“เธอแน่ใจว่าทำได้ทุกอย่าง” เสียงของเทวัตเปลี่ยนเป็นทุ้มนุ่มอย่างน่าฟัง แต่เมลดาไม่ได้นึกสงสัย “ถ้าไม่ยากเกินไป เมทำได้หมดค่ะ” “เธอแน่ใจว่าทำได้” เสียงทุ้มถามย้ำ “เมแน่ใจค่ะ คุณมิกบอกมาได้เลยว่าจะให้เมทำอะไร” “เรื่องที่จะให้ทำ มันไม่ยากแต่ก็ไม่ง่าย” เขาพูดแล้วหยุดนิ่งไปครู่หนึ่ง ก่อนจะพูดต่อ “แต่อย่างเธอ คงยังไม่เคย” “ไม่เคยเหรอคะ” คิ้วเล็กขมวดเป็นปมอย่างไม่เข้าใจว่าสิ่งที่ออกจากปากหยักหมายความว่าอย่างไร เทวัตไม่ตอบแต่พยักหน้าเบาๆ แทน ยิ่งทำให้เมลดาไม่เข้าใจ “เอ่อ...คุณมิกหมายความว่าไงเหรอคะ เมไม่เห็นจะเข้าใจเลย” “อีกเดี๋ยวเธอจะเข้าใจเอง เมลดา”