บทที่ 327 การวางแผนของรีสอร์ต

เผชิญหน้ากับคู่ต่อสู้ขี้ขลาดแบบนี้ ก็ไม่จำเป็นต้องขู่ต่ออีกแล้ว ดังนั้นเฉินห้าวจึงประกาศบทลงโทษความผิดของพวกเขา “พวกนายว่างมากไม่ใช่หรอ ฉันเห็นว่าตรงพื้นดินโคลนตรงนั้นมีขยะอยู่ไม่น้อย ลงโทษพวกนายเก็บขยะฟรีสามวัน เต็มใจมั้ย?”

ยังไงซะเก็บขยะก็ดีกว่าถูกโยนลงแม่น้ำ พวกชอบหาเรื่องชาวบ้านห้าคนรีบพยักหน้า แสดงออกถึงเต็มใจเก็บขยะ

“โอเค ขยับรถออกซะ ฉันยังมีธุระ” เฉินห้าวพูดนิ่งๆ

แต่ว่าแค่เพียงประโยคง่ายๆแค่นี้ กลับมีผลเหมือนกับพระราชกฤษฎีกาของระบบศักดินา พวกชอบหาเรื่องชาวบ้านพวกนั้นก็ขับรถออกไปไว้ที่ข้างทาง ให้รถโรลส์-รอยซ์ขับไปก่อน

เห็นว่าไล่อู่ยังยืนอยู่ข้างๆ เฉินห้าวเลยพูดว่า “คนพวกนี้ก็ปล่อยให้คนของนายจับตามองไว้แล้วกัน ลงโทษพวกมันเก็บขยะให้เต็มสามวัน”

“ครับ รับประกันว่างานสำเร็จแน่นอนครับ” ไล่อู่พูดอย่างเคารพ

เฉินห้าวเห็นว่าไล่อู่ท่าทางเป็นทางการ คนแบบนี้น่าใช้งาน เก็บไว้ข้างกายสามารถให้ทำเรื่องบางอย่างที่ไม่สะดวกจะจัดการเองได้

“นายจัดการเรื่องในมือของนายก่อน พาลูกน้องที่โอเคสักสองสาม ตามฉันไปที่เมืองไป๋เหอ ไปเป็นคนขับรถให้ฉันชั่วคราว”

“ครับ ครับ!”

ไล่อู่ดีใจมาก สามารถเกาะเฉินห้าวได้ ชาติที่แล้วทำบุญไว้เยอะจริงๆ ดูแล้วคืนนั้นที่โดนเข็มขัดฟาดไม่เสียเปล่า แล้วยังได้ผลดีจากเรื่องนี้อีกด้วย

“ให้วันหยุดนายหนึ่งวัน พรุ่งนี้ไปรายงานตัวที่คฤหาสน์จงหัวเมืองไป๋เหอ”

เฉินห้าวพูดทิ้งท้ายประโยคหนึ่งแล้วก็ให้เซี่ยจิ้งขับรถจากไป

“เถ้าแก่ นายให้นักเลงมาเป็นคนขับรถของนาย แต่ไม่ใช้ฉัน เพราะไม่ชอบฉันแล้วหรอ?” เซี่ยจิ้งถามอย่างงอนนิดหน่อย

เฉินห้าวหัวเราะ “เธอเป็นผู้ช่วยที่เก่งของฉัน ให้เป็นคนขับรถนั่นมันก็ใช้ไม่ถูกที่สิ หน้าที่ของเธอคือรับผิดชอบเป็นคนสวย”

ประโยคนี้เป็นคำชม ทำเอาเซี่ยจิ้งมีความสุขในทันที แสดงออกว่ากลับไปเธอจะไปแต่งตัวให้สวยขึ้นอีก

จากนั้นพวกเขาก็ขับรถมาถึงตึกอำนวยการอำเภอ ตอนนี้เฉินห้าวนั้นได้กลายเป็นเหมือนดั่งดาราในอำเภอ เข้าด้านในก็ไม่จำเป็นต้องนัดหมาย ตรงเข้าไปหาผ.อ.เลี่ยวที่บริหารจัดการทรัพยากรที่ดิน

ตอนเที่ยงผ.อ.เลี่ยวนอนไปสักพัก ฤทธิ์แอลกอฮอล์ก็น้อยลงไปเยอะแล้ว เห็นว่าเฉินห้าวมาก็ต้อนรับอย่างกระตือรือร้น

เฉินห้าวบอกกับเขาว่าเลือกที่นดินโคลนตรงฝั่งทิศใต้ของเมือง ผ.อ.เลี่ยวบอกว่าจัดการได้ง่าย ที่ดินผืนนั้นว่างมาตลอด ที่ดินก็ไม่มีราคา อย่างนั้นก็ขายให้ราคาถูกๆ ขายออกในราคา 1 ล้าน นั่นเป็นพื้นที่ขนาดใหญ่หลายร้อยเอเคอร์เชียวนะ สร้างรีสอร์ตยังใช้ไม่หมดเลย

แต่ว่าผ.อ.เลี่ยวแสดงออกว่า ให้ดีที่สุดก็คือร่วมธุรกิจกันมั้งสองฝ่าย ถึงตอนนั้นทางอำเภอก็มีหุ้นส่วนด้วย

“อันนี้ไม่มีปัญหาครับ”

เขาไม่พูดเฉินห้าวก็อยากจะทำอย่างนี้ มีกำไรทั้งสองฝ่าย ถึงจะได้รับการคุ้มครองตามกรมธรรม์จริงๆ และให้ผ่านในทุกฝ่าย

เรื่องก็ตกลงกันสำเร็จอย่างง่ายดาย ใบสัญญาจะเสร็จภายในหนึ่งอาทิตย์ ถึงตอนนั้นก็สามารถเซ็นสัญญาได้แล้ว

เฉินห้าวพยักหน้า จากนั้นก็ขอตัวจากไป

เขาปฏิเสธการรั้งตัวไว้ของผ.อ.เลี่ยว เขาไม่อยากจะอยู่พักที่อำเภอลี่ทงอีกแล้ว สภาพแวดล้อมที่พักที่นี่ทำเอาเขาจำไว้อย่างลึกซึ้ง