ไม่ชอบหน้า 14

ฉันหันกลับไปมองเมื่อได้ยินเสียงหวานดังขึ้น

แล้วต้องมองผู้หญิงคนนั้นไม่กะพริบตา ใบหน้าหวาน ผิวขาว หุ่นดี เหมือนพวกนางแบบเลย เธอสวยสง่ามาก ขนาดเป็นผู้หญิงด้วยกันฉันยังชอบเลย แล้วผู้ชายจะเหลือเหรอ

“สวัสดีค่ะ” เธอยิ้มให้ฉัน

“สวัสดีค่ะ” ฉันรีบยกมือไหว้ทันทีทำไมฉันรู้สึกถูกชะตากับเธอจัง

“แล้วน้องล่ะ” เป็นคุณแพรวพรรณที่พูดขึ้น

“กำลังมาค่ะ” คุณเขาพูดและหันมาส่งยิ้มให้ฉันก่อนจะเดินไปนั่งข้าง ๆ คุณแพรวพรรณ

“พี่ชื่อแพรพิมพ์นะคะ ยินดีที่ได้รู้จัก”

“นะ...หนูแนนนี่ค่ะ ยินดีที่ได้รู้จักเช่นกัน”

ฉันถึงกับทำตัวไม่ถูกไม่นึกเลยว่าคุณเขาจะเป็นกันเองกับฉันแบบนี้

“เรียกพี่พิมพ์ดีกว่าเรียกคุณมันดูห่างเหินยังไงไม่รู้”

น้ำเสียงหวาน ๆ รอยยิ้มจริงใจทำไมฉันถึงถูกชะตากับคุณเขาจัง

“ค่ะ...พี่พิมพ์” ฉันฉีกยิ้มกว้าง แบบนี้บรรยากาศค่อยดีขึ้นมาหน่อย

“อ้าวตาบอลมาแล้วเหรอ” เป็นคุณแพรวพรรณที่พูดขึ้น

“ครับคุณป้า แล้วไหนว่าวันนี้จะมาคุยเรื่องหมั้นพี่พิมพ์แล้วนี่...” ผู้ชายคนนั้นมองมาที่ฉันกับแม่

“นี่คุณดารากานต์ กับหนูแนนนี่ กว่าคุณปรเมศวร์จะมาอีกตั้งเป็นชั่วโมง”

ทันทีที่ฉันได้ยินคุณแพรวพรรณพูดถึงชื่อคุณปรเมศวร์ฉันก็ถึงกับทำตัวไม่ถูก

“อาจจะแค่ชื่อเหมือนกันก็ได้”

ฉันพูดกับตัวเอง และพยายามคิดในแง่ดี แต่เพิ่งฉุกคิดขึ้นได้ว่าแฟนคุณเขาชื่อพิมพ์ หรือจะคนเดียวกันกับพี่พิมพ์หรือเปล่านะ ถ้าเป็นแบบนี้...ฉันก็แย่น่ะสิถ้าเป็นคุณเขาจริง ๆ

ไม่ได้ ๆ ถ้าเป็นคนเดียวกันฉันต้องไปจากตรงนี้ให้เร็วที่สุดถ้าคุณเขามาเห็นเข้า ฉันต้องซวยแน่ ๆ

“แม่คะ” ฉันสะกิดแม่เบา ๆ

“อะไรของแก!” แม่พูดเสียงผ่านไรฟัน

“เรากลับกันเถอะ” ฉันใจคอไม่ค่อยดีเลย

“สวัสดีครับน้องแนน” แต่ไม่ทันที่แม่จะตอบคุณบอลอะไรนั่นก็พูดแทรกขึ้นก่อน

“......” ฉันไม่ได้พูดอะไรแค่ยิ้มให้เขาตามมารยาท

“พี่เคยได้ยินแต่คุณป้าพูด ไม่นึกเลยว่าตัวจริงจะน่ารักขนาดนี้”

แล้วเขาก็นั่งลงข้างฉันอย่างถือวิสาสะ แต่พูดก็พูดเถอะสายตาเขามันเจ้าชู้มาก

“แม่กลับเถอะ!” แต่ฉันไม่สนใจหันไปพูดเบา ๆ กับแม่

“งั้นวันนี้ดิฉันขอตัวกลับก่อนนะคะ ดูท่าคุณแพรวพรรณจะมีธุระสำคัญ”

ได้ยินแม่พูดอย่างนั้นค่อยใจชื้นขึ้นมาหน่อย นึกว่าแม่จะไม่ฟังที่ฉันพูดเสียแล้ว

“อ้าว! ได้ไงกันผมยังไม่ได้ทำความรู้จักกับน้องแนนเลย”

เขาไม่พูดเปล่ายังส่งยิ้มหวานให้ฉันด้วย

“ฮึ...คนนี้ถูกใจล่ะซิ!” คุณแพรวพรรณพูดขึ้นอย่างอารมณ์ดี