอยู่แบบนี้อยู่เป็นที่รองรับอารมณ์ เป็นนางบำเรอเหมือนที่แม่พูดไม่มีผิด รองรับอารมณ์ป่าเถื่อนของคุณเขาทุกอย่าง

ทุกครั้งที่คุณเขาทำกับฉันเขาไม่เคยอ่อนโยน ไม่เคยถามความรู้สึกฉันด้วยซ้ำ