บทที่ 274 น้าตบผมทำไม

“ซวยละ บางทีอาจจะเป็นเถ้าแก่เฉินกับเถ้าแก่โจว!”

สวีซื่อเสียนแทบจะแน่ใจในเรื่องนี้ได้เลย เพราะเขาได้ยินลูกน้องบอกแล้วว่า เฉินห้าวกับโจวซีถงอยู่ที่ลาดคู่รักตอนเย็นๆ

“แกอย่าพึ่งไป รอฉันไปก่อน!”

สวีซื่อเสียนน้ำเสียงเร่งร้อน ขู่หลานชายอย่างเข้มงวด รีบใส่เสื้อคลุมออกไป ตอนนี้มือถือเขาที่พึ่งปิดไปก็โชว์หน้าจอว่าคุยกับ”หลานชายกางจื่อ” เสร็จ...

ใช่ น้าเขยสามของกางจื่อคือสวีซื่อเสียน บังเอิญอะไรขนาดนี้

สวีซื่อเสียนเรียกลูกน้องหลายคนที่ยังทำโอทีอยู่ รีบวิ่งไปขับรถที่ชั้นล่างมาให้ ระหว่างลงไปรีบโทรหาเฉินห้าว เพื่อให้แน่ใจก่อน

“ประธานเฉิน ขอโทษที่รบกวนกลางดึกแบบนี้นะครับ ทางคุณยังโอเคดีอยู่ไหม?” สวีซื่อเสียนเลียบเคียงถาม

“ก็ดีนะครับ กำลังกินชานมกันอยู่”

ตอนนี้เฉินห้าวกับโจวซีถงเห็นร้านชานมมีเอกลักษณ์เจ้าหนึ่ง เดินแวะเข้ามานั่งพักสักหน่อย

“เอ๋? ดูสบายดีนะครับ งั้นตอนดึกประธานเฉินจะทานอะไรดีครับ ให้ผมแนะนำอาหารท้องถิ่นขึ้นชื่อของอำเภอให้ไหมครับ?”

ในฐานะหัวหน้า น้อยมากที่จะถามตรงประเด็นแบบนี้ จะได้ไม่ต้องโดนผลกระทบ เขากำลังเลียบเคียงถามว่าเฉินห้าวทะเลาะกับหลานตัวเองหรือเปล่า

“กินปิ้งย่างน่ะ” เฉินห้าวตอบเสียงเรียบ

“งั้นตอนกินปิ้งย่าง มีเรื่องกับใครหรือเปล่าครับ?” สวีซื่อเสียนถามต่อ

เฉินห้าวเริ่มเซ็ง ทำไมสวีซื่อเสียนรู้เร็วขนาดนี้ หรือว่าพวกวัยรุ่นนั่นแจ้งตำรวจแล้ว เลยถามกลับว่า “อีกฝ่ายแจ้งความไป?”

สวีซื่อเสียนแน่ใจในบัดดลว่า ต้องเป็นหลานชายตัวเองทะเลาะกับเฉินห้าวแน่ เรื่องเลวร้ายที่สุดเกิดขึ้นแล้ว หลานตัวเองดันไปหาเรื่องคนลงทุน เกิดจัดการไม่ดี สูญเสียเงินทุนไป มันจะเป็นการสูญเสียที่ประมาณค่าไม่ได้เลย

แต่ว่ายังดี ฟังจากน้ำเสียงเฉินห้าว เขาไม่ได้เป็นอะไร เรื่องน่าจะยังพอคุยกันได้

“เหอะๆ ขอโทษจริงๆครับ ทำให้ประธานเฉินกับประธานโจวตกใจแล้ว อีกฝ่ายไม่ได้แจ้งความ ผมจะอธิบายต่อหน้าคุณอีกครั้งเอง”

สวีซื่อเสียนถามที่อยู่ตอนนี้ของเฉินห้าวอย่างชัดเจน ก็รีบสั่งให้ลูกน้องรีบขับรถ ไปที่แผงลอยปิ้งย่าง

“เร็วหน่อย ขับเร็วขึ้นอีก!”

เรื่องไม่รอใคร สวีซื่อเสียนเร่งลูกน้องไม่หยุด รถของพวกเขาเร่งความเร็วสูงไปที่เกิดเรื่อง

พอถึงแผงลอยปิ้งย่าง ในที่สุดสวีซื่อเสียนก็เห็นพวกวัยรุ่นขากวนนั่น แต่ละคนหน้าเหงาหน้าหงอย บวมปูดหน้าเขียว ตัวแกนน้ำก็หลายชายไม่เอาถ่านของตนเหยนกางน่ะแหละ ชื่อเล่นว่ากางจื่อ

“น้าเขย น้าต้องจัดการให้ผมนะ!” กางจื่อเห็นน้าเขยมา ก็ปรี่เข้ามาเรียกร้องคะแนนสงสารทันที

จากนั้นสวีซื่อเสียนกลับหน้าตึง ยกมือถือเปิดรูปเฉินห้าวกับโจวซีถงให้เขาดู “คนที่แกทะเลาะด้วยน่ะ สองคนนี้หรือเปล่า?”

“ใช่ พวกมันน่ะแหละ น้าเขย ไปจับพวกมันเลย!” กางจื่อเร่งเร้า