EPISODE 02 ยัยตัวแสบ

EP.1

"ขอฝากท้องหน่อยนะแม่จ๋า วันนี้แม่ไม่อยู่"

"ได้สิลูก กินเยอะๆเลย แล้วนั่นทำอะไรกันล่ะลูก" แม่ของพี่ฮ่องเต้ตกใจกับสิ่งที่เห็นตรงข้อมือ ไม่ทันที่ฉันจะอธิบายคนที่หงุดหงิดอยู่แล้วก็โวยวายทันที

"เล่นบ้าอะไรก็ไม่รู้ แม่จัดการดิ น่ารำคาญ"

"ชาจะให้เฮียติวหนังสือค่ะ กลัวโดนเฮียทิ้งเหมือนคราวก่อนนี่นา"

"ออ งั้นแกก็ช่วยติวให้น้องสิ อย่าโวยวายนัก ว่างอยู่แล้วไม่ใช่เหรอ"

"ไม่ว่าง"

"เฮียบอกจะเล่นเกมกับเพื่อน" เฮียตวัดสายตามามองทันทีเมื่อฉันฟ้องแม่จ๋า หลังจากนั้นฝ่ามือก็ฟาดลงไปยังแผ่นหลังของเขาเสียงดัง เพี๊ยะ!

"ติวหนังสือให้น้อง เกมน่ะเล่นเมื่อไหร่ก็ได้" แม่จ๋าบ่น

"ถามจริงเถอะ แม่เก็บผมมาเลี้ยงปะ!" คนถูกบ่นรีบโวยวายอีกครั้งพร้อมกับปรายตามามองฉันที่นั่งทำหน้าใสซื่ออยู่

"อะไรของแก"

"ก็รักลูกคนข้างบ้านมากกว่าผมอีก"

"ก็น้องอยากสอบได้แกก็ติวให้ หัดทำตัวให้มันดีหน่อย โตแล้วนะ"

ให้เดาตอนนี้พี่ฮ่องเต้คงอยากจะจับฉันฟาดเต็มทนแต่ที่ทำไม่ได้เพราะกลัวแม่ด่า อีกเหตุผลคือเกรงใจพ่อฉันเพราะใครๆก็บอกว่าพ่อฉันดูโหดมาก หากใครมาทำฉันร้องไห้ล่ะก็มันคนนั้นต้องไม่ได้ตายดีแน่

จำได้ว่ามีครั้งหนึ่งที่ฉันร้องไห้เพราะเฮียเต้ไม่ยอมรับดอกกุหลาบวันวาเลนไทน์ พ่อมาขู่ถามจากเฮียเต้ว่าใครทำฉันเสียใจขนาดนั้น คนถูกถามถึงกับแข้งขาสั่นไปเลย จนฉันต้องโกหกไปว่าทำข้อสอบไม่ได้ถึงร้องไห้ พ่อถึงยอมล้มเลิกความคิดที่จะไปถลกหนังหัวคนคนนั้น

เพราะรักเฮียหรอกนะถึงช่วย ต่อให้เฮียทำชาเสียใจก็รักอยู่ดี

"เอากุญแจมา ปวดฉี่จะเข้าห้องน้ำ" หลังจากพี่ฮ่องเต้นั่งทานข้าวด้วยกันเสร็จเขาก็ยังคงทำหน้าบึ้งเหมือนเดิม ไม่รู้ทำไมยิ่งเห็นยิ่งอยากแกล้ง

"เดี๋ยวชาไปส่งเอง อย่าคิดนะว่าไม่รู้ เฮียจะหนีล่ะสิท่า"