บทที่ 279 ฉากราชันเจอกับคนกระจอกโดยบังเอิญ

ถงจื่อเซวียนเห็นเข้าก็กลืมน้ำลายดังเอื๊อก กล้ามเนื้อของเฉินห้าวทำเขาตกใจแล้ว ตีให้ตายเขาก็ไม่มีทางประลองกำลังกับสัตว์ประหลาดอย่างเฉินห้าวแน่

ถงจื่อเซวียนซึ่งเป็นลูกคุณหนู สิ่งที่ถนัดที่สุดก็คือเงินนี่แหละ เลยเสนอว่า “พวกเรามาสู้กันว่า ใครเงินเยอะกว่ากัน”

เฉินห้าวกลับส่ายหน้าอย่างรังเกียจ “แข่งรวยนี่น่าเบื่อที่สุดแล้ว เอาอย่างอื่น”

“แกกลัวแล้วใช่ไหม? ถ้าไม่อยากเสียเงินก็ยอมแพ้มาเลย ต่อไปเจอฉันก็ให้เรียกพี่ถง” ถงจื่อเซวียนกร่างขึ้นมาทันที

เขาเข้าใจผิดแล้ว เมื่อกี้เฉินห้าวเห็นว่าตลกเลยให้เงินเขาสามหมื่นเอาดื้อๆเลย คนที่ไม่แคร์กับเงินสามหมื่นจะกลัวแข่งรวยกับเขาหรือไง?

มีแต่คนรวยที่แท้จริงเท่านั้นที่เห็นเงินเป็นเพียงตัวเลข ก็เหมือนกับประโยคทองของแจ็คหม่าน่ะแหละ “ผมไม่สนใจเงิน” คนที่เห็นเงินเป็นสมบัติแล้วอวดรวย แสดงว่าเงินยังไม่มากพอ ไม่รวยพอ

มีคำพูดหนึ่งกล่าวไว้ว่า “เวลาคนเราขาดอะไร มักจะอวดสิ่งนั้น” เป็นเหตุผลแบบนี้แหละ

ถงจื่อเซวียนเริ่มกร่างละ เขาหยิบแบงก์ร้อยออกมาปึกหนึ่งยัดเข้าไปในเสื้อผ้าผู้หญิงคนข้างๆ ซึ่งก็โดนโอบอุ้มด้วยหน้าอกหน้าใจใหญ่โตของเจ้าหล่อนไว้ น่าจะมีประมาณพันกว่า

“ขอบคุณคุณชายถง ขอบคุณคุณชายถงค่ะ!” สาวน้อยขอบคุณติดๆกันอย่างดีใจ

การอวดรวยของหนุ่มน้อยถงจื่อเซวียน เกือบทำเฉินห้าวหลุดขำแล้ว คิดถึงตอนนั้นที่เขาแข่งรวยกับมู่ต้าเหวย โดยการบริจาคเงินหลายพันล้านไปกับการกุศล นั่นสิถึงจะแน่จริง หมอนี่กลับยัดทิปให้ผู้หญิงแค่พันกว่า อ่อนด้อยจริงๆ

นี่ก็เหมือนกำลังเล่นเกมส์ เฉินห้าวยืนนิ่งเป็นราชันคุมสถานการณ์ จู่ ๆก็มีคนกระจอกเข้ามาท้าทายเขาเลย

“ถ้านายจะพูดแบบนี้ งั้นฉันจะเล่นกับนายสักตั้งละกัน เอาไงดีถงถง?” เฉินห้าวหันไปถามความเห็นโจวซีถง

“เอิ่ม หาเรื่องสนุกหน่อยก็ดี” โจวซีถงพยักหน้ายิ้มๆ ขอเพียงถงจื่อเซวียนอยู่ที่นี่ ดูจะไม่ขาดเรื่องสนุกแน่

“โอเค งั้นแข่งกัน นายเลือกวิธีการเลย” เฉินห้าวในฐานะผู้แข็งแกร่ง ย่อมต้องยอมลงให้ผู้อ่อนแอกว่าอยู่แล้ว

“งั้นก็ใช้เหล้าดังมาแข่ง พวกเราเปิดเหล้าดังกันคนละขวด ใครเสียดายเงินก่อนก็แพ้ คนแพ้ต้องเป็นฝ่ายจ่ายเงินให้คนชนะ!” ถงจื่อเซวียนบอก

“ไม่มีปัญหา” เฉินห้าวพยักหน้า

ถงจื่อเซวียนดีใจมาก ในใจคิดว่า ในที่สุดก็มีโอกาสเอาชนะได้แล้ว เขารีบเรียกผู้จัดการKTVมา

“คุณชายถง มีอะไรจะสั่งการหรือครับ?”

ผู้จัดการคนนี้ต้องรู้จักลูกคนรวยอันดับหนึ่งในอำเภอนี้อยู่แล้ว รีบเข้ามาถามอย่างเคารพ

“ฉันจะแข่งกับเขาหน่อย เอาเหล้าดังของที่นี่ยกมาให้หมดเลย”