บทที่ 284 การ์ดใบเล็ก

ผมเป่าแห้งแล้ว งั้นต่อมาก็ต้องเปลี่ยนเสื้อผ้าละ เฉินห้าวชี้ไปที่เสื้อผ้าที่พับไปหัวเตียงพลางว่า “ดูสิ ผมเลือกให้น่ะ ชอบไหม?”

อย่างอื่นก็ดี พอโจวซีถงเห็นชุดชั้นในสีดำ ก็มีสีหน้าเก้อเขินพลางว่า “ชุดนี้ไม่ใช่เทสต์ฉัน โป๊เกินไป ฉันใส่ไม่ได้หรอก”

เฉินห้าวรู้สึกเก้อเขินขึ้นทันที นั่นไม่ได้ซื้อตามความชอบของโจวซีถงจริงๆ แต่ซื้อเพื่อสนองความพอใจของผู้ชายอย่างเขา ได้แต่บอกว่า “ใส่วันนี้ก็พอละกัน พรุ่งนี้ผมจะเลือกแบบปกติให้คุณ”

“ก็ได้”

โจวซีถงยอมรับ หันหลังให้เฉินห้าวพลางถอดชุดคลุมออก จากนั้นก็เปลี่ยนใส่ชุดลูกไม้นั่น

“แบบนี้สวยไหม?” โจวซีถงหมุนตัวกลับมา โชว์ให้เฉินห้าวดู

เฉินห้าวตกตะลึงเล็กๆ นี่มันสวยกว่ารูปที่โฆษณาอีกนะ เห็นได้ชัดว่าสมัยนี้ต้องดูที่หน้าตากันจริงๆ หน้าตาดูดีใส่อะไรก็สวย แถมชุดที่ดูเซ็กซี่นี่ยังกระตุ้นต่อมเฉินห้าวไม่หยุดด้วย

เฉินห้าวทนไม่ไหวอีกต่อไป จับโจวซีถงกดลงเตียง

ในตอนที่เขาเตรียมจะลงมือ จู่ ๆก็มีเสียงคนเคาะประตู

“ใคร?” เฉินห้าวตะโกนอย่างไม่พอใจ ไม่ว่าผู้ชายคนไหนโดนเบรกจังหวะแบบนี้ ต่างไม่พอใจกันทั้งนั้น

ไม่มีใครตอบ แต่หน้าประตูกลับมีการ์ดใบเล็กเป็นลายดอกไม้เขียวๆสอดเข้ามา

เฉินห้าวเซ็งจัด นี่เป็นการ์ดใบเล็กที่พิมพ์เบอร์โทรติดต่อสาวสวยตามโรงแรมทั่วไป เป็นทางเลือกทางแรกให้ผู้ชายที่ต้องการขจัดความเหงาระหว่างที่ทำงานต่างพื้นที่ ขอเพียงต่อสายโทรมา ก็จะมีสาวสวยมาให้บริการถึงที่

ตอนนี้เฉินห้าวกำลังอารมณ์ดี เลยขี้เกียจสนใจ แต่โจวซีถงกลับไม่เคยมีประสบการณ์เรื่องพวกนี้ เธอให้เฉินห้าวรอก่อน และเดินมาถึงประตูหน้าห้อง ก้มลงหยิบการ์ดใบนั้น

เป็นอย่างที่เฉินห้าวคาดไว้ไม่ผิด บนนั้นเป็นเบอร์โทรของสาวสวย โจวซีถงอึ้งเล็กน้อย และก็เข้าใจประโยชน์ของการ์ดในที่สุด

เธอใช้สองนิ้วคีบการ์ดนั่นหันมายิ้มถามว่า “ทุกโรงแรมมีการ์ดแบบนี้หรือไง? ทำไมเมื่อก่อนฉันไม่เคยเห็นมาก่อนเลยล่ะ?”

“นั่นเป็นเพราะคุณเคยแต่อยู่โรงแรมหรู โรงแรมระดับนี้ หลายคนที่มาคือมาทำธุรกิจที่นี่ สถานที่เล็กแบบนี้ บริการแบบนี้ยิ่งเยอะ” เฉินห้าวอธิบาย

“แบบนี้นี่เอง”

โจวซีถงเหมือนนึกอะไรได้ ถามเสียงเข้มว่า “คุณรู้ดีขนาดนี้ เมื่อก่อนเคยดูแลการค้าพวกเขาบ้างไหมเนี่ย?”

นี่เป็นคำถามเอาชีวิตเลย ตอบไม่ดีมีสิทธิ์ตายได้ง่ายๆ เฉินห้าวรีบออกตัวประกาศความบริสุทธิ์ว่า “คุณเห็นผมเป็นคนอย่างนั้นหรือ”

โจวซีถงสายตาจับจ้องเขม็งที่ดวงตาเฉินห้าว พยายามจับผิดความจริงในสายตาเขา แต่เฉินห้าวไม่ได้โกหก เธอเองก็จับผิดอะไรไม่ได้

เฉินห้าวหัวเราะบอก “ไว้ใจเถอะ ทั้งตัวและหัวใจของผมน่ะเป็นของคุณหมดเลย”

พอพูดคำนี้จบ เฉินห้าวก็ใช้มือเชยคางโจวซีถงขึ้น เตรียมประทับจูบลงไป

เฉินห้าวได้ลิ้มรสหวาน ร่างกายแฟนตนนี่ไม่มีที่ไหนไม่หอมเลย แม้แต่ริมฝีปากก็หวานหอม ทำเขาแทบลืมทุกสิ่งไป