บทที่ 142 พังให้หมด

บทที่ 142 พังให้หมด

อีกฝ่ายใช้อาวุธ คิดที่จะเล่นให้ถึงชีวิตของเฉินห้าว เฉินห้าวไฟโกรธปะทุ ใครหน้าไหนก็กล้าเอาชีวิตเขาอย่างนั้นหรือ เขาเองก็ไม่แยแสความเป็นพี่ใหญ่ของไป๋เหอคนนี้แล้ว เขาเบี่ยงหลบใบมีด ถือโอกาสที่อีกฝ่ายออกกระบวนท่า เขาเอื้อมแขนดึงข้อแขนของเฮียสือ แย่งมีดของอีกฝ่ายมาไว้

หากแต่เฮียสือผู้ใช้มีดเป็นชีวิตจิตใจ เขาไหวพริบดี ขณะที่ใบมีดหมุนเคว้ง มืออีกข้างรับเอาไว้ได้จากด้านบน ก่อนโต้กลับ

เฉินห้าวตกใจ ชักแขนกลับ แต่ก็ยังคงเจ็บแสบที่ฝ่ามือ เมื่อยกขึ้นดู ฝ่ามือของเขาเกิดรอยแผลยาวสองเซนติเมตร มีดคมได้เชือดเฉือนผิวหนัง ดีที่บาดแผลไม่ลึกมากนัก จึงไม่สาหัส

เฉินห้าวหรี่ตา นี่เป็นครั้งแรกที่เขาโกรธขึ้นมาจริงๆ เมื่อเกิดโทสะ การฆ่าล้างผลาญจึงเกิดขึ้น

เฉินห้าวจู่โจมอย่างรุนแรง ราวกับเสือสมิงที่บ้าคลั่ง เฮียสือสะดุ้งโหยง กำมีดในมือเตรียมกระบวนท่า

หากแต่เฉินห้าวใช้มือข้างขวาจับเบาะโซฟาเอาไว้ โยนออกไปยังฝ่ายตรงข้าม มีดปักเข้ากับโซฟา จนใบมีดกลืนหายเข้าไปในโซฟา

เฉินห้าวถือโอกาสในเวลานี้ พุ่งเข้าประชิดตัวชายหนุ่ม ใช้โซฟาเป็นโล่กำบัง กำเฮียสือเข้ากับผนัง

เฮียสือขัดขืน พยายามดึงใบมีดออกมาจากโซฟา เมื่อเห็นว่าเขาคิดที่จะจู่โจมอีกครั้ง ทันใดนั้นเฉินห้าวหยิบขวดRemy Louis XIIจากบนโต๊ะ ฟาดเข้าให้กับกบาลของเฮียสือ

เฮียสือสายตาพร่ามัว เลือดไหลอาบไปตามหัว ก่อนที่จะล้มลงกับพื้นหมดสติไป

ขวดบรั่นดีนี่มันแข็งแรงทนทานดีแฮะ รุนแรงขนาดนี้ก็ยังไม่แตก เพียงแต่บนขวดเลอะไปด้วยคราบเลือด เฉินห้าวจึงโยนขวดในมือทิ้ง

ชายหนุ่มเตะมีดออกไปไกลๆเพื่อไม่ให้คนอื่นได้รับบาดเจ็บ เมื่อเห็นทั้งห้าที่บาดเจ็บสาหัสอย่างหนักที่พื้น ชายหนุ่มกล่าว “ทำตัวเอง”

ปลูกแตงได้แตง ปลูกถั่วได้ถั่วนั่นแหละ ทำธุรกิจดีๆ ไม่ชอบ กลับจะหาเรื่องเฉินห้าวให้ได้ นี่เรียกว่า “หาเรื่องใส่ตัว” ทำร้ายตัวเอง

เมื่อด้านนอกได้ยินเสียงการต่อสู้จากภายใน เหล่าลูกกระจ๊อกของเฮียสือโวยวายจะเข้าไปด้านในให้ได้ เฉินห้าวไม่รู้ว่าด้านในที่คนมากมายแค่ไหนกันแน่ จึงเดินไปดันประตูเอาไว้

ตอนนี้มีเพียงกำลังของเขาคนเดียวเท่านั้น เขาต้องการความช่วยเหลือ เพราะงั้นเขาจึงต่อสายหาเซี่ยจิ้ง ให้เธอพาคนมาที่นี่

แห่งนี้เป็นของเฮียสือ เพราะงั้นในนี้จึงมีลูกกระจ๊อกของเขาอยู่มาก เมื่อได้ยินข่าว ก็มีคนกว่ายี่สิบถึงสามสิบคนห้อมล้อมห้องนี้เอาไว้ พังประตูอย่างบ้าคลั่ง ต่างตะโกนโหวกเหวกจะถลอกหนังของเฉินห้าวออกมาให้ได้

ในเวลาเดียวกัน ด้านนอกมีกลุ่มคนที่ถือขวดเหล้าอยู่ในมือเดินเข้ามากลุ่มหนึ่ง ด้วยความโหดเหี้ยมอำมหิต ซึ่งเป็นกำลังเสริมที่เฉินห้าวเรียกมา พวกเขาปาร์ตี้ได้สักพักใหญ่ เมื่อได้รับคำสั่งเซี่ยจิ้ง จึงพากันตามมาถึงที่นี่

คนกลุ่มเหล่านี้ มีจำนวนมากกว่าร้อยคน พร้อมใจกันส่งเสียงโฮ ทางเดินถูกปิดจนมิด

ความโกรธแค้นที่ยากจะมอดมิด คนส่วนใหญ่ในเมืองบันเทิงจื้อจูนเป็นพนักงานที่มาทำงานเท่านั้น พวกเขาไม่สามารถเป็นลูกมือให้กับเฮียสือได้ ส่วนเหล่าคนที่สามารถช่วยเอียสือได้จริงๆ มีเพียงแค่สามสิบคนเท่านั้น แต่กลับถูกกลุ่มคนจำนวนกว่าร้อยห้อมล้อมเอาไว้ เสียงพังประตูเบาแผ่วลงในทันใด แต่ละคนต่างตื่นตระหนกสบประสานสายตากับคนของเฉินห้าว

ทันใดนั้นประตูห้องถูกเปิดออก เฉินห้าวลากเฮียสือออกมา เมื่อเหล่าลูกกระจ๊อกเห็นเฮียสือที่หมดสภาพ ต่างโกรธแค้นขุ่นเคือง แต่คนยังอยู่ในเงื้อมมือของเฉินห้าว ต่อให้อาวุธครบมือก็ไม่กล้าทำอะไรทั้งนั้น