บทที่ 148 ตีบวกพลังท่าเสือ

บทที่ 148 ตีบวกพลังท่าเสือ

“เซี่ยจิ้ง คุณอยู่บนรถนะ ไม่ต้องลงมา” เฉินห้าวพูดด้วยความเย็นชา จากนั้นจึงเปิดประตูรถลงไป ก่อนที่คนพวกนั้นจะปรี่เข้ามาหาเขา

เซี่ยจิ้งไม่ได้รู้สึกเกรงกลัวเลยแม้แต่น้อย แต่กลับหยิบโทรศัพท์ออกมาถ่าย เพราะเธอรู้ถึงกำลังของเฉินห้าวดี วันนี้จะได้เห็นการต่อสู้ครั้งใหญ่อีกครั้งแล้ว

กลุ่มวัยรุ่นพวกนั้นยังไม่ทันจะลงไม้ลงมืออะไร ก็มีคนที่มีใบหน้าที่คุ้นเคยเดินออกมาจากฝูงชน ใบหน้านั้นมีผ้าพันแผลพันรอบศีรษะ พลันมีสีหน้าที่ไร้ซึ่งความปรานี เขาก็คือเฮียสือ

“คุณยังร้ายไม่เบาเลยนะ เป็นอย่างไรล่ะ ให้ฉันดูแผลให้ไหม？” เฉินห้าวพูดจาแดกดัน

“คุณแซ่เฉิน ฉันไม่มีเวลามาพูดจาไร้สาระกับคุณนะ บาดแผลในวันนี้ และค่าใช้จ่ายของคุณที่สถานบันเทิงจื้อจูนในคืนนั้น ถ้าไม่มีสองล้าน อย่าคิดว่าจะได้หนีไปไหน ฉันจะเตือนเป็นครั้งสุดท้ายนะ”

เฮียสือพูดด้วยความน่าเกรงขาม

“สองล้านงั้นเหรอ？คุณจะมาล้อเล่นก็ต้องรู้จักลิมิตบ้าง ถึงฉันจะไม่ได้จน แต่ก็ไม่มีทางให้คุณหรอก” เฉินห้าวพูดกลับ

“นี่คุณบังคับฉันเองนะ！” เฮียสือกัดฟันพลางถอยหลังไปก่อนจะวาดมือขึ้น จากนั้นพวกวัยรุ่นก็เข้ามารายล้อมในทันที

เมื่อรู้ว่าวันนี้คงจะไม่มีทางเจรจาดีๆ ได้แล้ว เฉินห้าวเลยส่งสัญญาณมือให้เซี่ยจิ้ง บอกให้เธอหลบให้ดี เขาจะต้องสั่งสองพวกนักเลงหัวไม้พวกนี้

“OK ขอให้สนุกก็แล้วกัน” เซี่ยจิ้งทำมือสู้ๆ ให้บนรถ

เฉินห้าวเกือบจะหัวเราะไม่ออกอยู่แล้ว เซี่ยจิ้งถือว่ามีพรสวรรค์ด้านความตลกเสียจริงๆ ทำให้ความตึงเครียดมันลดลงไปได้เยอะเลย

“จัดการมัน ทำให้เขาพิการไปเลย！”

เฮียสือตะโกนออกไปด้วยความโกรธ พวกลิ่วล้อเองก็ร้องโห่พลางปรี่เข้ามาทำร้าย

อันที่จริงการชกต่อยกัน ใช้กระบวนท่าเดียวก็ได้ ขอเพียงแค่สามารถล้มพวกด้านหน้าได้ เมื่อฝ่าเข้าไปได้ พวกเขาก็จะเริ่มกลัวกันเอง แล้วมันก็จะลดระดับความรุนแรงลงไปเอง

หลังจากที่เฉินห้าวถอยหลังไปตั้งหลักเพื่อรักษาระยะห่าง แล้วใช้รถที่อยู่ด้านหลังในการหลบคู่ต่อสู้ ให้พวกเขาใช้กระบวนท่าอะไรไม่ได้ และรถสองข้างทางก็ทำให้เขาปะทะกับลิ่วล้อด้านหน้าน้อยลงได้

เฉินห้าวเล็งไปที่ลิ่วล้อทั้งสองคนที่ปรี่เข้ามา จู่ๆ ก็แสดงกระบวนท่าทีแปลกประหลาดออกมา ถ้าเกิดว่าลุงหูอยู่ที่นี่ ต้องมองออกแน่นอน ว่านี่คือท่าเริ่มต้นของท่าเสือ เฉินห้าวโน้มตัวลงต่ำ เหมือนเสือที่กำลังเล็งเหยื่ออยู่ก็ไม่ผิด

“เกรงว่าไอเด็กนี่มันจะกลัวจนขาอ่อนน่ะสิ คุณลองดูสิว่าเขาเป็นอย่างไรบ้าง？”