บทที่ 197 ไม่ทำตามก็ลงโทษ

บทที่ 197 ไม่ทำตามก็ลงโทษ

เนื้อปูที่แกะออกมาวางอยู่บนผักสด มะเขือเทศ พริกหวาน แตงกวาและผักอื่นๆ รวมกันอยู่บนสลัด พร้อมด้วยซอสมันปู ซอสพริก แอปเปิลไซเดอร์ น้ำมะนาวปรุงเป็นซอสปรุงรส ก็กลายมาเป็นอาหารจานนี้เช่นนี้เอง

"ลองชิมเถอะ" เฉินห้าวยิ้มๆ เอ่ยแสดงเจตนา

จอร์จที่พกความเย่อหยิ่งของท่านชายชาวต่างชาติ ใช้ซ้อมจิ้มเนื้อปูขึ้นมา ส่งเข้าปาก เคี้ยวไปสองครั้ง สีหน้าที่ไม่น่าเชื่อนั้นพลันเผยออกมา ส่งเสียง "อืม" แสดงความแปลกใจและยอมรับออกมาเสียงหนึ่ง ยอมรับอาหารที่อยู่ในปาก

เขากินอีกสองชั้นทันที เอ่ยว่า "delicious-food" ไม่หยุด คนต่างชาติที่ช่างเลือกเช่นเขา ก็ถูกเอาชนะด้วยราชาปูท้องถิ่นนี้

นี่ยังพิสูจน์ได้อีกเรื่องหนึ่ง ก่อนหน้านี้บอกว่าปูของประเทศจีนไม่อร่อย นั่นเพียงเพราะเป็นจอร์จไม่เคยได้พบเห็นเท่านั้น พูดในบางความหมาย เขาก็เป็นแค่ "ฝรั่งคนบ้านนอก" คนหนึ่ง

จอร์จกินอย่างสุขใจ ยังแนะนำให้โจวซีถง "MISSโจว มาชิมสลัดปูจานนี้ รสชาติล้ำเลิศจริงๆ "

"ขอโทษที ฉันแพ้ปู" โจวซีถงเอ่ยขออภัย

"เช่นนั้นก็น่าเสียดายแล้ว"

จอร์จพูดไป ก็ใช้ช้อนตักเข้าปากสองคำ

แต่ทว่าที่ทำให้จอร์จคิดไม่ถึงก็คือ โจวซีถงกินปูได้ เพียงแค่ไม่อยากกินอาหารจานเดียวกันกับเขาเท่านั้น

แม้ว่าเฉินห้าวจะเคยเปิดร้านอาหารตะวันตก แต่กลับไม่เคยกินวิธีการปรุงปูเช่นนี้มาก่อน โดนเซี่ยจิ้งแม่ครัวสาวสวยคนนี้บ่มเพาะปากจนเลือกกิน เฉินห้าวยากที่จะยอมรับอาหารตะวันตกประเภทนี้ อีกทั้งอาหารที่จอร์จคนน่ารังเกียจนี่กินไปแล้ว เขาก็ไม่คิดที่จะแตะ

เอ่ยถึงรสชาติ ยังคงเป็นอาหารจีนที่อร่อย เฉินห้าวใช้ตะเกียบกลางคีบกุ้งฝูหรงให้โจวซีถง วางไว้บนจานของเธอ

"ขอบคุณ"

เฉินห้าวกินลงไปอย่างยินดี

เธอกินหรือไม่กินอาหารทะเล นั่นต้องดูว่าใครเป็นคนให้

ฉากคีบอาหารให้อย่างสนิทสนมนี้ ทำให้จอร์จอิจฉาแทบคลั่งอีกครั้ง อาวุธสองอย่างที่สำคัญที่สุดในเวลาปกติตอนเขาจีบสาว คือความหล่อเหลาและการมอบของขวัญ คิดไม่ถึงว่าจะมาพ่ายแพ้ให้กับโจวซีถงที่นี่ ถูกเฉินห้าวเทียบให้ด้อยลงไป ทำให้เพื่อนต่างชาติคนนี้โกรธจนยากจะสงบ

ต่อมาทันใดเขาก็ทำการแสดงการเชิญชวน "MISSโจว พรุ่งนี้ผมอยากจะไปชมสถานที่ท่องเที่ยวของประเทศจีน คุณไปเป็นเพื่อนผมได้ไหม ถึงตอนนั้น พวกเราสามารถพูดคุยเจรจาความร่วมมือเชิงลึก อย่างน้อยที่สุดคือโครงการพันล้านดอลลาร์สหรัฐฯ ขึ้นไป"