บทที่ 257 ชีวิตติดสปีด

ภายในห้องรับแขก เฉินห้าวเห็นคุณแม่โจวที่สวมหมวกอยู่ เธอพูดกับเฉินห้าวอย่างสงบ“ยม เชิญนั่ง”

คำเรียกขานนี้แปลกประหลาด แต่ยังไงก็เป็นความเชื่อของแม่ว่าที่ภรรยา เฉินห้าวพยายามทำความเข้าใจ เขาวางกล่องเห็ดหลินจือไว้บนโต๊ะ แสดงมารยาทเล็กน้อย เพื่อไม่เป็นการเสียมารยาท

“ทรัพย์สินเป็นเพียงของภายนอก ยมมาเป็นแขกที่นี่ ไม่ต้องเกรงใจ” คุณแม่โจวพูด

“มาพบครั้งแรกไหนเลยจะมามือเปล่าได้ครับ” เฉินห้าวยิ้มและกล่าว

คุณแม่โจวยิ้ม และพูดต่อ“ถงถงยังอาบน้ำแต่งตัวอยู่ คุณรอเธออีกสักครู่นะ”

“ไม่เป็นไรครับ ผมไม่รีบ” เฉินห้าวพูด

คุณแม่โจวพูดขึ้นอีกครั้ง“พวกเธอไปด้วยกันครั้งนี้ ก็ช่วยดูแลเธอหน่อยนะ เขาเหนื่อยมาตลอด คุณก็ช่วยทำให้เธอผ่อนคลายหน่อย ทำงานเสร็จ พาเธอไปเที่ยวพักผ่อนหน่อย”

“คุณป้าวางใจ ผมรับปาก” เฉินห้าวพยักหน้า

เฉินห้าวไม่ชอบคุยโว ต่อหน้าผู้ใหญ่ เขามีสติระมัดระวังคำพูดและการกระทำเสมอ ในทางกลับกัน หากคุยยกย่องตนเองเกินไป จะทำให้ผู้ใหญ่รู้สึกว่าเขาเป็นคนไร้สาระและไม่มั่นคง

พูดคุยสนทนากับคุณแม่โจวสักพัก ในที่สุดโจวซีถงก็เดินลงมา

วันนี้เธอสวมชุดกระโปรงสีขาวสลับดำ รองเท้าหนังยาวดูสูงส่งดั่งหญิงสาวราชวงศ์ การแต่งตัวชั้นสูงมาพร้อมกับบุคลิกเย็นชาสูงส่ง มากพอที่จะทำให้ชายหนุ่มขี้ขลาดหลายคนคุกเข่าสิโรราบ

แต่เฉินห้าวไม่ใช่ เขาเป็นชายชาตรีบุคลิกแข็งแกร่ง เมื่อสองคนอยู่ด้วยกัน เป็นการรวมกันที่แข็งแกร่ง และมีเพียงเฉินห้าวเท่านั้น ที่สามารถพิชิตใจ” กุหลาบหนาม” ดอกนี้ได้

“คุณมาแล้วหรือ?” หลังจากที่โจวซีถงเห็นเฉินห้าว ก็ยิ้มออกมาจากใจ ภูเขาน้ำแข็งอันงดงามอย่างเธอ พร้อมละลายเพื่อเฉินห้าว

“วันนี้เธอสวยมาก!” เฉินห้าวเอ่ยชมอย่างเป็นนิสัย

“คุณก็หล่อมาก”

ทั้งสองต่างชื่นชมกันและกัน อาหารสุนัขถูกโปรยไปทั่ว เกรงว่าคุณแม่โจวที่อยู่ข้างๆ จะสำลักได้

“ลูกถงกินข้าวกินน้ำก่อนค่อยออกเดินทาง” คุณแม่โจวลุกขึ้น และเดินเข้าไปในบ้าน พร้อมเรียกสาวใช้ไปด้วย ปล่อยให้เหลือเพียงสองคนในห้อง

“นี่ของเธอ” เฉินห้าวส่งดอกกุหลาบให้

“ขอบคุณ ฉันชอบมาก”

โจวซีถงเอาดอกกุหลาบนั้นใส่ไว้ในแจกันอย่างสวยงาม แจกันลายครามสีขาวกับดอกไม้สีแดง ดูสวยงามเป็นอย่างมาก

จากนั้นโจวซีถงจึงหยิบเกี๊ยวนึ่งสำหรับพกพาหลายห่อบนโต๊ะ พร้อมกับนมสดหนึ่งกล่อง และชวนเฉินห้าวออกเดินทาง เพื่อประหยัดเวลา เธอสามารถทานอาหารเช้าระหว่างทางเอาได้

“ผมไม่รีบ เธอกินให้เสร็จก่อนค่อยเดินทาง”