บทที่ 143 ยัยบื้อ

บทที่ 143 ยัยบื้อ

ท้ายที่สุด พวกเราพังข้าวของในร้านเป็นเวลาสิบกว่านาที เคาน์เตอร์ถูกทำลายจนเละไม่เป็นท่า หลังจากที่ตำรวจมาถึง เฉินห้าวถึงได้สั่งให้เหล่าแก๊งเพื่อนฝูงหยุด และออกไปจากที่นี่ เรื่องนี้เขาจะรับผิดชอบเองแต่โดยผู้เดียว

ทีแรกเฉินห้าวบอกให้เซี่ยจิ้งออกไปจากที่เกิดเหตุ ใครจะไปรู้ว่าเธอมีน้ำใจ ไม่ยอมไปไหน กล่าวว่าต่อให้ติดคุกติดตะราง ก็จะอยู่กับเฉินห้าว

เฉินห้าวไร้หนทาง ติดคุกไม่มีห้องขังรวมแบบ “คู่รัก” หรอกนะ

ดีที่สหายแก๊งนั้นออกไปอย่างทันท่วงที จึงไม่ต้องเป็นกังวลพวกเขา เฉินห้าวไม่ลืมที่จะโอนเงินไปให้กับหวังเฉียงเป็นจำนวนห้าหมื่น เพื่อให้เขาซื้อของขวัญเล็กๆ น้อยๆ ให้กับทุกคนที่มาในวันนี้ ไม่ให้พวกเราต้องช่วยเหลือตนฟรีๆ

เมื่อตำรวจมาถึง เหล่าลูกกระจ๊อกต่างชี้ไปทางเฉินห้าวเป็นผู้ร้าย

ตำรวจเองก็รู้สึกประหลาดใจ เหล่าลูกกระจ๊อกพวกนี้ต่างก็เป็นแขกประจำของสถานีตำรวจ ทำไมวันนี้ถึงได้กลับกลายเป็นเหยื่อไปได้?

แต่หลังจากที่ผ่านการตรวจสอบ เฉินห้าวเป็นฝ่ายผิดก่อน จึงคิดที่จะรวบตัวเขากลับไปที่สถานี ยังไงซะข้าวของที่พังเละเทะของเมืองบันเทิงจื้อจูน และเฮียสือที่ได้รับบาดเจ็บ คือหลักฐานพยาน

“ฉันเป็นคนออกคำสั่ง ถ้าพวกแกจะจับก็จับฉันนี่!”

ในเวลานี้เองเซี่ยจิ้งยกแขนอันเรียวเล็กขึ้น เรียกร้องให้ตำรวจรวบตัวเธอแทน เธอต้องการรับผิดแทนเฉินห้าว

เฉินห้าวตื้นตันใจ ไม่เสียแรงที่มีมิตรภาพอย่างเซี่ยจิ้ง

หากแต่เขาดึงเซี่ยจิ้งหลบไปข้างหลัง พลันกล่าวกับเธอ “ไม่เกี่ยวกับเธอ ผมไม่มีทางมีโทษแน่”

“แต่ว่า ตำรวจรวบตัวนายแล้ว” เซี่ยจิ้งกล่าวอย่างกังวล

“งั้นหรอ? พวกเขาเข้าใจผิดไปเอง ไม่เชื่อเธอก็คอยดูแล้วกัน”

เฉินห้าวกล่าว ก่อนที่จะปลดล็อกหน้าจอโทรศัพท์ กดเข้าไปที่บัตรเงินอุดหนุนหมื่นล้าน ใช้แต้มที่เหลือทั้งหมด20แต้ม ใช้แลกเปลี่ยนบัตรมหัศจรรย์ บัตรยกเลิกโทษ

บัตรยกเลิกโทษ: สามารถลบข้อหาทั่วไปทิ้ง ใช้การได้เพียงครั้งเดียว ;คำเตือน ไม่เกิดผลต่อคดีร้ายแรง

สิ่งนี้เป็นที่เพิ่งพาของเฉินห้าว เขาไม่ออกรบในศึกที่ไร้ความมั่นใจ ก่อนหน้านี้ เขาก็ได้วางแผนเอาไว้แล้ว ในขณะที่ตำรวจเข้ามารวบตัวเขา เขาจึงกดใช้สิทธิ์บัตรยกเลิกโทษ

“บัตรยกเลิกโทษเกิดผลสัมฤทธิ์ ยกเลิกโทษการทำผิดของเฉินห้าว ขอให้เคารพกฎหมาย เป็นคนดีของสังคม”

โทรศัพท์แสดงข้อความ ตำรวจที่คิดจะใส่กุญแจมือเฉินห้าว ตกตะลึงงัน ก่อนที่จะยกมือขึ้นเกาหัวแกรก เก็บกุญแจมือลง นำทีมกลับไปยังสถานี

“เฮีย ทำไมไม่รวบตัวคนร้ายไปซะล่ะ!”