บทที่ 260 ชนท้ายรถ

“โอ้ว!”

เหล่าผู้โดยสารรู้สึกไม่พอใจ ยังไม่ทันได้ถ่ายรูปอันแสนประทับใจนั้นไว้เลย

แต่รถทั้งสองคันบนทางด่วน กำลังค่อยๆ ลดความเร็วลงจนถึงปกติที่ความเร็ว 120 หลา ในที่สุดการแข่งขันก็สิ้นสุดลง

ผู้ชนะคือเคอนิกเส็กก์สีดำของเฉินห้าว มูลค่ารถคันนี้ของเขาราวๆ แปดล้านกว่า แต่ราคารถเฟอร์รารีคันนั้นราคาประมาณห้าล้าน ต่างกันราวๆ สามล้าน สะท้อนถึงความแตกต่างของตัวเครื่องได้อย่างชัดเจน

เมื่อรถทั้งสองขับตีคู่เคียงข้างกันอีกครั้ง เด็กหนุ่มเจ้าของเฟอร์รารีอารมณ์เสียมาก ลดกระจกลงตะโกนใส่เฉินห้าว แต่เนื่องจากสายลมแรงจึงฟังไม่รู้เรื่องว่าเขาพูดอะไร อ่านปากแล้วเหมือนว่าจะไม่ยอมรับ ต้องการแข่งอีกครั้ง

เฉินห้าวไม่อยากจะพูดกับเด็กหนุ่มท่าทางหงุดหงิดคนนี้ ท้าทายแข่งรถโดยไร้เหตุผล พอแพ้แล้วก็ไม่ยอมรับ ไม่มีความเป็นลูกผู้ชายเลยสักนิด คนเช่นนี้ไม่คู่ควรที่เขาจะแข่งด้วย

เฉินห้าวขับรถตามปกติ แต่เด็กหนุ่มผู้กระตือรือร้นนั้นยังคงโบกไม้โบกมือและพูดพล่ามไปเรื่อย เขาละเลยที่จะมองทางเบื้องหน้า แม้รู้ว่าความเร็วตอนนี้เพียง 120 หลา นั้นมันก็ถือว่าเร็วอยู่ดี ด้านหน้าเขาปรากฏรถบรรทุกใหญ่หนึ่งคัน เด็กหนุ่มยังไม่รู้ตัว

เฉินห้าวเห็นสถานการณ์นี้ แม้ว่าเขาจะดูหมิ่นการกระทำของเด็กหนุ่ม แต่ก็ไม่อยากให้เกิดอุบัติเหตุบนท้องถนน จึงรีบบีบแตร และชี้ไปด้านหน้า

“ฮึ่ม ในที่สุดก็ยอมแข่งอีกครั้ง คอยรอเถอะ ฉัน...”

เด็กหนุ่มเฟอร์รารีคิดว่าที่เฉินห้าวชี้นิ้วคือต้องการแข่งรถ เมื่อเขาหันกลับมาเพื่อเอาชนะ จึงพบว่าอีกเดี๋ยวเขาจะชนเข้ากับท้ายรถบรรทุกแล้ว

บอกได้ว่าเด็กหนุ่มคนนี้ไม่สำนึกถึงอันตรายเลย ขับรถแข่งบนทางด่วนก็ดี ขับรถยังไม่มองถนนอีก สามารถอยู่รอดปลอดภัยมาถึงทุกวันนี้นับว่าโชคดีมากแล้ว

เด็กหนุ่มตะโกนเสียงดังด้วยความตกใจ รีบหักพวงมาลัยและเหยียบเบรก จึงชนเข้ากับท้ายรถบรรทุกและกวาดรถไป โชคดีที่เลนฉุกเฉินไม่มีรถ รถเขาเสียการทรงตัวและหมุนควงหลายรอบ ทิ้งรอยล้อรถสีดำไว้ จากนั้นรถจึงค่อยๆ หยุดลง

เด็กหนุ่มลงมาตรวจดูรถ พบว่าไฟด้านข้างรถเฟอร์รารีที่ตนเองซื้อมาใหม่นั้นแตกละเอียด เขาเต้นเร่าๆ ด้วยความโกรธ

“บัดซับ อย่าหนีนะ มากับฉัน!”

เด็กหนุ่มจ้องเขม็งไปที่เคอนิกเส็กก์ที่อยู่ห่างออกไปอย่างโกรธจัด โยนความผิดทั้งหมดให้เฉินห้าว เขากลับเข้าไปในรถ สตาร์ทเครื่องยนต์ และไล่ตามไปเฉินห้าวไป

ครั้งนี้เนื่องจากความโกรธจัด จึงไม่คาดเข็มขัดนิรภัย และขับรถไล่ตามด้วยไฟเลี้ยวที่เสียหาย และยังเพิ่มความเร็วเกินกำหนดอีก ฝ่าฝืนกฎจราจรหลายข้อในเวลาเดียวกัน

“เด็กคนนั้นดูเหมือนจะตามมาอีกแล้ว”

โจวซีถงเห็นในกระจก เธอส่ายหน้าระอา เด็กหนุ่มคนนี้เป็นคนประเภทที่เธอเกลียดมากที่สุด ชอบสร้างปัญหาแต่ไร้ความสามารถ ไม่สามารถยอมรับความพ่ายแพ้ได้ พวกทายาทที่ถูกพ่อแม่เลี้ยงดูมาแบบฉบับนิสัยเสีย ไม่เหมือนกับเฉินห้าวที่เป็นทายาทที่มีความรับผิดชอบ การเลี้ยงดูสามารถแสดงออกได้ต่างกันหลายคาบสมุทร

เฉินห้าวยิ้มเล็กน้อย“ไม่ต้องไปสนใจเขา เดี๋ยวก็มีคนมาจัดการเองแหละ”

โจวซีถงมองไปด้านหน้า พบว่ามีรถตำรวจสองคันกำลังขับเข้ามาใกล้ เสียงจากโทรโข่งตะโกนบอกให้พวกเขาลดความเร็วและหยุดรถ จากการสังเกต เห็นได้ชัดว่ามาจับพวกเขาที่ขับรถเร็วเกินกำหนด