EPISODE 08 แบบที่ถูกใจเธอ

หลังจากเลิกเรียนวิชาสุดท้ายตอนบ่ายสามพวกเราปีหนึ่งบางส่วนก็นั่งรออยู่ใต้ตึกเพื่อเข้าร่วมกิจกรรมรับน้อง บางส่วนก็กลับหอพักกันแต่ฉันผู้ที่คอนโดอยู่ไกลนั้นต้องนั่งรออยู่ที่นี่

โชคดีที่ปาล์มมี่อยู่เป็นเพื่อนพร้อมกับเพื่อนสาวสองอีกคนที่ชื่อทิวลิป เมื่อก่อนก็ชื่อไอ้ทิวเฉยๆแต่ให้เรียกทิวลิปเพื่ออรรถรสเหมือนกับปาล์มมี่ที่จริงแล้วมันชื่อไอ้ปาล์ม นี่เป็นเรื่องเล่าจากปากเพื่อสาวทั้งสองของฉันเอง

"แม่นางสตอเบอรี่" ปาล์มมี่ที่หันไปเจอเข้ากับเพลงที่เดินผ่านมาพอดีก็พูดขึ้นมาแต่ยัยนั่นไม่ได้ยินหรอกเพราะอยู่ไกลกันพอสมควร

"อือ แกก็คิดเหมือนฉันเหรอบีหนึ่ง" ทิวลิปหันไปมองเพลงอีกคนแล้วเบะปากคว่ำ "วันก่อนฉันไปร้านเครื่องสำอาง เจอนางเข้าพอดีนางพูดลอย ๆเหมือนดูถูกว่าฉันไม่มีปัญญาซื้อ นังนี่มันคิดว่าตัวเองเป็นใคร"

"แต่แปลกนะผู้ชายชอบคนแบบนี้ เพราะรุ่นพี่พากันแซวมัน แหม เพื่อนฉันสวยกว่าอีกอย่าให้ดัน" ปาล์มมี่หันมาอวยยศฉันที่นั่งพิจารณาเรื่องของเพลงอยู่

พี่ฮ่องเต้คงจะชอบยัยเพลงนี่แบบไม่ต้องสงสัยหรืออาจจะมีอะไรมากกว่านั้นที่ฉันยังไม่รู้

"เรามาปั้นยัยใบชาเถอะ เอาให้แม่นั่นตกรอบไปเลยค่ะ"

"จัดไปค่ะกระเทย"

แปะ!

แล้วเพื่อนสาวสองของฉันมันก็แปะมือกันพร้อมกับใช้นิ้วมือปัดผมสั้นแค่สองนิ้วของตัวเองตวัดขาขึ้นมาไขว่ห้างพร้อมกันเหมือนซ้อมมาอีกต่างหาก

"พวกแกจะทำอะไรฉัน" เริ่มกลัวแล้วนะดูจากสีหน้าพวกมันแล้วเหมือนอยากจับฉันไปศัลยกรรมทั้งตัว เพื่อให้เอาชนะยัยเพลงนั่นน่ะ

"ก็จับแกมาเป็นนางเอกไง ดูทรงผมแกดิมัดทำไมแบบนี้เหมือนอีป้าข้างบ้านฉันเลย คิ้วน่ะเขียนมั่ง หน้าแกใสอยู่แล้วแต่ก็ต้องทาแป้งบ้าง ปากด้วยไม่รู้เคยแตะลิปสติกบ้างไหม!" แล้วยังปาล์มมีมันมาด่าฉันทำไมกันเนี่ย

"ฉันทาลิปมันมาแล้วเถอะ"

"ไม่ได้!" ทิวลิปตวาดใส่ฉันบ้าง เลื่อนมือมาบีบคางฉันเชยขึ้นอย่างกับพวกตัวร้ายในละคร "แกน่ารักกว่ามันอีก นิสัยก็ดีกว่าถ้าแกเปลี่ยนตัวเองอีกนิดหน่อยก็คงชนะเลิศ"

แล้วฉันต้องเอาชนะยัยนั่นให้ได้เหรอ เฮียเต้จะหันมาสนใจฉันด้วยไหม เอาเป็นว่ามันคือเหตุผลที่ดีพอสมควรในตอนนี้

"แล้วจะให้ฉันทำอะไร"

"ไม่ต้องทำอะไร ฉันจะจัดการเอง" เพื่อนสองคนยิ้มกรุ้มกริ่มแล้วหยิบมือถือมาหารูปทรงผมอะไรของพวกมันไป คงไม่ได้หามาให้ฉันหรอกนะ กลัวจริงๆ

หลังจากเลิกรับน้องเสร็จแล้วปาล์มมี่ก็ขับมอเตอร์ไซค์ไปส่งฉันที่คอนโดและอาสาจะมารับฉันไปเรียนทุกวันอีกด้วยถ้าชีวิตตอนนี้เป็นนิยายสักเล่มคงคิดว่ามันปลอมตัวเป็นกระเทยมาจีบฉันอยู่

ก็ดีเหมือนกันไม่อยากจะไปยุ่งกับเฮียเต้เดี๋ยวก็มาโวยวายอีก

แกร๊ก!

พอเปิดห้องเข้ามาก็พบว่าเฮียกลับมาแล้วแถมยังนอนดูโทรทัศน์อยู่ตรงโซฟาอย่างสบายใจอีกต่างหาก

"เฮียก็ว่าง ทำไมไม่ไปรับชาล่ะ"

"..." เขาไม่ตอบทำเหมือนไม่ได้ยินสิ่งที่ฉันพูดเลยสักนิดเดียว หยิบมือถือขึ้นมากดอะไรยุกยิก

หรือว่ากำลังคุยกับยัยเพลงกันนะ

"ชามีเพื่อนแล้วนะ ไม่ง้อเฮียก็ได้" ฉันเดินไปหย่อนตัวนั่งลงตรงโซฟาเดี่ยวอีกตัวที่อยู่ปลายเท้าของเขา

"ก็ดี"

"ชื่อเพลง น่ารักมาก" รองพื้นหนาสามมิลลิเมตรด้วยอันนี้ยัยปาล์มมี่มันบอก