เมียมาเฟีย 3 ครั้งนี้ถือว่ารอดตัวไป

@Mar.L Club

ก๊อก ก๊อก

“เข้ามา”

แอดด

ยูริเปิดประตูห้องพักส่วนตัวของมาร์ลิกซ์เข้ามาอย่างกล้าๆ กลัวๆ นี่ไม่ใช่ครั้งแรกที่เธอเข้ามาในสถานที่ส่วนตัวของเจ้านายหนุ่ม ตั้งแต่รู้ว่าเขาคือเจ้าหนี้ของพ่อ มันก็ทำให้เธอไม่กล้าสู้หน้าเขาอีกเลย มาร์ลิกซ์ไม่ได้เข้ามาที่นี่หลายวัน นี่เป็นสัปดาห์แรกที่เขาเข้ามาตรวจงาน และเธอรับหน้าที่เป็นคนนำเครื่องดื่มมาให้ทุกครั้งที่เขามาที่นี่

ตึกตัก ตึกตัก

เสียงเต้นของหัวใจดังสะท้านภายในอกซ้ายจนแทบจะหลุดออกมา เธอก้มหน้าเดินตรงไปยังจุดที่มาร์ลิกซ์นั่ง ซึ่งเขากำลังสูบบุหรี่อยู่ด้วย

“เครื่องดื่มค่ะคุณมาร์ลิกซ์”

“…” ไม่มีเสียงตอบรับจากเจ้านายหนุ่ม มือเล็กหยิบขวดแอลกอฮอล์วางลงโต๊ะกระจกลายหินอ่อนสีดำตามด้วยแก้วเปล่า ระหว่างกำลังปฏิบัติหน้าที่ ก็ไม่ยอมเงยหน้าขึ้นมองมาร์ลิกซ์ และความเงียบของเขาพลอยทำให้เธอรู้สึก…อึดอัด

“ถ้าต้องการอะไรเพิ่มเติม เรียกยูริได้ตลอดเลยนะคะ”

“เทเหล้าให้ฉัน”

“ได้ค่ะ” เธอกลับมานั่งคุกเข่าลงพื้นอีกครั้ง หยิบน้ำแข็งก้อนที่เป็นวงกลมใส่แก้วหนึ่งก้อน ก่อนจะเอื้อมมือไปหยิบขวดน้ำสีเหลืองอำพันมาเปิดแล้วเทลงแก้วอย่างระมัดระวัง เพราะเหล้าขวดนี้…ราคาหลักแสน

“เรียบร้อยแล้วค่ะ”

“ส่งมา”

เธอยื่นแก้วให้มาร์ลิกซ์ ในจังหวะเขาเอื้อมมือมาจับแก้วน้ำเมา มือของเขาได้สัมผัสลงมาที่มือของเธอจนพลอยทำให้หัวใจเธอกระตุกวูบขึ้นมา

“ถ้าหมดธุระแล้ว ขอตัวไปทำงานต่อนะคะ”

“ดื่มกับฉันสักแก้วก่อนสิ”

“เอ่อ…มะ…ไม่เป็นไรค่ะ”

“ฉันสั่ง” น้ำเสียงมาร์ลิกซ์เปลี่ยนไปจากเดิม จนพลอยทำให้ยูริเสียวสันหลังวาบ หญิงสาวจำใจทำตามคำสั่งของเจ้านายหนุ่มอย่างเลี่ยงไม่ได้ นอกจากคนๆ นี้จะอยู่ในสถานะ ‘เจ้านาย’ แล้ว เขายังเป็น…เจ้าหนี้ของพ่อเธอด้วย

อะไรยอมได้ก็ยอมไปก่อน

“ก็ได้ค่ะ”

“นั่งสิ…นั่งลงข้างๆ ฉัน”

“จะดีเหรอคะ?”

ไม่มีเสียงโต้ตอบจากปากมาเฟียหนุ่ม มีเพียงแววตาคมเข้มที่กำลังจ้องมองนิ่งๆ จนยูริต้องเดินเข้าไปนั่งลงข้างกายมาร์ลิกซ์ด้วยความกล้าๆ กลัวๆ ภาพเหตุการณ์อาทิตย์ก่อนยังคงติดตาจนถึงวันนี้ พอรู้มาบ้างว่ามาร์ลิกซ์ไม่ใช่คนธรรมดาทั่วไป เพราะตระกูลเขาสืบเชื้อสายมาจากมาเฟียเก่าแก่ แล้วยิ่งวันนั้นเขาสั่งลูกน้อง ‘รุมกระทืบ’ พ่อเธอ มันยิ่งทำให้เธอ…กลัวจนไม่อยากเข้าใกล้เขา

“คิดออกรึยังว่าจะหาเงินสองล้านเก้ามาจ่ายฉันยังไง?”

“คิดมาแล้วค่ะ คุณมาร์ลิกซ์จะว่าอะไรไหม ถ้ายูริอยากขอผ่อนจ่าย หมายถึง ผ่อนจ่ายหนี้เป็นก้อน”

“หึ ต่อรองเก่งเหลือเกินนะ”

“แล้วได้รึเปล่าล่ะคะ?”