บทที่ 285 อาวุธพิเศษ

นั่นคือหลักที่ว่าเหนือฟ้ายังมีฟ้า เหนือคนยังมีคน ตั้งแต่หน้าตาไปจนรูปร่าง ลักษณะไปจนถึงอายุ เธอไม่มีอะไรสู้โจวซีถงได้สักอย่างเลย โดนเบียดชิดซ้ายทุกอย่าง ผู้หญิงผมแดงโดนความริษยาครอบงำจนหมด

ใช่ มีผู้หญิงสวยแบบนี้อยู่ข้างกาย ไม่มีทางโทรเรียกเธอมาใช้บริการหรอก

แต่ในเมื่อเธอได้รับเรียกให้มาที่ห้อง 309 งั้นก็มีความเป็นไปได้อีกอย่างคือ ผู้หญิงคนนี้เป็นคนอาชีพเดียวกันที่เพิ่งมาถึง คือมาแย่งลูกค้าน่ะเอง

ผู้หญิงผมแดงชี้หน้าด่าโจวซีถงว่า “แกอยู่สังกัดไหนหะ? กล้ามาแย่งการค้าไม่รู้จักกฎระเบียบบ้างเลย รู้ไหมว่าที่นี่น่ะเฮียไล่อู่คุม?”

การแย่งลูกค้ามักเกิดขึ้นภายในเสมอ และปกติจะคุยนัดแนะกับลูกค้าแล้ว คือให้บอกคนอื่นว่าเป็นแฟนกัน ผู้หญิงผมแดงเจอเรื่องแบบนี้มาเยอะ ครั้งนี้เลยเข้าใจเอาเองว่าเป็นแบบนี้

เฉินห้าวเดือดทันที เขาปัดนิ้วที่ผู้หญิงผมแดงชี้มาทิ้ง ด่าว่า “ไสหัวไป กล้ามาชี้หน้าผู้หญิงของฉัน!”

และเพราะอีกฝ่ายเป็นผู้หญิง ไม่งั้นเฉินห้าวถีบเธอกระเด็นไปนานแล้ว

โจวซีถงก็รู้สึกแปลกพิกล ถามเฉินห้าวอย่างสงสัยว่า “ทำไมฉันฟังเธอพูดไม่เข้าใจล่ะ?”

เฉินห้าวฟังเข้าใจดี นี่มันกล่าวหากันลอย ๆ เวลาสวีทหวานดีๆ โดนคนอยากทำการค้าทุเรศนี่ทำลายแล้ว

เฉินห้าวเดิมไม่อยากต่อความยาวสาวความยืด แต่ผู้หญิงผมแดงไม่ยอมลดละ ยืนยันหนักแน่นว่าโจวซีถงแย่งลูกค้าเธอ และหยิบมือถือมาโทรออกในขณะที่ยืนอยู่ทางเดิน “เฮียอู่ มีคนแย่งลูกค้าค่ะ!”

เหมือนได้ยินเสียงตอบ ผู้หญิงผมแดงวางสายเสร็จ หันมาบอกเฉินห้าวอย่างได้ใจว่า “พวกแกอย่าพึ่งไปนะ เฮียอู่จะมาแล้ว ดูสิว่าพวกแกจะทำยังไง!”

คราวนี้เฉินห้าวปรอทแตกเลย โดนขัดจังหวะก็โมโหพอแล้ว ตอนนี้โกรธจนหัวเราะได้แล้ว “ได้ ผมจะรอเขาอยู่ที่นี่ มารบกวนเวลาพักผ่อนกันแบบนี้ ต้องมีคนรับผิดชอบ”

เฉินห้าวให้โจวซีถงกลับไปพักผ่อน เขาจะออกไปจัดการคนพวกนั้นเอง

โจวซีถงเริ่มเซ็งแล้ว เธอถอนหายใจว่า “วันนี้มันไม่สงบจริงๆน้า”

“ไม่เป็นไร ผมจะไปทำให้มันสงบเอง รอผมแป๊บเดียวนะ”

เฉินห้าวใส่เสื้อคลุมและรองเท้าเสร็จ ก็เตรียมตัวลงไป แต่โจวซีถงจะตามไปด้วย

“บางทีอาจจะมีอันตรายก็ได้ คุณรออยู่ในห้องดีกว่า นอกจากผมแล้ว ใครมาเคาะก็ห้ามเปิดนะ” เฉินห้าวกำชับ

“คุณก็รู้ว่ามีอันตราย ฉันยิ่งไม่สามารถทิ้งคุณไม่สนใจได้ คุณคิดว่าฉันอยู่ในห้องแล้วจะโอเค? ไม่เห็นคุณ ฉันยิ่งร้อนใจนะ” โจวซีถงบอก

รับรู้ได้ถึงความเป็นห่วงจากคนรัก เฉินห้าวลูบใบหน้าเธออย่างปลอบประโลม และพูดอย่างภูมิใจว่า “ก็พูดถูกนะ คุณไปรับศึกกับผมละกัน ดูสิว่าสามีคุณจะจัดการไอ้ขยะพวกนี้ยังไง!”