บทที่ 19 ผู้ช่วยท่านประธาน

บทที่ 19 ผู้ช่วยท่านประธาน

“อะไรนะ？5 เท่า！”เฉารุ่ยตกตะลึง ความน่าสังเวชที่ถูกไล่ออกจากงานเมื่อสักครู่นี้ ตอนนี้กลับกลายเป็นความดีอกดีใจ เงินเดือนที่เพิ่มขึ้นอย่างรวดเร็วนี้ทำให้เธอรีบเช็ดน้ำตาทันที

“ไม่เต็มใจเหรอ？”เฉินห้าวถามเธอ

“ไม่ใช่ ไม่ใช่ค่ะ ฉันเต็มใจค่ะ เพียงแต่ว่าพวกเขาต่างพูดกันว่าฉันโง่ไปหน่อย ฉันกลัวว่าฉันจะทำงานไม่ดี”เฉารุ่ยรีบตอบอย่างร้อนรน

เฉินห้าวพูดขึ้นว่า：“ถ้าแม้แต่ความมั่นใจในตัวเองของคุณก็ไม่มี งั้นผมคงช่วยอะไรคุณไม่ได้ งานที่ผมมอบหมายให้คุณก็ไม่ได้ยากอะไร ตอนนี้ก็จัดการธุระของตึกทั้งตึกนี้ให้กับผม หรือบางทีอาจจะเรียกคุณอีกอย่างหนึ่งว่าหัวหน้าตึก”

“ฉัน ดูแลตึกนี้ทั้งตึก？” เฉารุ่ยไม่กล้าเชื่อหูของตัวเอง แต่ไหนแต่ไรเธอไม่เคยคิดว่าตนจะได้รับมอบหมายให้ทำภารกิจที่สำคัญขนาดนี้

“ใช่แล้ว ห้องว่างที่ปล่อยว่างไว้เฉย ๆ ก็จะเป็นการสูญเสียทรัพยากรโดยใช่เหตุ นอกเสียจากว่าพวกเราจะเลือกสัก 2-3 ชั้นใช้สำหรับอยู่อาศัยเอง รวมถึงใช้ประโยชน์อื่น ๆ ส่วนที่เหลือเราสามารถปล่อยเช่าได้ เพื่อเรียกเก็บค่าส่วนกลาง และยังได้เงินเล็ก ๆ น้อย รอจังหวะให้ราคาตึกสูงขึ้นในระดับหนึ่ง ยังสามารถขายทิ้งได้ทั้งหมด ก็ดูว่าคุณจะจัดการยังไงก็แล้วกัน”เฉินห้าวพูดขึ้น

แม้ว่าตอนนี้เฉินห้าวจะอาศัยแอพเงินอุดหนุนหมื่นล้าน รับมูลค่าอย่างบ้าระห่ำ แต่ว่านั้นก็เป็นกิจกรรมของใช้เงินอุดหนุน ซึ่งเหมือนกับแอพเงินอุดหนุนหมื่นล้านในแอพปิ้งซีซี ถ้าหากว่าเงิน 100 ล้านหยวนนี้ใช้หมด ไม่แน่ว่ากิจกรรมอาจจะถูกยกเลิก เขาจะต้องวางแผนล่วงหน้า รีบยืนให้ได้ด้วยขาของตัวเอง ไม่ใช่พึงพาแต่เงินชดเชยในการดำรงชีวิต

“ได้ค่ะ งานนี้ฉันทำได้ค่ะ！”เมื่อเฉารุ่ยได้ฟังว่าเกี่ยวข้องกับอสังหาริมทรัพย์ ใบหน้าร้องไห้เปลี่ยนเป็นยิ้มแย้ม ก่อนที่เธอจะมาทำงานในตำแหน่งนี้ เธอก็ได้ตั้งใจหาความรู้เกี่ยวกับอสังหาริมทรัพย์อย่างเอาเป็นเอาตาย

“ตอนนี้ผมมีภารกิจให้คุณ 1 ภารกิจ คือ ในห้องมีเตียง ที่นอนหมอนมุ้งและเครื่องใช้ไฟฟ้า คุณช่วยผมเลือกห้องที่ติดกัน แล้วจัดวางของพวกนี้ให้เรียบร้อยเพื่อใช้เป็นห้องพักของผม ส่วนคุณก็เลือกสักห้องไว้เป็นหอพัก ”เฉินห้าวพูดกำชับ

“ได้ค่ะ รับรองว่าฉันทำภารกิจนี้เสร็จสิ้นเรียบร้อยแน่นอนค่ะ！”เฉารุ่ยพูดขึ้นพลางยืดเอวตรง ทำแบบนี้ทำให้รูปร่างของเธอดูมีทรวดทรงมากยิ่งขึ้น

เฉินห้าวพยักหน้าอย่างพอใจ ขณะที่เขากำลังจะจากไป เฉารุ่ยก็รีบเรียกหยุดเขาไว้

“ท่านประธาน เรื่องนั้น ฉันทำงานกับคุณที่นี่ ไม่ทราบว่ามีสัญญาไหมคะ？” เฉารุ่ยลังเล แต่ก็พูดออกมา เนื่องจากเธอยังตกอยู่ในเงาของการถูกไล่ออก เธอต้องการได้สัญญาไว้เป็นสิ่งค้ำประกัน

“ผมยังไม่ได้จัดตั้งบริษัท ตอนนี้ก็เลยยังไม่มีสัญญา แต่แน่นอนว่าจะมีอย่างแน่นอน สำหรับสัญญาอย่างเป็นทางการ ถ้าคุณมีเวลาว่างก็ลองร่างดู ในเมื่อคุณก็เป็นผู้ช่วยของผม คุณก็ดูแล้วกันว่าจะจัดการยังไง”

ดูเหมือนว่าเฉินห้าวจะเข้าใจการกระจายอำนาจ แต่ที่จริงเป็นเพราะเขาขี้เกียจต่างหาก ในขณะเดียวกันเขาก็ขอเลขบัญชีของเฉารุ่ย จากนั้นก็โอนให้กับเธอเป็นเงิน 3หมื่นหยวน ถือว่าเป็นค่าจ้างล่วงหน้า ทำให้เธอวางใจในการทำงาน

“ขอบคุณค่ะท่านประธาน！”เฉารุ่ยโค้งคำนับด้วยความรู้สึกซาบซึ้งขอบคุณ

“ไม่ต้องเกรงใจ คุณก็ตั้งใจทำงานก็แล้วกัน สหายเฉารุ่ย”

“ค่ะ！”เฉารุ่ยโค้งคำนับอย่างฮึกเหิมในการทำงาน มีเพียงวัยรุ่นที่เพิ่งเรียนจบเท่านั้นที่จะมีความกระปรี้กระเปร่าแบบนี้ เฉินห้าวชอบเป็นอย่างมาก

จากนั้นเขาก็ไปที่ลานจอดรถและขับรถออกไปจากชุมชนและในเวลานี้เองเมื่อรปภ.เห็นรถลัมโบร์กีนีคันนี้ ก็ต่างโค้งคำนับ ตอนนี้พนักงานทุกคนที่ทำงานในส่วนกลางของชุมชน ทุกคนต่างรู้จักท่านประธานผู้ร่ำรวยคนนี้

เฉินห้าวจากไปด้วยความรีบร้อน เป็นเพราะว่าเขามีนัดกับหมอแพทย์แผนจีนที่ชื่อลุงหูที่เขาเจอเมื่อวาน ต้องนำAmbergrisไปมอบให้กับเขา