บทที่243 ผู้สื่อข่าวมาเยี่ยม

งานเลี้ยงฉลองจบลงแล้วและทุกคนก็มีความสุขมาก พนักงานทุกคนต่างก็แยกย้ายไปทำงาน และในห้องจัดงานเลี้ยงก็เหลือแค่เฉินห้าวกับโจวซีถงสองคน

“ถงถง…”เฉินห้าวเรียกชื่อเล่นเธอแล้วเดินเข้าไปหาเธอ

“คุณกำลังจะทำอะไรนะ?” โจวซีถงมีลางสังหรณ์บางอย่างและแก้มขาวๆ ของเธอก็แดงขึ้นมาทันที

“คุณก็รู้ว่าช่วงนี้ผมมีปัญหาเรื่องเงินอยู่ใช่ไหม อุดหนุนฉันหน่อยสิเพื่อที่ฉันจะได้มีรายได้เสริมบ้าง?” เฉินห้าวเดินเข้าไปโอบเอวเธอพร้อมกับยิ้มเยาะบนใบหน้า นี่เป็นสัญญาณลับเมื่อทั้งคู่อยากมี "ความใกล้ชิด"กัน

โจวซีถงเป็นผู้หญิงจึงรู้สึกอายที่จะพูดเรื่องแบบนี้ออกมา เธอมองผู้ชายที่เธอรักหมดใจคนนี้ด้วยรอยยิ้มบางเบา

และเฉินห้าวก็ไม่ได้พูดอะไรอีกเขาล้มเธอลงบนโซฟาแล้วมือเขาก็ลูบไล้ไปมาบนตัวเธอ

“อย่าเลย ที่นี่คนเยอะ” โจวซีถงพึมพำ เธอดึงกระโปรงที่ถูกเปิดออกกลับเข้าที่ อย่างไรก็ตามเธอคือประธานของกลุ่มและเธอควรรักษาภาพลักษณ์ส่วนตัวของเธอไว้ด้วย

“หรือไม่ก็เราไปที่ห้องทำงานของฉันกันไหม” แต่เธอก็ประนีประนอมและช่วยกันหาทางแก้ไขเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นด้วย

“โอเคตามที่คุณต้องการ” เฉินห้าวยิ้มและดึงโจวซีถงลุกขึ้นจากโซฟา

หลังจากแต่งตัวเสร็จแล้ว ทั้งสองก็ออกมาจากห้องจัดเลี้ยงขึ้นลิฟต์และมาถึงห้องทำงานของประธานโจวซีถง

หลังจากทั้งสองเข้ามาในห้องโจวซีถงก็ล็อกประตูจากด้านในทันที และแขวนป้ายที่มีตัวหนังสือว่า"ห้ามรบกวน"ไว้ที่ประตูด้วย จากนั้นจึงพาเฉินห้าวเข้าไปในห้องรับรองของกุฏิ

ฉนวนกันเสียงของห้องรับรองนี้ดีมาก ปกติโจวซีถงมักจะเข้ามาพักผ่อนในช่วงพักกลางวันหรือวันที่ทำงานนอกเวลา มีเตียงและตู้เสื้อผ้าและเฟอร์นิเจอร์ที่เรียบง่ายอื่นๆ ถูกจัดวางไว้ในห้องด้วย อยู่ที่นี่จะไม่มีใครมารบกวนพวกเขาอย่างแน่นอน

เมื่อเข้ามาในพื้นที่แออัดแบบนี้ พวกเขาสองคนก็ไม่เก็บมันไว้อีกต่อไป ไม่นานเสื้อผ้าของพวกเขาก็หลุดออกและรวมตัวกันเป็นหนึ่งเดียว ...

หลังจากที่ทั้งสองเสร็จธุระ โจวซีถงก็นอนอยู่ในอ้อมแขนของเฉินห้าวอย่างเกียจคร้าน ใบหน้าของเธอแดงไปหมด ชายหนุ่มหญิงสาวที่เพิ่งจะได้ลิ้มรสแห่งความรักได้ไม่นาน พวกเขาจึงดื่มด่ำกับมันอย่างไม่รู้เหนื่อยล้า และตอนนี้ก็เป็นเวลาที่จะเพลิดเพลินไปกับรสชาติที่ค้างอยู่ในคอ

“ผมได้เช่าพระหยกไว้แล้วเพื่อที่จะมอบกับคุณแม่ เมื่อถึงเวลาอันควรแล้วผมจะส่งไปให้เธอ” เฉินห้าวพูดหยอกล้อกับโจวซีถงที่กำลังเขินอายอยู่ในอ้อมแขนของเขา

“อืม ฉันต้องกลับไปถามความคิดเห็นของท่านก่อน”

โจวซีถงกล่าวต่อว่า: “แม้ว่าหลังจากงานกินเจเมื่อครั้งก่อนแม่ฉันจะไม่เห็นด้วยกับฉันอย่างชัดเจน แต่เธอก็ไม่คัดค้านที่ฉันจะคบกับคุณ อีกอย่าง ... ”

โจวซีถงรู้สึกละอายใจเล็กน้อยที่จะพูดคำต่อไปนี้ ออกมา

“อีกอย่างอะไร?” เฉินห้าวถาม

“ฉันจะไม่บอกคุณ” โจวซีถงต้องการปิดบังมัน

อย่างไรก็ตามความอยากรู้อยากเห็นของเฉินห้าวถูกกระตุ้นซะแล้ว ดังนั้นเขาจะไม่ปล่อยเธอไว้แน่เขาเริ่มจั๊กจี้เธอ โจวซีถงกรีดร้องครั้งแล้วครั้งเล่า แต่สุดท้ายก็ถูกทรมานจนทนไม่ไหวจึงต้องสารภาพออกมาโดยดี