ตอนที่ 2

“ภรรยาของผมไม่ค่อยชอบอยู่นิ่ง อีกอย่างคุณอิงฟ้าก็ว่างงาน เลยอยากหาอะไรทำแก้เบื่อ”

ใบหน้าหล่อมีรอยยิ้มบางเบาขณะเอ่ยกับภรรยา แต่พอเอ่ยจบคิณก็เบี่ยงสายตาคมดุจ้องไปยังแม่บ้านที่กำลังจะถูกส่งตัวกลับ

“หวังว่าเรื่องที่คุณอิงฟ้านอนในห้องนั่งเล่น จะไม่มีใครรู้อีก”

“ค่ะ”

“ค่ะ”

“พวกเราจะไม่ปากโป้งแน่นอนค่ะ”

พวกแม่บ้านทั้งสามคนพากันตอบเสียงสั่นเมื่อถูกน้ำเสียงข่มขวัญเอ่ยเตือน ก่อนจะรีบลุกออกไปเก็บของที่ห้องพัก

คิณจับมือของอิงดาวเดินออกไปนอกบ้าน ซึ่ง ‘แดน’ ลูกน้องคนสนิท มีตำแหน่งเป็นเลขาและบอดีการ์ดส่วนตัว ก็ได้ขับรถมาจอดรอที่หน้าประตู

“ต่อไปนี้เธอต้องออกมาส่งฉันไปทำงานทุกวัน อาหารก็ต้องเข้าไปช่วยป้าอิ่มทำทุกมื้อ โดยเฉพาะมื้อเที่ยง เธอจะต้องห่อใส่กล่องแล้วเอาไปส่งให้ฉันที่บริษัท ส่วนงานบ้านก็อย่าให้ขาดตกบกพร่อง เพราะฉันไม่ชอบอยู่ในที่ที่สกปรก”

“พี่คิณคะ แต่วันนี้ฉันไม่สบาย”

สีหน้าของอิงดาวดูเหนื่อยล้า แต่ก็ไม่อาจทำให้คนที่ถูกคนรักหักหลังใจอ่อนลงได้

“ก็แค่ไม่สบาย ไม่ได้ใกล้ตายสักหน่อย อย่ามาสำออยหน่อยเลยน่ะ เธอควรจะปรนนิบัติสามี และรับผิดชอบงานภายในบ้าน ให้เท่ากับเงินห้าล้านที่ฉันเสียไปหน่อยสิ หรือว่าเธอคิดจะชุบมือเปิบ ได้ทั้งเงิน ได้ทั้งสามีของน้องสาวตัวเอง”

“ฉันไม่ได้คิดแบบนั้นนะคะ”

“ไม่ได้คิดอย่างนั้นก็ดี”

เอ่ยจบคิณก็เข้าไปนั่งในรถตรงเบาะผู้โดยสารด้านหลัง ลูกน้องคนสนิทก็อ้อมเข้าไปนั่งที่คนขับ แล้วขับรถออกจากคฤหาสน์มุ่งหน้าไปยังบริษัท

อิงดาวเดินเข้าไปในบ้านด้วยสีหน้าซีด เข้าไปหาแม่บ้านเก่าแก่ที่กำลังนั่งกินข้าวอยู่ในครัว

“กำลังกินข้าวอยู่เหรอคะ พอดีฟ้าจะมาขอไม้กวาดค่ะ”

“ที่จริงคุณอิงฟ้าไม่ต้องทำก็ได้นะคะ เดี๋ยวให้เด็กสองคนนี้ช่วยกันทำ” ป้าอิ่มเอ่ยตอบ

“ไม่เป็นไรค่ะ ฟ้าอยู่ว่าง ๆ ไม่มีอะไรทำอยู่แล้ว ช่วยกันทำ งานจะได้เสร็จไว ๆ”

“ป้าเห็นสีหน้าคุณไม่ค่อยดี ไม่สบายรึเปล่าคะ”

อิงดาวเลื่อนมือขึ้นทาบใบหน้าที่ร้อนผ่าวของตัวเอง นอกจากตัวร้อนเธอยังมีอาการปวดหัว และปวดเนื้อปวดตัวร่วมด้วย โดยเฉพาะใจกลางความเป็นสาวที่ถูกผู้เป็นสามีกระทำมาอย่างหนักก่อนจะถูกไล่ออกจากห้องเมื่อคืน