บทที่ 198 ทุบตีให้หนัก

บทที่ 198 ทุบตีให้หนัก

"คุณจอร์จ พวกเราบริษัทโจวซื่อปฏิบัติตามความยุติธรรมและไว้วางใจซึ่งกันและกันของแนวทางการทำธุรกิจมาโดยตลอด และก็ให้ความเคารพต่อโอ้ผู่กรุ๊ป แต่ถ้าเอาความร่วมมือของธุรกิจธรรมดามาบีบบังคับให้คนอื่นรับข้อเสนอบนปัจจัยอื่นๆ เช่นนั้นก็ให้อภัยด้วยที่ฉันไม่เห็นด้วย สำหรับความคิดเห็นของคุณ ฉันมีเพียงประโยคเดียว เจรจาพูดคุย ประตูใหญ่เปิดกว้างเต็มที่ ทำการแบน ก็จะอยู่ร่วมกันให้ถึงที่สุด! "

โจวซีถงตอบโต้อย่างมีพลังและรุนแรงเช่นนี้ ทำให้เฉินห้าวอดไม่ได้ปรบมือขึ้นมา ชื่นชมความดุดันของผู้หญิงของตน นี่ถึงจะเป็นผู้หญิงที่เขาชมชอบ ไม่มีทางที่จะเป็นแจกันสวยงามประเภทนั้น

"ในเมื่อเป็นเช่นนี้ งั้นก็ไม่มีอะไรให้เจรจาแล้ว" จอร์จโกรธจนดึงผ้าเช็ดปากออก ลุกขึ้นยืนจะจากไป

แต่ว่าเขากลับถูกเฉินห้าวขวางทางเดินไว้

"ทำไม? กลัวแล้วหรือ? ขอเพียงคืนนี้MISSโจวยินดีไปเจรจาที่ห้องของฉัน ยังสามารถกอบกู้คืนได้นะ"

จอร์จลำพองเล็กน้อย ในสายตาของเขาคนจีนปอดแหกแล้ว นี่คือไม่อยากให้เขาจากไป

เฉินห้าวพลันยิ้มอย่างโหดเหี้ยมขึ้นมา เอ่ยว่า "ตอนนี้มีของสิ่งหนึ่งอยากพูดคุยดีๆ กับนาย"

"อะไร? " จอร์จไม่เข้าใจ

"ก็คือกำปั้นของฉัน! " เฉินห้าวต่อยอย่างรุนแรงหมัดหนึ่ง กระแทกหนักๆ ไปบนท้องของจอร์จ

"อึก! "

จอร์จเอามือกุมท้องงอตัวลงมาชั่วขณะ ตาทั้งสองข้างนูนออกมาเนื่องจากเจ็บปวดอย่างรุนแรง ต่อจากนั้นยังอ้าปาก อาเจียนเอาอาหารที่กินไปเมื่อครู่ออกมา ของสกปรกกลิ่นยากจะทานทนกองหนึ่ง น่าขยะแขยงถึงขีดสุด

"ยังมีรองเท้าของฉัน! "

เฉินห้าวประทับรอยลงบนหน้าผากของจอร์จอีกครั้ง เตะเขาลอยออกไป

ถึงกับใช้วิธีการที่ชั่วร้ายเช่นนี้กับผู้หญิงของเขา ไม่ตีขาข้างหนึ่งของเขาให้หักยังนับว่าเบาแล้ว เฉินห้าวที่เดิมทีคิดจะต่อยจอร์จต่ออีกหลายหมัด แต่พบว่าบนกำปั้นเปื้อนสิ่งสกปรกที่เขาอาเจียนออกมา น่าสะอิดสะเอียนแทบทนไม่ไหว จึงใช้ผ้าขนหนูเช็ดออกก่อน

"ต่อยเขาทำไมกัน เขามีเบื้องหลังมากนะ จะเกิดข้อพิพาทระหว่างประเทศเอา" โจวซีถงเข้ามาตักเตือน เธอไม่อยากให้เฉินห้าวเกิดเรื่องใหญ่มากกว่านี้

"ต่อยเขายังเบานะ กล้ามาคุกคามคุณ ผมจะทำลายเขา! " ดวงตาของเฉินห้าวเผยสายตาไร้ความรู้สึก

"ขอบคุณนายที่คิดเผื่อฉัน แต่ว่า ฉันไม่ชอบผู้ชายที่ใช้ความรุนแรง" โจวซีถงมองตรงไปที่เฉินห้าว

"ก็ได้ งั้นก็ปล่อยเขาไป" เพื่อผู้หญิงของตนเอง เฉินห้าวไว้ชีวิตชายสารเลวชาวต่างชาติคนนี้ครั้งหนึ่ง

จอร์จตะเกียกตะกายวิ่งไปที่ประตู ผู้ช่วยที่เฝ้าอยู่หน้าประตูคนนั้นเห็นเข้า พลันเรียกเสียงดังด้วยความหวาดกลัว "ใครก็ได้เข้ามาเร็วเข้า มีคนตีคุณจอร์จแล้ว"

ในตอนนี้มีชาวต่างชาติผิวขาวร่างใหญ่สองคนวิ่งเข้ามาจากด้านข้าง ล้วนเป็นคนร่างใหญ่สูงหนึ่งร้อยเก้าสิบกว่า มีพละกำลังแตกต่างออกไป พวกเขาก็คือบอดี้การ์ดที่จอร์จพามา

เมื่อบอดี้การ์ดเห็นว่าเจ้านายถูกต่อย ก็สบถด่าเสียงดังแล้วพุ่งเข้าไปในห้องรับรอง