บทที่ 242 หาเรื่องใส่ตัว

ข่าวภายในเหล่านี้แพร่กระจายอย่างรวดเร็ว ผู้คนในธนาคารแห่งประเทศจีนได้รับรู้ถึงเรื่องนี้แล้วก็กระจายไปยังธนาคารอื่นๆ ทุกคนได้ยินข่าวหรงข่ายกรุ๊ปกำลังจะจบลงในเวลาเดียวกัน และการยืมเงินให้เขาก็เท่ากับการเอาตัวเข้าเสี่ยง

ส่งผลให้ธนาคารที่ได้รับการขอสินเชื่อจากหรงข่ายกรุ๊ปมีทัศนคติที่คลุมเครือขึ้นมา พวกเขาไม่ได้ปฏิเสธโดยตรง แต่อ้างว่าต้องใช้เวลาในการอนุมัติ และต้องตรวจสอบระยะเวลาหนึ่งถึงจะปล่อยกู้ให้เขาได้

แต่ว่าหรงข่ายกรุ๊ปไม่สามารถรอได้อีกต่อไป หากล่าช้ากว่านี้ราคาหุ้นของบริษัทจะไร้มูลค่า และผลการดำเนินงานหลายปีจะล้มละลายภายในวันเดียว

ในเมื่อธนาคารไม่กู้เงินให้เขา เฉียนหรงข่ายจึงตั้งเป้าหมายไปที่พันธมิตรทางธุรกิจของเขา ยืมเงินจากพวกเขาหลายล้านหรือหลายสิบล้าน และรับประกันอัตราดอกเบี้ยสูงด้วย และรับปากว่าหลังจากที่วิกฤตทางการเงินของบริษัทหายไปก็จะคืนเงินให้พวกเขาในทันที

แต่ว่านักธุรกิจที่ร่ำรวยในย่านธุรกิจในจังหวัด ได้รับคำแนะนำจากประธานหอการค้าชุยหย่องปิงแล้วว่า พวกเขาไม่ต้องให้เฉียนหรงข่ายยืมเงิน ดังนั้นเหล่าบรรดาเพื่อนที่หน้าไหว้หลังหลอกของเฉียนหรงข่ายทั้งหลาย ไม่ใช่เพราะหายตัวไปก็เป็นเพราะสัญญาณโทรศัพท์ไม่ดี และไม่ว่าจะด้วยวิธีไหนก็ไม่สามารถติดต่อกับพวกเขาได้เลย

เหตุผลที่ชุยหย่องปิงประกาศข่าวดังกล่าวออกไป เป็นเพราะเฉินห้าวได้สื่อสารกับเขาล่วงหน้าแล้ว ชุยหย่องปิงเกรงกลัวเฉินห้าวในระดับหนึ่งเขาจึงช่วยเฉินห้าวเผยแพร่ข่าวเชิงลบเกี่ยวกับเฉียนหรงข่ายโดยไม่ลังเลใจเลย

“ไอ้พวกขยะ ปกติก็เรียกกันว่าพี่น้อง แต่ในช่วงเวลาสำคัญแบบนี้กลับไม่มีประโยชน์สักคน!”

เขาพยายามมาหลายวันแต่ก็ไม่มีใครยอมยืมเงินให้เขาเลย เฉียนหรงข่ายตะโกนอย่างโกรธจัดในสำนักงาน และปาแก้วน้ำเสียไปหลายใบ แต่ก็ไม่เป็นผล จนสุดท้ายเขาก็ทำได้แค่ฝากความหวังสุดท้ายไว้กับการขายทรัพย์สินของเขา

รถยนต์หรูและคฤหาสน์ที่เขาสะสมมาหลายปีถูกจัดขายด้วยราคาต่ำ ซึ่งและยังระบุว่าต้องการรับเงินสดโดยเร็วที่สุดด้วย เหลือเพียงบ้านพาณิชย์ขนาดเล็กให้กับภรรยาและลูกๆ ของเขา และอสังหาริมทรัพย์ที่จดทะเบียนในชื่อของกิ๊กทุกคนถูกเอากลับมาเพื่อขายออกในทันที

หลังจากผ่านไปอีกสองวันในที่สุดเฉียนหรงข่ายก็ระดมทุนได้500ล้านหยวนและพร้อมที่จะโอนเข้าในบัญชีของบริษัทในคราวเดียว เพื่อจัดการกับความยากลำบากในครั้งนี้

“พี่ห้าวคนที่แซ่เฉียนนั้นไปขายบ้านขายรถของเขาได้มา500ล้านหยวน และเตรียมการเสี่ยงวัดดวงเป็นครั้งสุดท้ายด้วยการทุ่มสุดตัวแล้ว”

ฉิงจื๋อเทาซึ่งเป็นผู้ดังฟังโทรศัพท์มือถือของเฉียนหรงข่ายมาโดยตลอด ได้แจ้งข่าวสำคัญนี้ให้เฉินห้าวทราบ

เฉินห้าวฟังแล้วก็มีรอยยิ้มปรากฏที่มุมปากของเขา และการโจมตีครั้งสุดท้ายกำลังจะเริ่มขึ้น ทุกอย่างนี้เกิดขึ้นเพราะความโอหังของเฉียนหรงข่าย ที่บังอาจไปยั่วยุคนที่แข็งแกร่งอย่างเฉินห้าว!

ในขณะนี้เฉินห้าวอยู่ที่ตึกบริษัทโจวซื่อ ตัดสินใจใช้บัตรความจนเท่ากันที่เขาเตรียมไว้เมื่อนานมาแล้วอย่างไม่ลังเลใจเลย เขาโอนเงินฝากทั้งหมดของตัวเองออกจากบัญชีก่อน จากนั้นก็ตั้งเป้าหมายของบัตรไว้ที่ตัวของเฉียนหรงข่าย

“บัตรความจนเท่ากันได้เริ่มการทำงานแล้ว และเฉียนหรงข่ายคือบุคคลเป้าหมาย ผู้ใช้และบัญชีกองทุนเป้าหมายเป็น0บาท”

มีคำแจ้งเตือนดังกล่าวดังขึ้นจากแอพ ในที่สุดเฉินห้าวก็ทำขั้นตอนสุดท้ายของแผนการนี้สำเร็จ โดยการใช้บัตรความจนเท่ากันกวาดล้างบัญชีส่วนตัวของเฉียนหรงข่ายซึ่งส่งผลให้เขาได้รับชัยชนะในครั้งนี้ไป

“ผู้ให้คำปรึกษาหวงครับ ตอนนี้เฉียนหรงข่ายไม่มีเงินแล้ว ที่เหลือก็คงต้องมอบให้คุณไปจัดการต่อ” เฉินห้าวกล่าว

“ได้ครับ ฉันจะปล่อยข่าวออกไปว่าเฉียนหรงข่ายจัดขายทรัพย์สินทั้งหมดของเขาเพื่อแอบหนีออกไป ถึงตอนนั้นความโกรธเคืองของเจ้าหนี้เหล่านั้นก็มากพอสำหรับเขาแล้ว”