เมียมาเฟีย 4 คนที่ต้องอยู่ด้วย…ตลอดทั้งคืน

“มีเรื่องอะไร?” เขาเอ่ยถามควินต์ คนสนิทที่เข้ามาขัดจังหวะด้วยท่าทางไม่สบอารมณ์เท่าไรนัก

“คุณเซบที่เคยดีลธุรกิจกับนาย ตอนนี้ได้ขอยุติการดีลธุรกิจทั้งหมดไปแล้วครับ”

“งั้นเหรอ?” เขาไม่ได้ตกใจที่เซบขอยกเลิกการทำธุรกิจร่วมกัน เพราะไม่ได้สนใจเรื่องแบบนี้อยู่แล้ว ใครจะอยู่หรือไปก็ช่างหัวมัน เขาไม่เคยอ้อนวอนขอให้ใครอยู่ ถ้าให้เดา เซบ คงถูก เจย์สัน ดึงตัวไปอย่างแน่นอน

อะไรที่เป็นของเขา…เจย์สันมันชอบแย่ง ไม่ต่างจากหมาจรจัดหิวโซที่ชอบแย่งข้าวคนอื่นกิน

เจย์สัน คือศัตรูหมายเลขหนึ่งของเขา มันเจ้าเล่ห์ไม่ต่างจากจิ้งจอก เรื่องแสดงละครสวมหน้ากากเป็นคนดีและโยนบทตัวร้ายให้เขา นั่นแหละคือสิ่งที่มันถนัด

“ดูเหมือนคุณเซบ ก็น่าจะถูกเจย์สันดึงตัวไปอีกเหมือนคนอื่นๆ”

“ถ้ามันอยากได้ก็ให้มันไป” เขาไม่ใช่คนประเภทที่จะเสียดายอะไรแบบนี้ เจย์สันมันทำแบบนั้นเพราะอยากเอาชนะเขา

“นิสัยชอบแย่งของคนอื่นแบบมัน ก็ได้แค่แย่งเท่านั้นแหละ” พูดจบ เขาเอื้อมมือไปหยิบแก้วน้ำสีเหลืองอำพันขึ้นมาดื่ม หวังให้ฤทธิ์แอลกอฮอล์ช่วยขจัดอารมณ์หงุดหงิดที่คนสนิททำเสียไปก่อนหน้านี้ให้ลดน้อยลง

จมูกยังคงจดจำกลิ่นหอมหวานของยูริ แม้เธอจะไม่ได้อยู่นี่แล้ว ทว่ากลิ่นหอมหวานของเธอ…มันยังคงอยู่

จากการสัมผัสเธอก่อนหน้านี้ มันทำให้เขารู้ได้ทันทีว่ายูริไม่เคยผ่านเรื่องบนเตียงมาก่อน แม้เคยมีเซ็กซ์กับผู้หญิงที่บริสุทธิ์มาแล้ว ไม่รู้ทำไม เขาถึงรู้สึกติดใจ ยูริมากเป็นพิเศษ

สักวันเขาต้องได้กินเธอ

***

ปัง…

เธอปิดประตูห้องนอนลงอย่างเบามือหลังจากกลับมาถึงบ้านในตอนเที่ยงคืน เธอเดินไปยังเตียงนอนแล้วทิ้งตัวลงนั่ง มองข้อมือตัวเองที่มีรอยแดงจากการกระทำของมาร์ลิกซ์ สัมผัสทุกอย่างที่เขาทิ้งเอาไว้ยังคงทำให้เธอรู้สึกเหมือนถูกเขาสัมผัส ณ เวลานั้น

แม้เหตุการณ์นั้นจบลง หากแต่ความรู้สึกตอนถูกเขาสัมผัสยังคงอยู่

มือเล็กเลื่อนขึ้นมาแตะบริเวณลำคอตรงจุดที่โดนเขาสัมผัส ก่อนจะลุกขึ้นไปยังโต๊ะเครื่องแป้งเพื่อส่องกระจกดูรอยตรงคอ ว่ามันเห็นชัดขึ้นกว่าก่อนหน้านี้ไหม

“รอยชัดกว่าเดิมอีก…” เธอพึมพำคนเดียว แบบนี้ถ้าพรุ่งนี้เธอไปหาลูกค้า แล้วลูกค้าเห็นรอยดูดขึ้นมา เธอจะอธิบายยังไง มันไม่ง่ายที่จะโกหกว่าได้รอยพวกนี้มายังไงกับคนมีประสบการณ์ในเรื่องบนเตียง หรือไม่ว่าใครก็ตาม

“ทำไว้ทำไมก็ไม่รู้” เธอถอนหายใจออกมาเบาๆ ก่อนจะเลิกสนใจรอยพวกนี้ พรุ่งนี้ค่อยหาวิธีปกปิดแล้วกัน คิดได้ดังนั้นจึงเดินตรงไปยังห้องน้ำเพื่ออาบน้ำเตรียมนอน

วันต่อมา

“ลูกค้าส่งชุดมาให้ ไปเปลี่ยนซะสิ” ลี่จินยื่นกล่องที่บรรจุชุดเอาไว้ให้กับยูริ

“ค่ะ” เธอรับกล่องหรูใบนั้นมา ก่อนจะเดินเข้าห้องน้ำไปเปลี่ยนชุด มือเล็กเปิดกล่องออก และหยิบชุดดังกล่าวออกมาทำการสวมใส่ให้เรียบร้อย

เธอยืนมองตัวเองผ่านกระจกในชุดเดรส โดยที่ท่อนบนเป็นผ้าลายลูกไม้สีดำมองเห็นเนินอกที่โผล่ออกมาได้อย่างชัดเจน ส่วนกระโปรงเป็นเนื้อผ้าซาตินสีเบจตรงขอบชายกระโปรงมีสีดำตัด และสวมใส่ถุงน่องสีดำ เท้าเล็กประดับไว้ด้วยรองเท้าส้นสูงสีดำ ในมือของเธอถือหน้ากากแฟนตาซีสีดำเอาไว้ บอกตามตรงเธอไม่ค่อยชินกับการแต่งตัวแบบนี้เท่าไร กระโปรงมันค่อนข้างสั้นมาก นั่งทีมีเห็นชั้นใน

“นี่ฉันกำลังทำอะไรอยู่เนี่ย…” ปากเล็กพึมพำคนเดียวหน้ากระจกบานใหญ่ที่สามารถมองเห็นทั้งตัว

นี่ถือเป็นการแต่งตัวเซ็กซี่ต่อหน้าคนอื่นครั้งแรกของเธอ

ปกติเธอเป็นคนชอบแต่งตัวเซ็กซี่ แต่ก็ไม่ถึงขนาดโชว์ทั้งบนและล่างมากขนาดนี้เวลาออกไปเจอผู้คน เธอทำสมาธิกับตัวเองพักใหญ่ ก่อนจะเดินออกมาจากห้องน้ำ เตรียมพร้อมสำหรับทำงาน