บทที่ 273 ไปหาน้าเขยสาม

“เจ็บทนไม่ไหวแล้ว พี่ชาย พวกเรายอมแล้ว！”

พวกสี่คนแรกที่อยู่ใต้โต๊ะก่อนแล้วทนไม่ไหวก่อนเลย เริ่มขอร้อง

กางจื่อโดนเตะไม่เบาเลย เขาเองไม่เคยผ่านการทะเลาะเบาะแว้งมาก่อนทั้งตกใจและหวาดกลัว น้ำตาน้ำมูกไหลไม่หยุด พูดเสียงแหบพร่าว่า “ไม่ดูแล้ว ผมจะไม่ดูหนังอีกแล้ว ใครไปดูเป็นหลานไปเลย”

เฉินห้าวแค่นเสียงฮึ วัยรุ่นสมัยนี้พ่อแม่ตามใจจนเคยตัวแล้ว ไม่รู้จักถ่อมตน อวดเก่งไปวันๆ ไม่ช้าก็เร็วต้องโดนสังคมประณามแน่ เพียงแต่ว่าตอนนี้เฉินห้าวให้บทเรียนพวกเขาล่วงหน้าเท่านั้น เรียกได้ว่าสั่งสอนพวกเขาแทนสังคมไปเลย

“ไปขอโทษแฟนฉันซะ!” เฉินห้าวถีบเขาอีกที

ตอนนี้กางจื่อยืนไม่ขึ้นเลย ได้แต่ร้องตะโกนอยู่บนพื้นว่า “พี่สาว ผมผิดไปแล้ว ผมจะไม่ปากดีอีกแล้วครับ”

“เอาล่ะอาห้าว ปล่อยเด็กพวกนี้ไปเถอะ” โจวซีถงรู้สึกว่าพอแล้ว อีกฝ่ายได้รับบทเรียนแล้ว เธอเองก็หายโกรธแล้ว

“เรียกว่าไม่โดนไม่จำสินะ”

เฉินห้าวแค่นเสียงเย็น เขายกเท้าขึ้นกระโดดลอยจากโต๊ะ พวกวัยรุ่นถึงได้โดนปล่อยตัว พวกเขาพร้อมใจกันล้มลุกคลุกคลานจากพื้น แต่ละคนไม่ใช่ขาเจ็บ ก็เอวเจ็บ เรียกได้ว่าเฉินห้าวสั่งสอนได้ถึงใจจริงๆ

ตอนนี้วัยรุ่นทั้งเจ็ดคนว่าง่ายหมดแล้ว พวกเขายืนเกาะกลุ่มกันอยู่ด้านข้าง

โจวซีถงยิ้มเดินเข้ามา ยื่นทิชชูเปียกให้เฉินห้าวสองแผ่น ให้เขาเช็ดมือ สั่งสอนพวกเด็กนี่ไป เขาก็แค่มือเลอะเท่านั้น ไม่เรียกว่ามีบาดแผลอะไร

เฉินห้าวรับทิชชู่ เช็ดคราบเลือดที่มือไปจนหมด จากนั้นหมุนตัวกลับมายิ้มให้โจวซีถง

“ตกใจหรือเปล่า?” เฉินห้าวถามอย่างเป็นห่วง

“ไม่เลย ฉันกลัวแต่คุณจะอัดคนอื่นจนเละ เกิดเป็นข่าวขึ้นมาจะไม่ดีน่ะ” โจวซีถงพูดกลั้วหัวเราะ

จริงๆตอนนี้พวกเขาเป็นคนในวงการจริงๆ ถ้าโดนเอาไปลงอินเทอร์เน็ต ต่อให้พวกเขาเป็นฝ่ายถูก ก็คงได้รับการวิพากย์วิจารณ์จากคนที่ไม่รู้เรื่องราวที่แท้จริงแน่

“ผมจะจัดการเอง” เฉินห้าวบอก

พวกเขากินปิ้งย่างเสร็จแล้ว สั่งสอนวัยรุ่นไปแล้ว เตรียมตัวไป แต่เถ้าแก่ปิ้งย่างกลับยังยืนอึ้งอยู่กับที่ บ่นพึมพำว่า “ไหงทะเลาะกันได้ล่ะนี่ แบบนี้ก็เละสิ?”

ใช่ ที่นี่คนที่เสียหายหนักที่สุดก็คือเถ้าแก่แผงลอยปิ้งย่างนี่แหละ

เฉินห้าวเป็นคนบุญคุณความแค้นแยกชัด เขาหยิบเงินออกมาปึกหนึ่งจากกระเป๋าเงิน ประมาณสองพันหยวนได้ยัดใส่มือเถ้าแก่

“ค่าเสียหายคิดที่ผมนะ”

พูดจบ ก็พาโจวซีถงจากไป

เถ้าแก่ปิ้งย่างยืนมองเฉินห้าวจากไปอึ้งๆ ก่อนจะรู้ได้ว่าเฉินห้าวต้องเป็นคนดังแน่ ทะเลาะเก่ง แถมยังสปอร์ตด้วย แถมแฟนที่สวยระดับนางงามนั่นอีก คนแบบนี้ไม่ใช่ใครที่พวกวัยรุ่นข้างถนนพวกนี้จะหาเรื่องได้หรอก เขาอดหันไปสั่งสอนพวกวัยรุ่นพวกนั้นไม่ได้ว่า “พวกแกนะ ต่อไปจำบทเรียนนี้ไว้ล่ะ”

“เหอะ ยังมีหน้ามาสอน กล้ายุ่งมากๆเดี๋ยวกูจะ...โอ๊ย!”

เฉินห้าวจากไปแล้ว กางจื่อก็กลับมากร่างเหมือนเดิม แต่พอเขาจะปากดีอีก ดันไปโดนบาดแผลเข้า เลยร้องโอดโอยเสียงดัง