บทที่244 เครื่องต้นแบบiPhone

“เถ้าแก่เฉินฉันขอถามอะไรหน่อยได้ไหม?” จูหมิ่นถามอย่างกะทันหันขณะเดิน

“ได้เลยครับ ฉันจะตอบทุกคำถามของคุณ ยกเว้นสิ่งที่ฉันไม่สามารถตอบได้”เฉินห้าวกล่าว

“ประธานเฉินนี่เป็นคนอารมณ์ดีจริงๆ เลย” จูหมิ่นถามด้วยรอยยิ้มว่า: “นี่เป็นครั้งแรกที่ฉันมาที่ตึกบริษัทโจวซื่อ ฉันได้ยินมาว่าอาคารของพวกเขาไม่ได้ปล่อยเช่าให้คนนอก ถ้าอย่างนั้นบริษัทโจวซื่อก็เป็นผู้ถือหุ้นของบริษัทการค้าห้าวหรานของคุณใช่ไหมคะ?”

“ปัจจุบันฉันเป็นเจ้าของบริษัทแต่เพียงผู้เดียว และฉันกับบริษัทโจวซื่อมีความสัมพันธ์แบบหุ้นส่วนเชิงกลยุทธ์”

เฉินห้าวตอบไปอย่างนั้น แต่กลับคิดในใจว่า: เขากับประธานโจวซีถงได้“ร่วมมือ”กับบ่อยๆ อยู่แล้ว และทั้งคู่ก็เพิ่งจะมี“การแลกเปลี่ยนที่แสนเชิงลึก”ในไม่นานนี้ คำตอบนี้จึงเป็นคำตอบที่เหมาะสมอย่างมาก

“บริษัทของคุณจะต้องมีความโดดเด่นที่ไม่เหมือนใครแน่เลย ถึงสามารถร่วมมือกับกลุ่มใหญ่อย่างบริษัทโจวซื่อได้” จูหมิ่นยิ้ม

“ไปดูแล้วคุณก็จะรู้เอง เชิญทางนี้ครับ!”

ลิฟต์เปิดออกและเฉินห้าวก็พากลุ่มนักข่าวไปที่สำนักงานของบริษัทการค้าห้าวหราน และให้พวกเขาสัมภาษณ์อย่างตามสบาย

ในปัจจุบันบริษัทการค้าห้าวหรานมีพนักงานประมาณสิบคน เมื่อพวกเขาเห็นเจ้านายมากับผู้สื่อข่าวพวกเขาทุกคนก็ให้การต้อนรับอย่างดี และพนักงานทุกคนก็มีความสัมพันธ์ที่ดีต่อกัน บรรยากาศในตอนนี้จึงผ่อนคลายอย่างมาก เวลาทำงานพวกเขาก็มีใบหน้าที่ยิ้มแย้ม และเมื่อเทียบกับบริษัทขนาดใหญ่หลายแห่งที่พนักงานอยู่ในสภาพแวดล้อมที่มีความกดดันสูง สถานการณ์ของการขาดรอยยิ้มนั้นจึงแตกต่างกันอย่างสิ้นเชิง

เหตุผลก็คือลักษณะการดำเนินงานของบริษัทของพวกเขาไม่เหมือนกับบริษัทอื่นๆ เฉินห้าวไม่เคยกดดันพนักงานด้วยผลงาน และเป็นระบบการทำงานที่ยืดหยุ่นด้วย ถ้าหากสามารถทำงานที่ได้รับมอบหมายให้เสร็จภายในเวลาที่กำหนดได้ ไม่มาเข้างานที่บริษัทก็ได้ พอถึงสิ้นเดือนเงินเดือนก็เยอะด้วย ทำงานในบริษัทที่มีสวัสดิการดีแบบนี้พนักงานก็สบาย ทุกคนจึงตั้งใจทำงาน และก่อเกิดวัฏจักรที่ดีงาม

พนักงานคนหนึ่งเตรียมเครื่องดื่มและของว่างให้จูหมิ่น หลังจากที่ทำความคุ้นเคยกับโครงสร้างของบริษัทเธอก็พร้อมที่จะเริ่มการสัมภาษณ์

ครั้งนี้เธอตั้งใจจะโฆษณาให้กับบริษัทบริษัทการค้าห้าวหราน ดังนั้นจูหมิ่นจึงสัมภาษณ์เนื้อหาในบริษัท และถามปรัชญาการดำเนินธุรกิจของบริษัทการค้าห้าวหรานโดยเฉพาะ เมื่อเธอรู้ว่าสถานที่แห่งนี้ขายสินค้าที่หายากเป็นหลักและทางบริษัทก็มีสินค้าทุกชนิดที่มีวางขายในตลาดด้วย ซึ่งในส่วนนี้กระตุ้นความสนใจของจูหมิ่นอย่างมาก

“จริงเหรอครับ?”

ช่างภาพทุกคนรู้สึกไม่น่าเชื่อกับสิ่งที่ได้ยิน แต่พวกเขาไม่ได้พูดออกมาตรงๆ เพราะพวกเขามาเพื่อโปรโมต แต่ก็แอบคิดในใจว่าบริษัทการค้าห้าวหรานเป็นบริษัทที่ "ขี้โม้"

“เราขอติดตามกระบวนการค้าขายทั้งหมดของบริษัทได้ไหมคะ?” จูหมิ่นรู้สึกว่าถ้าอยากจะรู้ความจริงก็ต้องถ่ายทำจริง

“แน่นอน” จานอี้เฟยซึ่งเป็นพนักงานขายเหรียญทองตอบตกลงทันที เขามีคำสั่งซื้อผลิตภัณฑ์ดิจิทัลและกำลังส่งมอบให้กับลูกค้าอยู่พอดี

“คุณกำลังขายโทรศัพท์มือถือiPhoneอยู่เหรอคะ” จูหมิ่นถามหลังจากที่เห็นภาพสนทนา

เธอเห็นแต่ไอคอนโทรศัพท์มือถือiPhone แต่โทรศัพท์มือถือเครื่องนี้ดูแตกต่างจากโทรศัพท์มือถือiPhoneที่วางขายในตลาด มีหน้าจอพับโปร่งใสด้วย ดูเหมือนว่าบริษัท Apple จะไม่เคยมีผลิตภัณฑ์ดังกล่าวมาก่อน