บทที่ 6/2

‘ค่อยไปสารภาพบาปทีหลัง’

ภัทรพลบอกกับตัวเอง แล้วนอนคร่อมทับไปบนร่างบางใช้ปลายลิ้นไล้เลียไปตามริมฝีปากได้รูปแผ่วเบา ส่งมือหนาลงไปสัมผัสเกสรงามกลางกายสาว นิ้วแกร่งแหวกกลีบผกาพยายามจะดึงดันนิ้วเข้าไปข้างใน พบความฉ่ำแฉะเอ่อคลอออกมาตามร่องนิ้ว ดาราสาวอารมณ์เพริดจนถึงขีดสุดอ้าปากส่งเสียงร้องครวญครางอย่างห้ามความปรารถนาไว้ไม่ไหว

ความเสียวซ่านที่ไม่เคยพบพานมาก่อนในชีวิตเกิดขึ้นจนไม่รู้จะรับมือกับมันยังไง ได้แต่บิดกายไปมาอย่างหาทางออกไม่เจอ ภัทรพลไล่จูบมาตามลำคอขาวผ่องกรุ่นกลิ่นกายสาวกำจรกำจายไปทั่วร่างขาว แวบหนึ่งของประสาทสัมผัสของภัทรพล เขาได้กลิ่นน้ำหอมของเมียบางเบาในอากาศ

“พี่พีท อย่าทำแบบนั้นค่ะ อื้อ”

เสียงครวญครางของหญิงสาวใต้ร่างเรียกสติของเขาให้มาจดจ่อที่ร่างงามตรงหน้า ภัทรพลรู้ดีว่าตอนนี้ความปรารถนาของนลินีลุกโชนรอการปลดปล่อย จึงไม่ได้สนใจเสียงห้ามปรามแต่อย่างใดกลับเวียนจูบไปทั่วสองเต้าขาวอวบ ลากลิ้นสากลงมาที่สะดือ มาหยุดที่ขอบแพนตี้ที่เปียกแฉะไปด้วยน้ำหวานจากร่องสาว ความเป็นหญิงส่งกลิ่นหอมยั่วยวน ภัทรพลใช้มือรูดแพนตี้ตัวน้อยออกไปจากสะโพกมน

นลินีบิดตัวเร่าไร้เรี่ยวแรงจะต้านทาน ทันทีที่แพนตี้ตัวน้อยหลุดออกจากร่าง เนินสวาทขาวผ่องไร้ขนแม้แต่เส้นเดียวปรากฏตรงหน้า กลีบผกางามปิดแนบสนิท ชั่วขณะหนึ่งเขาลังเลว่าจะสัมผัสเนินสาวด้วยลิ้นของเขาดีไหม แต่มันสวยงามจนเขาอดไม่ได้ที่จะก้มลงไปสูดดม กลิ่นน้ำหวานหอมยั่วยวนจนต้องไล้ลิ้นลงไปชิม ภัทรพลจ่อลิ้นลงไปกลางร่องสาว ใช้ลิ้นตวัดเลียแผ่วเบาสลับกับการเม้มดูดเม็ดสวาทสีทับทิม เรียกเสียงครวญครางแผ่วเบาจากคนใต้ร่าง สองมือของนลินีจิกเกร็งผ้าปูที่นอนอย่างทรมาน พยายามกลั้นเสียงครางโดยการกัดปากแน่น

“ร้องออกมาเลยคนดี จะลดความทรมานลงได้เชื่อพี่นะคะ”

ภัทรพลลากลิ้นไปตามร่องรู สลับขึ้นลงเป็นจังหวะ

“อ่า นอกจากหอมแล้วตรงนี้ยังหวานมากด้วย ขอพี่ชิมอีกนิดนะคะ”

เสียงสองเสียงสามแบบที่ไม่เคยเอ่ยกับใครมาก่อนนอกจากเมียก็มาชายหนุ่มเลียไปทั่วร่องฉ่ำแฉะ ใช้ปลายนิ้วสะกิดเสยร่องรูแสนคับแคบ งอนิ้วชักเข้าออกเป็นจังหวะ กลางกายสาวตอดรัดนิ้วเขาเป็นจังหวะเดียวกัน จนเขารู้สึกเสียวตามไปด้วย

ร่องตอดนิ้ว แต่เขาเสียวตามจนปวดไปหมดทั้งลำ ภัทรพลไล้ลิ้นต่ออย่างเมามัน วาดนิ้วปัดป่ายไปที่เกสรงามรัวเร็ว นลินีเกร็งกระตุกด้วยความสุขสมร่างบางกรีดร้องออกมาเสียงดังลั่นห้อง น้ำหวานเอ่อคลอออกมามากมายอย่างไม่มีวี่แววว่าจะหมด ภัทรพลไล้เลียจนหมดด้วยความอิ่มเอม