บทที่ 105 ทักทายจากเรือคนละลำ

บทที่ 105 ทักทายจากเรือคนละลำ

หลังจากที่ทั้งสองตรวจดูสภาพเรือแล้ว ก็เห็นปัญหาใหญ่ ทันทีนั่นก็คือบนเรือไม่มีพนักงานเรือ แล้วอีกอย่างอุปกรณ์ต่างๆ ก็ค่อนข้างซับซ้อนถ้าจะพึ่งพวกเขาแค่สองคนคงจะไม่ได้ออกเรือแน่นอน

นี่ก็ไม่ต้องกังวล สังคมสมัยนี้ขอแค่มีเงิน ก็ไม่มีอะไรที่ทำไม่ได้แล้ว เฉินห้าวหยิบเงินสดปึกนึงออกมาแล้วโบกอยู่บนเรือ หาคนขับเรือไปทะเลในที่นั่น ค่าจ้างสองพันหยวนต่อวัน

ภายใต้รางวัลต้องมีผู้กล้าหาญ ไม่นานก็มีคนสามคนที่ทำงานอยู่ที่ท่าเรือแสดงให้เห็นว่าตัวเองเป็นพนักงานเรือ ขับเรือได้ เฉินห้าวลองให้พวกเขาขึ้นเรือแล้วลองดู สรุปแล้วก็มีฝีมือชำนาญเลยให้พวกเขาอยู่ต่อ

หลังจากที่เข้าใจแล้ว สองคนในนั้นยังเป็นพนักงานในท่าเรือด้วย แต่เฉินห้าวให้ค่าจ้างสูง แม้จะขาดงาน แต่พวกเขาก็ยังได้กำไร นี่เป็นเงินเดือนครึ่งเดือนของพวกเขาเลยทีเดียว

แน่นอนว่าเรือรบสมัยก่อน ต้องใช้พนักงานเรือถึงหลายสิบคน แต่ตอนนี้ก็ไม่ต้องไปรบ แค่วิ่งไปเรื่อยๆ พนักงานเรือสามคนก็เพียงพอแล้ว

คนขับเรือก็มีแล้ว ยังต้องการเชฟหนึ่งคน เย็นนี้พวกเขาต้องทานอาหารบนเรือมื้อนึง เพราะฉะนั้นเฉินห้าวเลยจ้างเชฟในร้านอาหารใกล้ๆ มาคนนึง ให้เขาเตรียมวัตถุดิบไม่น้อยขึ้นเรือ บนเรือมีห้องครัว สามารถใช้เลี้ยงอาหารทุกคนได้

หลังจากเตรียมตัวเสร็จ ก็เป็นเวลา9โมงแล้ว เฉินห้าวก็สั่งให้ออกเรือ เสียงไซเรนแตรดังขึ้น ค่อยๆ ขับออกจากท่าเรือช้าๆ

เป็นเพราะเรือตำรวจต้องออกลาดตระเวนชายฝั่ง เลยทำให้มีเครื่องยนต์ที่แข็งแรงมาก กลายเป็นเรือพระเอกท่ามกลางเรือประมง เรือทะเล เรือใหญ่โลดแล่นอยู่ในเกลียวคลื่น มุ่งตรงไปข้างหน้า

ไม่นาน ข้างๆก็มีเรือยอทช์ที่คุ้นตาอยู่ ด้านบนมีแสงสีเสียงตระการตา สาวสวยในชุดบิกินีกลุ่มหนึ่งล้อมและยั่วยวนผู้ชายคนนึงไว้ นั่นก็คือเรือของถูเซินเซินลูกคนรวยสมองตายด้านนั่น

“คุณคิดจะทำยังไง”

บนดาดฟ้า โจวซีถงมองดูเฉินห้าวด้วยความอยากหัวเราะ เธอรู้ว่าเฉินห้าวยอมเรื่องนี้ไม่ได้ คนที่แข็งแกร่งไม่อ่อนข้อให้ใครตั้งแต่แรก วันนี้ต้องมาประชันหน้ากับลูกคนรวยอย่างถูเซินเซิน แน่นอนว่าต้องกู้หน้ากลับมา แต่เธอก็แค่ไม่รู้ว่าจะเฉินห้าวจะใช้วิธีไหนแก้แค้น

“เจอหน้าคนคุ้นเคยกัน แน่นอนว่าต้องทักทายสิ”

เฉินห้าวยิ้มย่างเจ้าเล่ห์ แล้วเดินไปที่คนขับแล้วบอกกัปตันทันทีว่าให้เขาขับตามเรือยอทช์ไป ให้อีกฝ่ายรับรู้ถึงความเป็นมิตรของพวกเขาหน่อย

กัปตันรับทราบ แล้วก็ใช้ฝีมือการขับที่ชำนาญ ขับไปหาเรือของอีกฝ่าย

“เห้ยๆ เรือลำนั้น พวกคุณขับอยู่ในเลนของเรา หลีกทางหน่อย”

คนขับเรืออีกฝ่ายก็เห็นเรือตำรวจของเฉินห้าว รีบใช้ดาวเทียมสื่อสารทางทะเลติดต่อ

แล้วเฉินห้าวก็หยิบไมโครโฟนขึ้น พูดเสียงแข็งให้อีกฝ่ายหลีกทาง

พอเห็นเรือตำรวจกำลังขับตรงมา เรือยอทช์ที่ขับช้าๆ ในตอนแรกก็กลัว แล้วก็รีบเปลี่ยนทิศทาง ตัวเรือเกิดการกระแทก ในตอนนี้ ถูเซินเซินที่อยู่บนเรือ กำลังดื่มด่ำกับสาวสวยที่ทำหน้าที่ป้อนผลไม้อยู่ พอเกิดการกระแทก เชอรี่ที่สาวสวยส่งให้นั้น ก็หลุดเข้าไปในจมูกของเขา

“แค่กแค่ก”