EPISODE 12 แค่พี่ชาย

"พี่จะพาหนูไปไหน" ตอนนี้รุ่นพี่อุ้มฉันมาจนถึงลานจอดรถข้างร้านเหล้าร้านหนึ่ง ใครหลายคนหันมามองเรากันหมดเพราะสภาพฉันตอนนี้คงเหมือนคนเมามายจนเดินไม่ไหว

ไอ้เมาก็เมาอยู่หรอกแต่พอกระโดดลงกำแพงมาเจ็บตัวมันก็หายเมาไปเกือบหมด

"ไปหาหมอไง" เขาวางฉันลงกับเบาะแล้วตอบคำถามเสียงเรียบ "ทำไม"

"เออ พอดีมากับเพื่อนเดี๋ยวให้เพื่อนไปส่งก็ได้ค่ะ" ว่าแล้วฉันก็ล้วงมือถือในกระเป๋ากางเกงออกมาเพื่อที่จะต่อสายหาเพื่อนสาวสองคนนั้น

"เพื่อนเธอขับรถอะไรมา"

"มอเตอร์ไซค์ค่ะ"

"โทรบอกเพื่อนว่าไปเจอกันโรงพยาบาลเลย"

"...ค่ะ"

เขาจะไปส่งฉันเองเลยเหรอ ทำไมเป็นคนดีจังทั้งที่เราเพิ่งจะรู้จักกันแท้ๆ ถ้าเฮียดีได้ครึ่งหนึ่งของพี่นอร์ธก็คงจะดี

"กัญชา!"

ฉันรีบหันขวับไปมองเสียงของคนที่ตะโกนเรียกขึ้นมาก่อนเห็นใบหน้าบูดบึ้งของเฮียเต้ที่ยืนอยู่ไกลๆ

"โอ๊ะ! พี่ชายหนูมารับแล้วค่ะ" ฉันรีบเก็บมือถือใส่กระเป๋ากางเกงไว้อย่างเดิม ที่บอกว่าพี่ชายเพราะเฮียกำชับไว้ว่าห้ามให้ใครรู้เรื่องแต่งงานเด็ดขาด

"นั่นพี่เธอเหรอ" รุ่นพี่ถามอย่างสงสัยแล้วหันไปมองเฮียเต้ที่ยังยืนมองอย่างหาเรื่อง

"ค่ะ เฮีย! ช่วยหน่อยดิ ชาเจ็บเท้าอะ"

"..." เฮียเต้ขมวดคิ้วแล้วเดินเข้ามาใกล้ๆ ปรายตามองรุ่นพี่แวบหนึ่งแล้วมองฉันต่อ "เป็นอะไร"

"หนีตำรวจมา ข้อเท้าพลิก"

"ซ่าดีนักก็เดินมาเองเถอะ ฉันจะไปรอที่รถ" เฮียบอกแล้วหันหลังกลับ แต่ก็หยุดชะงักเมื่อได้ยินรุ่นพี่พูดกับฉัน

"พี่เธอจริงเหรอ" ฉันพยักหน้าเป็นคำตอบแล่วพยายามจะขยับตัวลงจากรถ "เขาดูไม่ห่วงน้องสาวเลยนะ หรือเธอดื้อจริงๆ"

"เขาก็ใจร้ายแบบนี้แหละ" ฉันยิ้มแบบฝืนๆและหันไปมองเฮียเต้ที่หันหลังให้เราอยู่ไม่ไกล เขาคงได้ยินที่ฉันพูดแต่แค่แกล้งทำไม่สนใจ

รุ่นพี่ก้มตัวลงแล้วจับแขนฉันขึ้นไปพาดบนบ่า "ฉันจะไปส่ง"

"ปล่อย" อยู่ ๆ เฮียก็เดินกลับมาแล้วปัดข้อมือของรุ่นพี่ออก คว้าตัวฉันไปอุ้มไว้แทน โอ้โห รับบทพี่ชายหวงน้องสาวไปอีก

"น้องนายตกกำแพงฉันก็เลยช่วยไว้"

"น้อง?" เฮียขมวดคิ้วเข้าหาดันเล็กน้อยแล้วก้มลงมามองฉันที่ทำหน้าใสซื่ออยู่ จะให้บอกว่าเป็นผัวเดี๋ยวก็มาโกรธกันอีก "อืม ขอบใจ"

"ขอบคุณนะคะ" แล้วเฮียก็อุ้มฉันเดินออกมาจากรุ่นพี่จึงไม่วายหันไปขอบคุณเขาอีกรอบพร้อมรอยยิ้ม

"ไปรู้จักมันได้ไง" อยู่ ๆ เฮียก็ถามออกมาเมื่อวางฉันนั่งลงกับเบาะในรถ

"รุ่นพี่ที่คณะ เขาให้ชายืมหนังสืออ่านก็เลยรู้จักกัน"

"เป็นผู้หญิงหัดทำตัวดีๆเถอะ เดี๋ยวเป็นอะไรขึ้นมาพ่อแม่เธอจะมาฆ่าฉัน"

แอบเจ็บเหมือนกันนะเนี่ย นึกว่ามาหาเพราะเป็นห่วงที่ไหนได้เพราะกลัวมีปัญหากับพ่อแม่ฉันสินะ

ฉันไม่ได้ตอบอะไร ล้วงมือถือขึ้นมาโทรบอกเพื่อนทั้งสองที่ตอนนี้พวกมันบอกรอฉันอยู่ปากซอยทีแรกก็ดโวยวายใส่ฉันกันเสียงดัง แต่พอรู้ว่าพี่ชายฉันมารับแล้วพวกมันก็ไม่ว่าอะไรอีก

หลังจากไปหาหมอเสร็จแล้วเราก็กลับมาห้อง หมอบอกว่าไม่เป็นอะไรมากแต่ต้องพันผ้าล็อกไว้ประคบเย็นเพื่อลดอาการบวมจนกว่าจะหาย