บทที่ 149 ไม่ต้องกระโดดไปมาแล้ว

บทที่ 149 ไม่ต้องกระโดดไปมาแล้ว

ครั้งนี้พวกลิ่วล้อเหมือนจะรู้แล้ว ว่าเสือเมื่อสักครู่นั้น ก็คือท่าที่เฉินห้าวทำตามเท่านั้นเอง พวกเขาแทบจะล้มลงเพราะการจู่โจมของเขาทั้งหมดเลย

เมื่อเห็นความอาจหาญของเฉินห้าวแบบนี้แล้ว พวกลิ่วล้อเองก็ใจฝ่อ ก่อนจะกวัดแกว่งดาบไปมา เพราะอยากให้เฉินห้าวหยุดจู่โจมเข้ามา พวกเขานั้น กลับถูกเฉินห้าวทำให้ตกใจอีก มันเหมือนฝูงหมาที่ถูกเสือขู่เลยล่ะ

เฉินห้าวมองพวกเขาทั้งหมดด้วยความร้ายกาจที่มีอยู่ในแววตาอย่างเย็นชา เขาพยายามจะหาจุดจู่โจม เมื่อหาเจอแล้ว ก็รีบลงมืออย่างรวดเร็วดั่งสายฟ้าฟาด

ทุกคนต่างตัวแข็งทื่อ เพราะไม่กล้าเข้าไปปะทะ เฉินห้าวเลยใช้โอกาสนี้ในการจู่โจม

“เข้าไปสิ ยืนมองหน้ากันอยู่ทำไม！” เฮียสือตะโกนด่าไล่หลังมา

ลิ่วล้อที่อยู่ด้านหน้าทั้งสองทนการข่มขู่ของหัวหน้าไม่ไหว เลยตะโกนออกมาเพื่อเรียกความกล้า ก่อนจะลงมือกับเฉินห้าว

ตอนนี้เฉินห้าวกำลังจดจ่อจึงสามารถตอบสนองต่อการเข้ามาจู่โจมของศัตรูได้ หลังจากที่ถอยหลบได้แล้ว ก็รอมีดของให้อีกฝ่ายตกลงมา เขาก็ปรี่เข้าไปสุดกำลัง และใช้ท่า “ฝ่ามือเสือควักใจ” จนลิ่วล้อคนหนึ่งลอยกระเด็นไปไกลอย่างไม่น่าประหลาดใจ พลางล้มลงบนพื้นจนร้องไม่ออก

ครั้งนี้มันทำให้ทุกคนหยุดลงจริงๆ เห็นการจู่โจมที่โหดร้ายมามาก แต่ก็ยังไม่เคยเห็นมากขนาดนี้มาก่อนเลย ตอนนี้เฉินห้าวเหมือนกับเข้าป่าจริงๆ เพียงแค่รอโอกาสในการจู่โจมราวกับสายฟ้าฟาด

แต่เจเป่านั้นก็มีศักดิ์ศรีในตัวเองไม่น้อย เขาใช้โอกาสในการจู่โจมบ้าง และใช้โอกาสตอนที่ลิ่วล้ออึ้งอยู่นั้นในการต่อยกระเด็นอีกครั้ง และหมัดแบบนี้ มันสบายอารมณ์มากเสียจริง ทั้งหมดนี้ ก็เพราะได้วิชาท่าห้าสัตว์มานี่เอง อีกอย่างเฉินห้าวเพิ่งเรียนเพียงครั้งเดียว ไม่กล้าจินตนาการเลยว่าเมื่อเรียนวิชาท่าห้าสัตว์จนเสร็จแล้ว จะมีผลลัพธ์เป็นอย่างไรบ้าง

การจู่โจมในครั้งนี้ของเฉินห้าว ทำให้พวกลิ่วล้อหลุดไปแล้ว ทุกคนต่างถอยห่าง แถมยังคิดว่าตัวเองกำลังเผชิญหน้ากับเสืออยู่จริงๆ

เฉินห้าวที่ยังตกอยู่ในภวังค์ของท่าเสือนั้น ตัวเองยังติดอยู่กับท่าเสืออยู่ไม่ห่าง ในแววตามีความดุร้ายน่าเกรงขาม

“เศษสวะ ไอพวกเศษสวะ！”

การเป็นหัวหน้าอย่างเฮียสือด่าออกมาแล้ว สุดท้ายก็อดไม่ได้ที่จะต้องเอาดาบแบบญี่ปุ่นของตัวเองออกมา ก่อนจะปรี่เข้าไปเอง

ในตอนนั้นเอง มีเสียงของไซเรนตำรวจดังมาจากที่ที่ไม่ไกลมาก ที่แท้ก็เป็นกลุ่มคนที่เห็นคนทะเลาะกันเลยแจ้งความ

เมื่อพวกลิ่วล้อได้ยินเสียงไซเรนก็เหมือนกับหนูเจอแมว จากนั้นจึงวิ่งแตกฮือกันออกไป ขนาดเฮียสือเองยังอดไม่ได้ที่จะมีสีหน้าเปลี่ยนไป เขาไม่พอใจเป็นอย่างมาก คนเยอะขนาดนั้นล้อมรอบเฉินห้าวคนเดียว แต่กลับทำอะไรไม่ได้ แถมยังทำร้ายพวกพ้องจนล้มระเนระนาดด้วย

แต่ในตอนนี้จะมาสนใจอะไรมากไม่ได้แล้ว คนที่สามารถขยับร่างกายได้ก็รีบหนีไป เหลือเพียงไม่กี่คนที่ถูกทำร้ายจนล้มร้องโอดโอยอยู่ที่พื้น

เขากลับไม่แน่ใจ ตำรวจมาช่วยพวกเขา ไม่อย่างนั้นจะถูกเฉินห้าวทำร้ายจนตายกันไปทีละคนๆ