บทที่ 218 รายล้อมไปด้วยเพศตรงข้าม

บทที่ 218 รายล้อมไปด้วยเพศตรงข้าม

ในเมื่อคุณแม่โจวไม่อยู่ เฉินห้าวจึงมานั่งข้างโจวซีถงและคีบอาหารให้เธอ เพื่อให้สาวงามอย่างเธอได้ชิมอาหารรสเลิศ

ไม่ว่าคุณแม่โจวจะขัดขวางอย่างไร สุดท้ายก็ขึ้นอยู่กับความคิดของตัวโจวซีถง ขอแค่มัดใจสาวงามได้ ต่อไปก็จะมีแต่ความสุข แต่การที่จะมัดใจใครสักคนได้ สิ่งที่ง่ายสุดก็คือการที่รู้ว่าเธอชอบทานอะไร การเชิญท่านเซี่ยมาครั้งนี้ ถือว่าเป็นการตัดสินใจที่ฉลาดมาก

ทั้งคู่ผลัดกันคีบอาหารให้กันไปมา และทานข้าวกันอย่างจู๋จี๋ มันหวานจนมดขึ้น ดีที่ไม่มีใครอยู่ด้วย ไม่งั้นคงจะกระอักความหวานของทั้งคู่จนตาย

เมื่อทั้งคู่ทานข้าวเสร็จ ก็พบว่าคุณแม่โจวกับเซี่ยจิ้งยังไม่กลับมา ทั้งสองจึงจูงมือกันเดินไปที่หลังครัว เพื่อไปดูว่าเกิดอะไรขึ้น

เมื่อมาถึงหลังห้องครัว ก็เห็นที่สวนมีไฟสว่างไสว คุณแม่โจวกำลังนั่งคุยกับท่านเซี่ยอยู่ที่ศาลา ทั้งสองอายุห่างกัน คุณแม่โจวเรียกคุณปู่เซี่ยว่าท่านเซี่ย โดยมีเซี่ยจิ้งนั่งเป็นเพื่อนอยู่ข้างๆ

“แม่!”

โจวซีถงเดินเข้ามาและเอ่ยเรียกแม่

คุณแม่โจวดีใจมาก เธอเรียกโจวซีถงเข้ามาแนะนำ “ท่านนี้คือท่านเซี่ย เป็นเชฟที่แม่เจอในงานเลี้ยงของรัฐสมัยสาวๆ จริงๆ ด้วย คิดไม่ถึงว่าท่านเซี่ยยังจำแม่ได้”

โจวซีถงคิดไม่ถึงว่าท่านเซี่ยกับแม่จะเป็นคนรู้จักกันมาก่อน เขาเดินเข้ามาทักทายอย่างเป็นกันเอง

“ลูกเธอโตขนาดนี้แล้วเหรอเนี่ย” ท่านเซี่ยยิ้มแล้วเอ่ยขึ้น

ผ่านไปนานกว่าคนมีอายุทั้งสองจะคุยกันเสร็จ คุณแม่โจวลุกขึ้นยืนและบอกลา

โจวซีถงเดินเข้าไปสมทบ เธอถามความคิดเห็นของผู้เป็นแม่ด้วยเสียงเบา “แม่ชอบทักษะการทำอาหารของท่านเซี่ยขนาดนี้ หรือจะให้หนูไปคุยกับเขาว่าให้อยู่ทำอาหารให้แม่ทานต่อ หนูจะเพิ่มเงินเดือนให้เขา”

คุณแม่โจวยิ้มแล้วส่ายหน้า “ท่านเซี่ยปลีกวิเวกไม่ยุ่งกับสังคมภายนอก เขาไม่อยู่ต่อหรอก ถ้าเกิดอยากกินขึ้นมาก็สามารถไปที่ร้านอาหารฝรั่งเศสนั้นได้ หลานสาวของเขาสืบทอดความรู้มาจากเขาแล้ว”

“ค่ะ ไว้หนูจะพาแม่มาบ่อยๆ” โจวซีถงพูดและยิ้มออกมา

“เธอไปเรียกเฉินห้าวมาหน่อย แม่มีเรื่องจะพูดกับเขา” คุณแม่โจวเอ่ยขึ้น

โจวซีถงใจกระตุกวูบ เธอคิดว่าแม่จะขัดขวางความรักของเธออีก แต่เธอก็ทำอะไรไม่ได้ และเรียกเฉินห้าวมาหาแม่ด้วยจิตใจที่ไม่อยู่กับเนื้อกับตัว

“คุณป้าเรียกผมเหรอครับ” เฉินห้าวเดินเข้ามาถาม

คุณแม่โจวพูดขึ้นว่า “จากเรื่องเย็นนี้ ฉันคิดได้แล้ว ความรักระหว่างชายหญิง เหมือนกับเรื่องต้าอวี่ผู้ยิ่งใหญ่แก้ปัญหาน้ำท่วม ควรปล่อยน้ำให้เป็นไปตามธรรมชาติดีกว่าสกัดกั้นมันไว้ ถ้าทั้งสองคนอยากอยู่ด้วยกัน ก็ทำให้ฉันเชื่อมั่นว่าเธอทั้งสองจะอยู่ด้วยกันได้”

“ผมทำได้ครับ” เฉินห้าวพยักหน้าอย่างจริงจัง

“หนูก็ทำได้เหมือนกัน” โจวซีถงตอบด้วยความปลาบปลื้ม ในที่สุดแม่ก็ยอมรับในตัวของคนที่เธอชอบ มันคือสิ่งที่มีความสุขที่สุด

“นี่ลูก มีอยู่เรื่องหนึ่งที่ลูกต้องคิดให้ดี เจ้าหนุ่มคนนี้ดีเลิศมาก รายล้อมไปด้วยสาวๆ ถ้าลูกเลือกเขา ต่อไปคงหนีไม่พ้นการทะเลาะกัน ลูกจะยังจะอยู่กับเขาไหม” คุณแม่โจวถามคำถามที่น่าตกใจออกมา